-Crazy-

yeh!

2006-10-28T06:57:00.000-07:00

Matapos ang napaka-HABANG panahon mag-uupdate na rin ako. Sa wakas natapos na rin ang second quarter. Sobrang nakakapagod tong quarter na toh. Sobrang dumami ang mga homeworks, projects, long tests, graded recitations, at mga practice sa mga sayaw at plays. Sa wakas... Tapos na rin ang SOBRANG hahabang mga periodical examinations na SOBRANG kulang sa oras. Tapos isang maikling sem break na ewan...

English- grabe, yung project namin dito.. isang booklet at cd na may movie... Ewan... Haay, todo cram naman ako... Grabe... Yung test dito... sobrang haba.... kulang sa time... Bagsak na naman... Pag napasa ko toh, himala na lang

Chemistry- ang hirap ng problem set.. Pero buti na lang magagaling group mates ko... Si Sir Naicol... Ma-mimiss ko siya. Kahit ganun siya. Hehe... Kasi naman.

Araling Panlipunan- Ayos lang. Ang hirap ng long test! Grabe... Tapos yung speech ko pa wala pa... haaay... ang dami ko pang iintindihin... Yung exam, mas madali kesa sa long test pero bagsak pa rin ako

Filipino- no comment.

Physics- Grabe, 3 lang pumasa. Maawa naman kayo SIR!!! Gawin niyo na lang over 30 :) Tapos yung mga long test grabe... wala pa akong pinapasa... God help me...

Stat pa pala - ewan, bagsak din ako. Kulang din sa oras. Tapos bagsak din lahat ng quizzes.

MAPEH-ang daming projects... May pyramid... May waray-waray tapos may Belgium pa. Grabe naman, nakakainis naman xa...

Math- haaay... ang hirap... bagsak na rin ako :((

ewan... puro bagsak naman lahat eh

ang masaya lang sigurong nangyari ay yung field trip. Ang saya. Hehe... Kasama namin sa bus yung bec kaya lang may 11 na nag sacrifice ( banding ata) Kasama namin sa bus sila Sir Ian, Sir Lorenzo at unfortunately si Sir Bocato... (ang sama ko) KJ kasi xa... Ayun, si Sir Ian grabe. Videoke KIng. Tapos dun sa resort naman si Sir Lorenzo at Sir Estacio. Hehe :) Kaya lang ex rated yung videoke. Masaya talaga yung nasa bus. hehe syempre dahil sayo.

sige hanggang dito na lang ako. Sobrang nahihilig na talaga ako sa mga kapamilya shows... Na-addict na talaga ako... Deal or no Deal hanggang sa Crazy for you pinapanood ko... Haay... Sana may makakuha na ng 2 million dun. Sa Super Inggo naman, naku hinawakan nung halimawa sa banga yung paa ni Budong! No!!! Makakalabas na ata xa :( Pinaka na-adik talaga ako sa Maging Sino ka Man... AStig.... Tapos sa PDA, may multo raw... Hala... Tapos yun yung Crazy For You... Ewan... Hehe :)) Sige nood pa ako ng 7th expulsion night... patay si michelle... Sana naman wag... Hehe :) Sige bye.

bagong post.... :))

2006-08-13T05:29:00.000-07:00

Hay salamat, tapos na ang kalbaryo natin. Tapos na rin ang mga periodical test, at kasunod na niyan ang mga masasaklap na resulta ng mga toootoot na test na yan. Nauna na Physics, sana makapasa ako kahit papaano. Tapos yung Chemistry pa. Grabe, baka makick out na talaga ako sa QueSci. Ay naku, bahala na si God. Kwento na lang ako sa mga nangyari. Medyo matagal na kasi akong hindi nakakapag-update tapos yung last update ko wala pang kwenta.

School- Bagsak na talaga ako. Good luck na lang sa akin.

Projects- sobrang daming projects. Buti na lang lahat tapos na. Sana. Kasi balita ko kahapon wala pang Physics magazine. Hindi pa natatapos. Paano na yan? Sa monday na pasahan nun? Haay, sorry groupmates kung wala akong naitulong masyado.

Kaibigan- Ayos naman, masaya. Hehe... Salamat nga pala sa lahat.

Iyak- Nakakainis hindi ko napigilan sarili ko. Naiyak ako. Iyakin talaga ako. Nakakainis naman kasi nun. Hindi ko alam. Malay ko. Lagi na lang. Pero ngayon ayos na. Haay naku naman... Oo nga hindi naman masama yun pero kasi gusto ko pag umiyak ako hindi kita. Ay ewan. Nakaraan na yan, kalimutan na.

Service- Nakakatuwa sa service. Hindi na katulad ng dati na hindi masyadong close. Kahit na sabihin na isip bata pa kami pero at least masaya. Lahat na ata ng pwedeng laruin sa loob ng service ni Tito Ven nagawa na namin. Seven Up, Balot- balot, Siopao-Siomai-Cheeseburger, Tito mo Tita ko, pusoy dos, tong it, agawan baraha, shagidi shagidi sha popo, pass the message, tutubi, and etc. Masaya talaga. Sa service nawawala yung stress ko at minsan nakakalimutan na yung mga problema ko. Salamat talaga mga service mates. Marami akong mga iniisip nitong mga nakaraang araw, ilan mga walang kwenta, I mean lahat talaga walang kwenta. Nakakainis lang kasi... Clue na lang kung ano yung mga yun.

- isang kaibigan na ewan. Haay, nakakainis minsan kasi ewan ko. Para bang ewan ko talaga.

- isang kaklase na "best friend" pero siyempre hindi si best friend to ah. Nakakainis siya, OA sa kahit na anong bagay. SOBRA kaya minsan nakakainis talaga. Tapos yung reactions pa niya. Haay naku... Kaasar.

- isang taong ewan ko na naman. Kasi parang ang laki ng kasalanan ko dito lalo na nung nakausap ko yung isang tao na malapit sa kanya. Parang ang sama-sama ko talaga. Sorry sa lahat.

- isang tao na wala namang kaugnayan sa akin. Wala lang.

-isang sa mga taong pinaka-mamahal ko. Sorry talaga sa lahat ng mga nagawa ko at mga magagawa ko pa. Sorry talaga. Babawi na lang ako

- isang tao na kapamilya ko. Actually buong pamilya ko. Hindi ko kasi maiwasan na maiinggit sa ibang pamilya lalo na nung nabasa ko yung isang libro. Pero ewan ko siguro ganun lang talaga sila...

- isang kaibigan na unti-unti ng napapalayo sa akin. Dati-rati lagi kaming nag-uusap. Ngayon hindi na masyado. Feeling ko nga naiinis na siya sa akin eh. Sorry kung ano man ang nagawa ko sayo.

-grabe, ang daming tao. Wala lang kasi napapansin ko yung utak ko kung anu-ano na yung mga naiisip ko. Kung ano kaya yung mangyayari sa hinaharap. Magigising pa kaya ako kinabukasan? Ano kayang ulam? Paano na kaya? Ano ba talaga? Kung sasabihin ko lahat ng nasa isip ko ngayon baka hindi na ako matapos kaka-type.

May naiisip na naman ako pero wag na lang...

Marami akong mga hinihinging mga signs. Signs na kung saan ewan ko. Humihingi lang ako ng mga signs na hindi ko man lang alam ang ibig sabihin. Mga signs na walang kwenta pero marami lang akong mga nararamdamang kakaiba. Maraming mga signs na sadyang hindi napapansin o talaga hindi pinapansin. Ah basta... Ewan ko. Ano ba tong mga sinasabi ko ngayon dito sa blog ko? Kakaiba noh? Ay ewan ko nga ba....

Best friend- Oo ikaw, alam ko marami na tayong napagdaanan at sana marami pa tayong pagdaanan. Sana wag kang bibitaw kasi ako hindi. Basta lagi lang akong nandito kahit na minsan hindi nagpaparamdam o kaya naman minsan manhid. Sensya na, tao lang. Pero bilib ako sayo, kahit na ganito ako... Ayun na yun... Ang drama ko noh? Hehe... :) Ah basta, forever talaga.

Sensya na kung ganito post ko ha. Abnormal. Parang ako. Abnormal. Sensya na, tao lang. Na-aabnormalan talaga ako sa sarili ko, hindi ko alam kung bakit. Nakakainis. Hindi ko na alam gagawin ko. Hindi ko na alam kung ano ang dapat isipin. Buti na lang andyan ang mga kaibigan ko. Yung mga nagpapasaya sa akin. Yung pamilya ko na kahit kulang andyan pa rin at inaalagaan ako. Ikaw, na laging andyan kahit na masungit ako, kahit na hindi mo ako maintindihan at kahit na ganito ako... ........ At syempre si God na laging andyan kahit na anong mangyari. Salamat talaga.

Hindi pa tapos post ko. Kala niyo noh?

Naintriga lang ako sa You are the One, yung ano yung ewan ko Ano daw ba ang mas gusto mo? Yung mahalin ang taong kumukumpleto sayo o yung mahalin ng kumpleto yung taong mahal mo. Wala lang tanong ko lang bago ko tapusin tong entry na toh. Hehe :)) Pag-isipan niyo. Sige hanggang dito na lang post ko, papalit pa ako ng lay out eh. Hahanap pa ako ng mas maganda. :)

...

2006-07-22T04:25:00.000-07:00

Grabe, ang tagal ko bago nag-update. Record breaking ito. Magkwekwento na lang ako ng mga pangyayaring natatandaan ko...

Comment muna ako sa school year na toh. Totoo nga pala talaga na third year ang pinaka-mahirap na year level sa QueSci. Parang wala pa akong natututunan tapos 2 linggo na lang bago mag periodical test! Grabe... Ang bilis ng araw. SOBRA! GOD HELP ME!!! Tapos tambak yung mga projects namin. Sobra. Sabay-sabay lahat. Kaya nga ang daming problema. Magazine sa Chem at Physics, presentation at chorva sa Mapeh, 20 famous persons at applications sa math. Grabe na talaga ito... Tapos kung anu-ano pang mga minor chorva. Sobrang loaded na talaga kami ngayon... Ang hirap!!!

Bagong service mates- nakakatawa mga service mates namin ngayon. Alam niyo kung bakit? Wala lang. Masaya lang kesa dati kasi mas close kami sa isa't-isa. Para kaming one big family na laging napagtritripan si Aaron Agtarap. Hehe. Peace tayo. Ayun, tapso lagi kaming naglalaro parang mga bata. Ang saya kasi lalo na yung Seven Up. Tsaka yung Black Jack with lipstick. Ayun. Wala lang. Happy birthday nga pala Joshua (ano nga ulit apilido mo) Libre namin ha... Joke lang. Kaya lang may isang outcast.

Ayun, first time kong mag-absent nung ewan. Nakalimutan ko na kung kelan. 2 araw lang akong pumasok. Haay grabe. Nagkasakit kasi ako eh.

Kaibigan- masaya ako sa kanila sobra. Pero baka may isa ngang mawala. Wag naman sana. Pero sana nga wag talaga pero kung yun talaga yung gusto ni God wala tayong magagawa. Basta ang mahalaga yung magpansinan pa rin tayo hindi tulad ng ibang mga kaibigan diyan. Hindi na namamansin. Kala ko ba we will make this year worthwhile? Hindi naman pala. Parang nung last year din. Nasayang lang friendship natin. Pero kung mas masaya ka sa mga kaibigan mo ngayon. Di sige, go...

Kanina, nanood kami ng play. Ang ganda. Chinoi title. Nakakatuwa na ewan. Ah basta. Oo nga pala, ang strict nila ha. Kahit na maganda yung play kung ganun naman nila itrato yung audience nila grabe talaga pero ayos lang. Medyo na-ano naman ako kasi kung i-treat nila kami parang hindi namin alam kung paanong mag behave sa loob ng isang theater. Haay... Pero overall naman maganda.

Change- Change is the only constant thing in the world. Pero bakit andyan yung mga constant nila Planck, Bohr, Rydberg at kung anu-ano pa? Joke lang. Pero seryoso na talaga. Nakakainis lang kasi yung mga tao sa paligid mo nagbabago para bang hindi mo na sila kilala. Parang ibang tao na sila. Ewan ko nakakabanas lang talaga. Pati yung mga close sayong tao nararamdaman mo na unti-unti ng lumalayo sa iyo. Nakaka-miss lang sila. Baka naman kasi nakakasawa lang ako. Kaya ganun. Oh well that's life.

Paglalaslas- Hindi ko maimagine sarili ko na maglaslas kasi una masakit yun. SOBRA. Mahapdi lalo na kapag dumugo ng sobra. Hindi ko maisip kung paanong nasasabi ng mga tao na mahal nila si God pero nag-trytry silang magpakamatay. Ang gulo lang kasi diba bigay sa atin ni God yung life natin. Tapos temple ng Holy Spirit yung katawan natin kaya dapat alagaan natin ito tapos sasaktan lang? Diba? Kung may problema sana sinasabi hindi tinatago sa sarili tapos mamaya mag-cucutter. At kung gusto mo talagang magpakamatay, ituloy mo na. Wag na yung palogiy-ligoy pa. Kasi naman hindi ako naniniwala na may tao talagang gustong magpakamatay. May timing lang yan... (ang gulo noh? Never mind na lang) Tsaka syempre sa buhay hindi naman kailangan na lagi na lang sarap kailangan may sakit din kasi hindi ka matututo lalo na kapag pinatay mo sarili mo. Lahat ng problema binigay ni God as trials, para i-test lang tayo. Pagkatapos ng trials andun na yung mga rewards. Kaya hindi nating kailangang sumuko kaagad sa isang problema maliban na lang kung kakailanganin talaga. Sabi nga eh MAY MGA LABANG KAILANGANG ISUKO AT IPATALO. Pero syempre dapat tuloy pa rin yung laban sa buhay kasi kapag hindi wala lang. Ah basta. Yung isang laban lang na hindi mo pwedeng isuko ay yung pakikipaglaban sa buhay. Pero bakit kaya ganun? Ano ba talaga ang paglalaslas? A way of escaping the problem or a way to share the problem? Kasi merong mga tao na naglalaslas tapos ndi namamatay. Marami yan. Pag naglaslas ka at namatay ka syempre wala ka ng problema sa mundo pero sa kabilang buhay, malaki problema mo. Kapag naman ndi ka namatay, makikita yung sugat mo. Kailangan mong itago. At pag nakita, tatanungin ka ng parents mo, kaibigan mo, o kaya kahit na sino. Kahit ndi man nila itanong syempre sa utak nila iniisip nila kung bakit kaya? Ano bang maganda o masarap sa pananakit sa sarili? Ewan ko? Ewan ko talaga. Kung kayo nasasarapan kayo sa hapdi ng sugat ako hindi. Bakit ko ba naiisip toh? Kasi naman nung isang araw nangilabot talaga ako nung makita ko yung scar at ewan sa kamay ng kaklase ko. Grabe talaga. Nakakapanghina. Ang weird eh. Bigyan niyo ako ng 1,000,000,000,000,000,000,000,

000,000,000,000,000,000,000,000 reasons kung bakit masaya o masarap maglaslas at pag nabigay niyo (ung reasonable at valid lang ha) gagawin ko rin yun. Kasi naman, kung may problema sana sabihin na lang. Wag na lang idaan sa pag-cucutter ng sarili. Kasi kadiri tingnan. Yuck... (arte eh) Pero hindi ako naiinis sa taong naglaslas. Naiinis lang ako sa paglalaslas tsaka sa mga taong naglalaslas na talagang gusto ng mamatay.

GC- Totoo nga pala yung sinabi ni Sir Allas. Na pag nasa Avo GC talaga except sa kin pero minsan GC rin ako lalo na kapag mababa ka sa subject na pinaka-gusto mo. Halimbawa, member ka ng YSG tapos bumagsak ka sa Physics or Chemistry. Diba parang masakit yun sa loob mo kasi only the best tsaka yung may potential na maging scientist yung mga andun eh. Pero hindi tamang iyakan yun. Sabi nga eh DON'T CRY OVER A SPILLED MILK. Ang magandang gawin dito, punasan mo yung milk tapos kumuha ka ng bago. Yung mas masarap. May pag-asa pa noh! Kaya natin yan. At kapag hindi kinaya, good luck na lang pero kakayanin natin yan...

Best friend- masaya lang kasi nagiging mas close pa kami kesa dati. Sana nga magtagal pa. Hehe... Wala akong masabi. Sorry kung... (alam mo na yung nandito) Thankyou sa lahat... at (. .... ...) Yun lang... Ingat parati. <3

Sige hanggang dito na lang. Wala na akong masabi eh...

Trip tripan daw sabi ni Gaile...

2006-05-21T05:31:00.000-07:00

Sorry kung ngayon lang ako ulit nakapag-update ng blog. Kadarating ko lang ngayon galing sa Zambales. May company outing kasi sila mama. Kwento ko na
lang kung ano mga nangyari...

Kahapon, ginising kami ng 3.30 pero bumangon ako ng 3.45 kasi maga pa mga mata ko. Tapos bihis ng pang-alis tapos alis na kami dito sa bahay papuntang office. Kami nga yung pinaka una sa bus eh. Buti na lang. Hehe... Tapos kain lang muna ng empanada. Masarap naman siya kaya lang hindi kasing sarap nung empanada ng Red Ribbon. Ayun, dating na rin yung mga staff, engineers, drivers and etc. together with their families. Nahuli nga sila Mang Fred eh. Kala ko hindi na sila sasama. Nakita ko ulit si Janna, yung best friend kong mag-fifive years old sa June. Kakaiba siya ngayon kasi usually lagi siyang galit sa amin pag una pero ngayon, nakangiti na siya pero hindi pa rin niya kami kinakausap. Bumalik ang closeness namin nung bumaba kami sa Shell para umihi. Breakfast namin yung pandesal na may Chicken na palaman sa loob tsaka Chuckie. Hehe... Finally nakarating na rin kami. Medyo matagal nga lang kami nag stay sa lobby ng White Rock para makapag check in kami. Room 313 yung room namin. Ang malas ng number noh? Pero maganda naman siya. 2 yung kami tapos may 2 extra bed. Kasama ko si Gaile at si Jay. Hehe... Kawawa naman si Jay jay kasi sa sahig siya natulog. Tapos bihis na ng pangswimming at diretso na sa dagat. Maganda yung beach. Kaya lang makati. Pagkatapos sa beach yung main pool naman yung pinuntahan namin. Kala nga namin bawal yung t shirt at shorts nun pala hindi. Yung de-color lang pala yung bawal. Tapos picture (2x), swimming ulit. Si Lloyd (tama ba spelling?) yung matabang anak nila Ate Minda nag-dudunk sa ring sa may poolside. Hehe, muntik ng mabali yung ring (peace) tapos tumatalon sa pool kaya naubos yung tubig. Tapos ahon na tsaka shower. Lunch na sa Sunset Cafe kaya lang hindi masarap pagkain. Spinach with octopus tsaka liempo na matigas at matabang. Masarap lang ata yung kanin, ice tea, soup at yung dessert na gelatin at macaroni. Tapos tulog sandali. Nung magswiswimming na ulit biglang sumakit yung paa ko. Ang engot ko kasi, mag-exercise ba naman sa tapat ng aircon. Adik, pinasukan ng lamig yung paa ko. Hindi ako makalakad ng mabuti. Tapos pinasama pa ako para magbantay ng mga gamit habang nagswiswimming yung mga kapatid ko. Tapos naglakad pa ako ng isang kilometro papuntang Plaza Grill/Bar para naman sa dinner. Napaiyak ako sa sobrang sakit. Kala ko nga mapuputol na paa ko (exaggerated lang talaga ako). May live band performance tsaka mga pang-international dancers pa. Hindi siya masaya. Tapos ayun, balik na sa kwarto tulog na. Maaga akong nakatulog. Siguro 9.00 tulog na ako dahil sa epekto ng efficascent (tama ba spelling?) oil. Tapos mga 12.30 nagising ako ulit kasi naman may nagbibinggo sa labas. Kaasar, naka-mike pa talaga sila ha. Pero buti na lng at nakatulog din ako. Kinabukasan, (ngayon) ginising kami ni Mama ng 8.00. Hindi na masakit paa ko. Yes! Hehe, medyo na lang. Kain kami ulit dun sa kinainan namin kagabi. Kaya lang iba naman yung menu. Scrambled egg tsaka adobong manok. Tapos fruits (papaya, pakwan at pinya) yung dessert. Ayun, tapos balik sa room para magbihis na ng pang-swimming. Pagdating namin sa main pool, kami yung unang tao. Tapos napagdiskitahan namin yung malaking salbabida. Hehe, umupo kami dun at kung anu-ano pa. Kaya lang dumating na si Lloyd kaya ayun, nawala na naman yung tubig sa pool. Joke lang ulit. Tapos ang dami ng tao kaya naligo na ako. Habang nagswiswimming pa sila, nagduyan muna ako habang nanonood ng team building program chuva ever. Ayun tapos bumalik na ako sa room namin at nahiga sandali tapos nag-ayos na ng mga gamit, damit at chorva. Tapos umalis na kami sa hotel.

Sa bus naman, nanood kami ng So Close. Kala ko nung una boring nun pala hindi. Ang ganda. Astig. Oo nga pala, nung papunta kami sa Zambales nanood naman kami ng White Chicks. Napanood ko na siya dati pero hindi ko nasimulan. Nakakatawa talaga yung movie na yun. Sa So Close naman, hehe, astig talaga. Wala akong masabi. Medyo brutal nga lang itsura nung namatay sa una at sa huli. Tapos bumabaa kami sa Chow King para sa lunch. Ready na yung food kasi kung kanya kanya, sobrang tagal nun. Siguro humigit kumulang 54 kaming lahat. Grabe. Ayun, masarap naman. Pagkatapos kumain, nagpunta kami sa Free Port ba yun? para sa mga chocolates and chorva. Ayun. Tapos umuwi na kami.

Kanina sa simbahan nakita ko si Baqx (tama ba spelling ko?). Nine, hello! Wala lang. Hehe... Tumaba siya in fairness, bakit ako hindi? Tapos nakita ko si Dinky (yung ka-service ko sa SanLo dati) nag-iba na talaga yung itsura niya. Nagustuhan ko yung homily ng pari kanina. Sabi niya THE WORLD IS NOT ALWAYS PRACTICAL, LOGICAL, PRAGMATIC. SOMETIMES, YOU NEED TO LOOK BEYOND WHAT'S LOGICAL TO BE TRULY HAPPY. Ayun, tapos umuwi na kami at kumain na kami. Tapos kanina, mag-sheshake sana kami ng Avocado kaya lang sira yung blender kaya avocado con yelo na lang yung ginawa namin at pinangalanan namin itong Papa's Fruit Shake. Hehe... In fairness, ang sarap niya.

Kanina tinawagan ko siya, galit na naman, siguro nagtatampo lang. Sorry talaga :'( ... Sorry... Babawi na lang ako...Hehe, sana (:

Malapit ng mag May 24. Excited na ko. Hehe, sana maging masaya.

Isa pang kanina, confirmed na raw yung June 2-4. Sana naman maganda dun. Excited na rin akong makita ulit si Janna (Sana wag ka ng masungit pag nagkita ulit tayo). Hindi na ito isa pang kanina. Yung problema dati, buti na lang hindi pala problema talaga. Buti na lang. Pero paano kung problema nga talaga? Haay, sana naman wag. Kung kelan maayos at masaya na ang lahat... Magkakaproblema pa...

Sige hanggang dito na lang ako. Babayu... Ingat na lang sa inyong lahat. Good night. :)

:)

2006-05-18T00:36:00.000-07:00

Oo nga pala, nakalimutan kong mag-update tungkol sa enrollment at sa iba pang mga bagay...

May 10- Enrollment ng mga third year students...

Maaga kaming dumating ni mama sa school. Siguro bago mag-9 nandun na kami. Naiinis pa nga ako sa kanya kasi sobrang aga namin. Pagpasok ng gate sobrang peaceful. Kala ko wala pang tao pero mali pala ako. Sobrang dami na nila. Buti na lang at pinasingit kami nila Yza. Thank you Yza. Ayun, tapos nakita namin si Angel. Binati namin? Tama ba? Binati nga ba? Ewan ko. Kasi yung tatay niya na yung papalit kay Ma'am Cavo (naks, ang galang ko). Ayun tapos naglakad lakad kami hanggang sa nakabalik na kami ng court at nakita namin si Nine. Nakakatuwa lang kasi na-miss ko talaga si nine kahit na sobrang magkalapit lang yung mga bahay namin. Pero ang layo talaga ng bahay nila. Ang taas kasi ng aakyatin eh. May malaking aso pang nakaharang sa daan. Ayun tapos nakita na namin si Audrey. Kaya lang hindi na sila napasingit kasi ewan ko nga ba. Ayun. Chikahan muna kami nila Audrey at Yza. Tapos dumating si Lindsay. Lalo pa soyang tumaba (Joke lang pero totoo) . Tapos yung mama niya, si Tita Carol nga ba yun? (FC ko... naalala ko lang kasi yung nagdala ng KFC yung daddy niya nung birthday niya, la lang... Naalala ko din may FCng bakla dun eh...) Japorms. Mukha siyang teenager. Hehe... Ayun tapos ay tinawag na kami kasi kami na yung susunod. Nakita ko ulit si best friend namin ni Audrey... Si Ma'am something ewan, nakalimutan ko na. Ayun tapos ay nagbayad na kami ng 800. Buti na lang at sinama na yung sa STEP payment. Ayun, tapos picture taking. Tapos nagpunta na kami sa conference hall. Yes! Adviser namin si Sir Alas. Hehe... Totoo ba yung rule na pag may isa kang bagsak sa kahit na anong subject ay ma-kikick out ka na? Haay naku naman... Wala na talaga akong pag-asa. Ayun, tapos nagpunta kami ng coop para bumili ng uniform at mga libro. Tapos nakita na namin si Audrey at umalis na kami papuntang SM. Sayng nga lang at hindi ko SIYA nakita.

Tapos nagpunta kami ni Mama sa Annex para bumili ng sapatos. Una sa Itti kami pumunta kaya lang walang maganda. Tapos sa Hush Puppies kaya lang sobrang mahal. Ayun, nag Jollibee na lang kami para bumili ng meryenda. Tapos umuwi na ako.

May 11- Birthday ni Tita Imee at si Ella ba o si Ianna?

Happy Birthday sa inyong dalawa! Miss na kita Tita! Umuwi na kayo dito sa Pinas. Hehe...

May 13- Nasira ang pinto ng bahay namin. Actually yung lock lang kaya hindi kami naka alis papunta sa probinsya. Ayun tapos inayos ni Papa. Inabot siya ng 3 oras para ayusin yung pintuan. Kala ko nga nagkagalit sila ni Mama kasi umiyak ata si Mama eh...

May 14- Mother's Day

Binigay namin yung mother's day card na pinagpaguran naming i-print. Hehe... Ayun, nagsimba muna kami tapos sinabay namin sila Jasper, Kyla at Tita Dottie sa kotse. Astig tala si Cueto. Hehe, kwela. Ang saya talaga. Kaya nga lang aalis ata si Tita Dottie papuntang ibang bansa. Kawawa naman sila... Ayun, masaya naman sa probinsya. Naki-fiesta kami sa hindi kilalang tao. Tapos masarap yung pagkain. Ayun. Tapos tinulungan namin si Papa na mag linis ng kotse. Steeeg!!! Kaya lang sa gulong lang kami kasi baka daw magasgas yung kotse niya. Hehe... Tapos maglinis, nagbasaan kami. Hehe... Masaya pero nakakapagod.

May 17- Shopping...

Sinundo kami ni Kuya Danny dito kahapon siguro mag-fifive yun. Six na ata kami nakarating ng SM. Sorbang nakakapagod pero masaya. Hehe... Kumain kami sa Tokyo Tokyo. Sana sa Kenny Rogers na lang kami kumain. Hindi na kasi masyadong masarap kumain dun pero nabusog pa rin naman. Siguro mga 10 na kami nakarating dito sa bahay.

Kala ko galit na naman pero buti na lang hindi... Hehe... Haay, thankyou talaga ha... Miss na kita...

Malapit ng mag may 24. Astig....

Sa May 20-21 tuloy na ang pagpunta namin sa Zambales. Sana masaya.

Sige hanggang dito na lang ako... Wala na akong matype eh... :)

2006-05-12T22:26:00.000-07:00

Sorry kung ngayon lang ako nakapag-update, tinatamad kasi akong mag-update eh. Hehe... Kahapon, nagmeeting kami sa McDo. Dapat sana lahat pupunta para sa first meeting namin ngayong summer pero unfortunately 3 lang kaming nakapunta. Late na akong nagising kahapon. Siguro mga 8.30 na. Eh 30 minutes yung papunta ng SM mula dito. Nasakin pa naman yung kopya ng IP namin. Tapos hindi ko pa nakita yung bababaan namin kaya lumagpas kami at naglakad kami ng ate ko (kasama ko nga pala siya kasi sabi ng nanay ko) ng isang kilometro. Ang layo grabe. Pag dating ko sa McDo kala ko wala ng meeting kasi wala silang lahat dun. Kanina pa kasi tumatawag si Jessica sa akin pero hindi ko sinasagot kasi nasa jeep pa ako. Tsk. Tsk. Tsk. Pero buti na lang meron pala. Ayun. Inayos naming dalawa yung mga dapat baguhin sa paper namin. Yung mga i-eedit dapat. Tapos gumawa kami ng speech. Hehe... "Hello, good morning po. Ako po si (name) ng Quezon City Science High School. Mag-iinquire lang po kami kung meron po kayong alam na mapagkukuhanan ng slugs. Para po sana sa Investigatory Project namin for Third Year." Tapos dumating si Joshua. Hinulaan namin kung anong oorderin niya. Syempre, Hot fudge sundae. Tapos nagpaiwan si Joshua sa McDo. Kaming dalawa ni Jessica ay naghanap ng pay phone sa Cyberzone. Tapos narating namin yung PLDT. Kailangan daw yung touch card. Hehe... Bumalik kami sa tindahan ng mga cards at bumili ng isa. Ayun, sa dami ata ng natawagan namin na-memorize na namin yung password at yung code something. Ganito lagi...

Jessica: (speech)

tao: ha anong hinahanap niyo?

Jessica: Slugs po...

tao: Ano? Spell mo nga?

Jessica: S L U G S

tao: ano yun?

Jessica: Para pong snails na walang shell.

tao: wala try niyo dito...

Lahat ng ata ng departments, bureaus, agencies pati mga companies dealing with pest ay natawagan na namin. Pero wala pa rin kaming nahanap na slugs. Haay, good luck na lang sa amin. Maghuhunting na lang kami. PAgkatapos naming tumawag ay nakasalubong namin si Joshua. Humihingi kami ng 50 pesos para sa funds pero nagpahabol pa siya bago niya tuluyang ibigay. Hehe... Ayun. Sobrang nakakapagod pero masaya.

---------------------------------------------------

Natuwa ako sa kanya kasi kilalang-kilala na niya talaga ako. Pati mga kaibigan kilalang kilala na rin niya. Hehe... Nakakatuwa lang talaga. Ang galing mo talaga...

---------------------------------------------------

Lagi akong masaya kasi... Basta... Hehe... Haay... Malapit na... Haha... :))

Sorry Yza, hindi ako nakapunta sa outing. Sorry talaga. Next time na lang siguro. Salamat na rin sa invitation.

---------------------------------------------------

Naku, may problema na naman, pero hindi pa sigurado pero feeling ko problema na naman. Hindi naman kasi nawawala yan sa buhay eh. Sana lang mali ang hinala ko... Sana naman...

---------------------------------------------------

Sige, hanggang dito na lang ako. Maglalaro muna ako ng Crash Bandicoot. Haha... Addict na talaga ako... Ingat sa inyong lahat. Bye... :D

English?

2006-05-01T20:16:00.001-07:00

Last night I decided to update my blog but I can't find the right words. I'm not used to speaking English but I'll try my best.

Investigatory Project: Other groups have started their methodologies. I hope our group? will start doing it. I don't know if you can call it a group because only two people are doing their jobs namely Jessica, our group leader, and CJ, our defender. I believe that is unfair for the two members who are doing all the difficult part of our project. I hope I could help them... I can't help them in the technical parts because I didn't learn anything in ADVANCE TEHNICAL WRITING! I don't know how come I got a grade of 92 in the fourth quarter. Maybe it's because of them. I'm so sorry. I wish I could do better to help. I’m trying to find someone who could actually give us slugs. My sister told me that her classmate has one. I hope she’s not lying.

Enrollment: The enrollment is nearing... Yes! I could see my friends again. I hope we would see each other in the enrollment. Do we really need birth certificate for this?

Outing: Oh no! Our trip to Zamboanga? or Zambales? is not going to happen. I hate it.

Fiesta: Last Sunday, April 30, 2006 we celebrated the feast of San Roque. We prepared different dishes of Chicken and pork. Our visitors decreased by 50 percent. I don't know why. Except for the singing drunkards until 4 am in the morning, the fiesta went out fine. Unfortunately all of our cousins can't visit us because of their different appointments. I hope to see them again even though we're not close to one another.

Last Monday April 24, 2006 is one of the happiest moments of my life… (he he he) I can’t say it here but my friends know it.

Best friend: Hello! I can’t say anything to you anymore because I told the things I wanted to tell you in (on?) the phone. I hope you will not forget that. I hope that we will last longer and if possible forever?.

English?

2006-05-01T20:16:00.000-07:00

fuch...

2006-04-15T22:03:00.000-07:00

Happy Easter sa inyong lahat. Hehe... Ito na talaga ang last post ko sa linggong ito. Nakakainis kasi bakit pa nila kami kailangang iwanan dito. Aalis kasi sila papuntang Davao sa Thursday hanggang Friday. Bad Trip mas safe daw dito kesa sa bahay. Sa panahong ito wala ng safe na lugar. Kahit nga sa bahay hindi ka na safe lalo na sa probinsya. Bakit? Paano kung danggitin ako ng manananggal dito? Haay naku ewan ko nga ba. Nakakainis talaga dito. Walang magawa, hindi pa ako makakapag-internet. Haay naku, change topic na nga lang.
Dati-rati ay nagtataka ako kung bakit Good Friday ang tawag sa Good Friday? Good ba ang pagkamatay ni Jesus? Sa kanya hindi, sa atin oo. Bakit? Iniligtas niya tayo sa ating mga kasalanan. Oo nga naman tama. Kaya thank you talaga Jesus...
Tuwing holy week nagpupunta kami sa bahay ng isa ko pang lola para saksihan ang mga nagpipinetensya. Sa isip-isip ko hindi naman masakit yun, parang yun lang naman. Pero nung nakita ko yung mga dugo sa likuran nila, napag-isip ako. Bakit kaya nila ginagawa yun? Dapat ko rin bang gawin yun kasi makasalanan ako? Palagay ko hindi naman talaga dapat gawin yun pabakasi pag humingi ka na ng tawad sa Panginoon sa iyong mga pagkakasala, agad ka niyang patatawarin. Sabi nga ni Ate Shemah (wow, sikat...) may dalawa daw klase ng forgiveness. Yung WORDLY tsaka yung isa pa na hindi ko na matandaan kasi matagal na yun. Hehe... Yung wordly na-giguilty ka pa rin sa mga sins mo tapos yung isa hindi na kasi alam mo na pinatawad ka na Niya at yung tipo bang nakakapagpabago ng buhay niyo. Kaya tingin ko pag nagkasala ka hindi mo na kailangan pang saktan ang sarili mo.
Nakagawian na rin namin na kapag easter sunday ay nagpupunta kami sa lote para mag-celebrate. Pero ngayon, wala. Siguro dahil na rin sa hirap ng panahon ngayon.
Ngayon, nanood ako ng ASAP. Sound trip ng mga kanta ng eraser heads. Hehe... Wala na akong masabi. Next week na lang ulit. Ingat sa inyong lahat. At kasalukuyan din akong nababad trip kay Gaile... Haay naku naman... TOOOOOT TOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOT!!!!!!!!!!!!!!!--------------------------
Best friend
Ingat ka dyan. Isang linggo na lang kami dito! Yehey... Sandali na lang. Ingat dyan, pagaling ka ha. Inom ka lagi ng gamot. Text ka rin palagi. sige, ingat na lang dyan. Miss na miss na kita.

wala ulit title

2006-04-14T19:30:00.000-07:00

Wala akong mapost ngayon kaya kung anu-ano na lang ikwekwento ko. Kahapon, ang aga kong nagising kasi ang sama ng panaginip ko. Nandito daw kami sa bahay namin sa probinsya tapos may mga pari na kumakain ng laman ng tao na kumakain ng tinapay. Hala, adik, bakit may tinapay dun? Ewan ko nga ba. Tapos nagtago daw ako sa aparador at nakita na nila ako. Tumakbo ako kasama ang aking mga kapatid at nagising na ako. Alas singko pa lang nung nagising ako tumitilaok pa ang tandang sa likod bahay. Hindi na ako makatulog dahil sa masamang bangungot. Ano ba yan, sobra sa pagka-redundant. Bangungot na nga masama pa. May maganda bang bangungot? Biglang tumayo ang aking ama sa pagkakahimlay, pinatay ang ilaw at ang aircon. Ako naman, binuksan ko ang bintilador sa tabi ng aking kapatid. Alas siyete na ako bumangon dahil ayokong gumising ng maaga dahil wala naman akong gagawin dito kundi ang tumunganga. Sira ang aming DVD player dahil sa karma sa pagbili ng mga piratang DVD kaya hindi ako nakanood. Wala akong magagawa kundi (sundin ito, kapag tumibok ang puso... patay ka na, siguradong huli ka!) manood na lang ng mga palabas sa Channel 2 at 7. Pero walang magandang channel kaya nag-internet na lang kami at nakipag-chat sa aking pinsan sa Canada. Pagkakain ng masarap? na tanghalian ay naligo na ako ulit para sa misa. Ala una dapat ang misa pero alas 3 na kami pumunta dahil seven last words muna. Pinalad naman kaming makaupo sa malamig na lugar ngunit kami ay minalas pagkat ang pari ay si Fr. Jessie muli. Natuwa ako dahil sikat na talaga ang aking mini na si Catleya pagkat ang kanyang pangalan ay nabanggit sa misa. Naks naman. Ano ba yan, nakakainis naman masyadong ewan tong post ko. Ayusin ko na nga. Nakakatamad mag-type ulit eh. Nakakaiyak yung kwento ng pari. Ayun. Basta umabot ata ng 2 oras at kalahati ang misa. Tapos umuwi na kami. Nanood ako ng Outstanding Twins tapos Milan. Ang ganda. Hehe. Galing talaga ni Claudine. Tapos kumain na kami ng masarap? hindi kasi puro isda ang ulam dahil SEMANA SANTA. Nakakainis naman. Di bali, magfafasting na lang ako. Tapos nag-internet ulit. Chat kay Ninong Anton tapos dumating sila Ninang Jessie dito may kasama si Tita Elsie something ba yun tsaka yung mga anak niya tsaka yung isa niyang pamangkin. Tapos yung tatay ko ewan kasi ayaw lang gumana ng webcam at ng mike sinisi na kami. Ewan ko nga ba. Nood ng kwento ng buhay ni Fatima something tsaka ng Jose Rizal. Astig yun. Naaalala ko ang AP dati... Haay... Nakakainis naman kasi. Bakit ba kasi nagkaganun? Ewan ko nga ba. Tapos tiningnan ko kung may online wala naman pala kaya pinaubaya ko na sa aking kapatid ang paggamit ng internet. Hinram ko ang phone ng aking nanay dahil wala akong load... Tinext ko hindi nagreply kasi walang load. Hehe... Ayos lang. Kaya nag-usap na lang kami. Astig. Miss ko na talaga boses nun. Ayun tapos text pero nagreply na ulit siya. Tapos 12.30 na ata nun matutulog na ako ndi na ako nakapagreply. Ingat dyan sa Bulacan. Hehe... Tapos kanina maaga pa rin akong nagising kasi maganda tulog ko. Hehe. Tapos ay nanood kami ng FUN WITH DICK AND JANE. Ang ganda ng movie. Astig, nakakatawa. Nagnakaw sila para maibalik ang dapat na sa kanila. Astig. Yung revenge nila ewan. Hay hindi ko na matandaan. Hehe... Ayun tapos yung Nanny McPhee sira. Pirata nga naman. Tapos ngayon nag-eedit ako ng blog at nagpopost. Ang hirap pala lalo na pag yung mga links mo ang hahaba ng url. Haay. sige i-eedit ko pa yung wishlist ko. Bye, paalam.

Bestfriend

Ingat dyan sa Bulacan. Pagaling ka. Ang hina kasi ng resistensya mo kaya ka nagkakatrangkaso. Ingat dyan. Bisita ka ulit at sana maayos na ang monitor niyo. Bye. Sorry kung maikli lang ha. Wala na akong masabi eh. Hehe... Hello. Bye. Ingat.

Sige, hanggang dito na lang ako kasi wala na akong masabi pa. Paaalam.

naks...

2006-04-13T05:39:00.000-07:00

Kanina nanood kami ng mga PIRATED NA DVD. Ang sama ko talaga. >:) Una naming pinanood ay yung HoodWinked! Astig, ang ganda. Nilagyan nila ng version yung kwento ni Little Red Riding Hood. Asteeg! Ang ganda talaga. Kasi may nagnanakaw ng mga recipes ng mga stores dun sa forest. Pinagbibintangan sila Granny at Red pati si Wolf at yung huntsman. Tapos nung inimbistigahan sila may iba't-ibang version ng kwento na naglead sa tunay na bandit. yung cute na bunny pala yun. Mali-mali nga lang yung subtitle pero ang ganda ng graphics ba tawag dun? Pero hindi ko kayo pinabibili ng pirated ha. Buy original! Tapos sunod naming pinanood yung Little Manhattan. Ang ganda ng kwento. Sobrang ganda talaga! Kasi si Gabe na-inlove siya sa Karate frined niya na si Rosemary. La lang. Nakakatuwa lang talaga ang kwento. Medyo nakaka-relate ako. Hehe... Ayun, tapos nagloko yung DVD player. Nakarma siguro kasi puro pirated yung mga DVD na yun. Lahat na ata ginawa na namin para gumana yun pero hindi talaga. Karma lang talaga siguro yun. Ayun, tapos wala na ginawa kundi ang mag-text, kumain at manuod ng tv.

Grabe, Holy Week na talaga! Kanina lang nagsimba kami sa parochial church namin. Sobrang haba nung Homily ng pari kasabay pa nung paghuhugas ng paa ng 12 doctor. Ang tagal, sobra. 2 oras kaming nakatayo. Nakakainis talaga si Father Jessie. Ambad ko talaga. Hehe... Kasi ang showbiz kasi. Halimbawa sa first reading si "name" na studyante na SJNPS. at kung anu-ano pa. Pati ba naman sa mga gumanap na 12 apostles may mga label pa. Kulang na lang sabihin na visit our website at . Grabe talaga. Matapos ang 2 oras na pagtayo ay sa wakas, natapos din. Sasama pa sana ako sa prusisyon kaya lang wala akong kasama. Ayun, hindi na lang ako sumama. Tradisyon kasi naming magtita na sumama dito kasama yung kinakapatid ko na si Ate Rhea at ang kanyang ina. Wow naman, special mention pa.

Pagkatapos ay umuwi na kami sa aming bahay. Nanood kami ng Yamashita: The Tiger's Treasure tapos ngayon naman Maalaala mo Kaya yung kwento ni ewan. Weird. Hehe... Ang ganda talaga ng mga palabas kapag SEMANA santa.

---------------------------------

Best friend

Sorry kung nagalit ako kanina kasi naman hindi ka nagrereply. Oo nga, mababaw pero diba, walang iwanan? Hehe... Musta ka naman dyan? Miss na talaga kita. Sobra. Super Duper. Lahat lahat ng may Super at Duper. Hehe, pansin mo ba ang kulit ko? Wala lang. Ayun nga, sana madalas kang dumalaw sa aking blog. Ngiti ka palagi tsaka matulog ka na ng maaga. Wag mo na akong isipin. Yabang ko talaga. Alagaan mo ang iyong sarili. Wag kang papaulan kasi alam ko namang mahina ang resistensya mo. Hindi ka kasi tumulad sa akin. Malakas ang resistensya. Joke lang. Kapag may nararamadaman kang hindi maganda, uminom ka lang ng tubig tsaka ng gamot. Basta, mag-ingat ka dyan ha. Sana rin nagrereply ka. Hehe. Sorry kasi isang linggo pa kami dito. Malapit na rin naman yun eh. Konting tiis na lang. ilang days na lang ba yun? Less than 10 days na lang ata yun. Hintayin mo ko. Ingat na lang dyan. Sige hanggang dito na lang ako kasi wala na akong maisip na sabihin pa sayo. Siguro kung may nakalimutan man akong sabihin alam mo na naman yun diba? Ingat na lang jan... alagaan mo sarili mo and be happy.

SMB

Syempre mawawala ba naman kayo dito sa post kong ito? Syempre hindi. Miss ko na talagakayo. Sorry kung hindi ako makakapunta sa bday ni Claudette kasi nandito kami sa probinsya. Sorry talaga. Miss ko na kayo. Sayang nga lang hindi tayo kumpleto nung bday ko. Wala kasi ang mga M's eh. 6 lang kami kasama si Rizi pero umalis din siya kaagad. Ingat kayo dyan. Lindsay, wag kang masyadong kumain. Mag-fasting muna kasi holy week naman eh. Claudette, maging masaya ka sana sa bday mo. Sorry hindi ako makakapunta. Nine, wag kang masyadong tumawa. Marami na akong makwekwento sayong mga movies na napanood ko. Miss na kita. Angel, wag kang masyadong magsuklay. Joyce at Jessica, ingat palagi. Wala akong maisip na sabihin sa inyo. Kaya sorry. Yza, ingat dyan, ngiti palagi at text parati. Audrey, pataba ka naman, contest tayo. Patabaan. Hehe. Sa first day of classes ha. Pero dapat mas mataba pa rin si Lindsay! Ano ba yan, kawawa naman si Lindsay. Hindi naman niya mababasa toh pero pag nabasa niya, patay ako. Miss na miss ko na talaga kayo. Sana magkita-kita na tayo. Miss ko na kayong lahat hindi lang si Nine...

Ano ba yan, nagdradrama na ako. Nagsesenti. Para naman mamatay na ako. Wag naman sana. Hehe... Sa lahat, have a blessed SEMANA SANTA. Ingat sa inyong lahat.

May nakalimutan pala akong banggitin, yung nasungitan ko kanina kasi naman hindi ko maintindihan yung taong yun. Pag magtetext ako wag na daw akong magtext kasi wala siyang kwenta. Tapos kung siya naman ang magtetext ndi na ako magrereply, magagalit. Ang gulo kasing kausap. Sana sabihin niya lahat para naman walang problema. Sana lang... Sana lang...

(Best friend, wag kang magselos dyan sa taong yan. La akong gusto sa kanya. Lam mo namang kaw lang diba? Kwento ko sayo lahat pagbalik ko. Ingat dyan.)

Sige, last na talaga toh. Bye sa inyong lahat. Miss ko na kayo. Ingat sa inyong lahat. Paalam at magandang gabi.

Yehey!

2006-04-12T06:01:00.000-07:00

Hay, grabe talaga ang bakasyon. Nakakainis, walang magawa dito sa probinsya. Nakatingin lang sa kawalan habang nanonood ng tv. Buti na lang at dumating na ang aking mga magulang dala ang kanilang laptop. Mahal ko talaga sila. Sige, magkwekwento na lang ako ng mga pangyayari dito sa probinsya. Wala naman akong ginawa dito kundi ang tumunganga, matulog, manood ng tv, kumain at tumunganga ulit. Wala kasing magawa dito, wala pang makausap ng matino. Miss na miss ko na talaga ang SMB, si Rachelle at Janina at syempre ang aking best friend. Naiinis nga ako kasi nakalimutan ko pa ang aking charger sa bahay at napaka-swerte ko nga naman talaga low bat pa ang phone ko. Kaya wala akong choice kundi manghiram ako ng selpon sa aking mga ate. Eh lahat sila may ka-text kaya wala akong choice kundi hintayin na matapos ang kanilang paggamit dito. Haay, Haay... Wala na akong makwento pang iba...

Meron pa pala, matatapos na ang Princess Lulu! Haay, paganda na talaga ng paganda. Tsaka yung Sa Piling mo. Excited na din ako sa Bituing Walang Ningning. Nagandahan din ako sa Snow White Sweet Love ndi ko sure sa GMA. Hehe... Wala lang. Ang corny ko talaga. Wala kasi akonmapanood na iba. Yung 2 lang na networks. At wala na rin akong masabi.

Kay Claudette: Kung madaan ka man dito sa aking blog, gusto kong humingi ng paumanhin sa iyo dahil hindi ako makakapunta sa iyong kaarawan. Sorry talaga. Nandito kasi kami sa probinsya eh. Advance Happy Birthday na lang. Ingat ka lagi at sana maging masaya ka lagi. Miss na kita.

-----------------------------

Best Friend

Wala lang, gusto ko lang magpasalamat sa paghihintay sa akin. Salamat talaga. Ayun. Thank you din dahil lagi mo akong tinetext. Basta thank you talaga sa lahat lahat... Miss na miss na talaga kita. Ngiti ka palagi tsaka ingat dyan. Alam ko namang mahina ang resistensya mo eh. Hehe. Joke lang. Sana lagi kang magreply at lagi mong puntahan ang aking blog. Ingat ka talaga dyan. Hintayin mo ako ha... Corny ko na. Wala na akong maisip na sabihin kaya bye na. PS, ayan ha, humahaba na talaga ang part mo dito. La lang.

Sige, hanggang dito na lang ako. Ingat sa inyong lahat. Miss na miss ko na talaga kayong lahat.

....

2006-04-08T19:15:00.000-07:00

Kala ko ba last post na yung kagabi? Hehe, wala kasi akong magawa kala ko maaga pa lang aalis na kami pero buti na lang at hindi. SANA NAMAN HINDI NA NAMAN NAMBOBOSO ANG KAPATID KO. KUNG HINDI... DEAR KATE... Hehe... :) Ayun, late na akong nagising siguro mga 9.00 na. Kasi hindi ako nakatulog kagabi. Ayun, nung una, ginising ako ni mama tapos hindi tumalab kaya si Ate Joy na lang yung gumising sa akin. Si Atr Joy nga pala ang bago naming kasambahay. Hehe... Maganda siya pero maitim nga lang. Mabait pa. Hehe... Ayun, tapos kumain muna ako tapos tinawagan ko na ang aking best friend. Hehe... Ayun... Tuloy na tuloy na talaga ang pag-alis namin at wala na talaga ang makakapigil dito. Dinala ko si Kulit, yung cute na teddy bear na SOBRANG GANDA NG KILAY. Hehe... Peace. Ayun tapos dinala ko rin yung Uno Stacko na binigay sa akin nila Audrey for my birthday. Salamat. At wala na nga akong maisip na mai-post pa.

---------------------------------

BEST FRIEND

hehe... la lang, ingat na lang dyan sa bahay niyo. sorry kung wrong spelling yung pangalan ng ate annalyn mo. wag ka ng Malungkot. uy, ngiti na siyA... Hehe.. bAbalik naman kami eH. Ayos Lang yan. KausapIn mo na lang sila. Ayun. Tapos wAla na akong masabi pa. Basta... pansinin mo tong message ko na toh... Kakaiba talaga... Tingnan mong mabuti ha... Tingnan mo talaga. Hala, demanding. sige hanggang dito na lang... aalis na kasi kami eh. Bye.

2006-04-08T09:11:00.000-07:00

Panibagong post na naman. Marahil ay nagtataka kayo kung bakit sobrang late na ako nakapag-post dito sa blog ko. Ewan ko nga rin eh. Nakakainis nga eh kasi

aalis kami mamayang umaga ATA pero wag naman sana. Papunta kami ng Nueva Ecija dahil tradisyon na namin na mag-celebrate ng SEMANA Santa sa

probinsya. Nakakainis talaga... Bakit kasi kailangan pa kaming iwanan dun sa probinsya eh wala naman kaming gagawin dun. Kung may Internet, Cable, at phone

lang dun ayos na... Pwede na sana. AT MAS LALONG AYOS KUNG HINDI MAMBOBOSO ANG KAPATID KO HABANG NAG-TYTYPE AKO SA NOTEPAD! Nakakainis

lang kasi. Ayun, sige magkwekwento na lang ako. Kanina, maaga akong nagising. Mas maaga ng 15 minutes. ASENSING na talaga ako. Tapos ay hinintay ko

munang umalis ang parents ko bago ako bumangon ng kama. Tapos bumaba ako para maghilamos at magmumog. Tapos diretso na agad sa telepono para

tawagan ang aking BEST FRIEND. Hehe... Kahit corny man, hindi kumpleto araw ko pag hindi ko siya nakakausap. La lang. Kahit hindi pa ako kumain ayos lang

basta makausap ko siya. Hehe... (la lang) Ayun, tapos usap. Usap pa. Matagal kaming nag-uusap. HALOS buong araw kaming magkausap except yung mga oras

na naliligo ako, kumakain ako at natutulog ako. Tapos ay nanood ako ng napaka-gandang movie na may GWAPONG LALAKI na ang title ata ay CELLULAR

something ewan chorva. Tapos, ang ganda talaga. Action film na sobrang ganda at astig. Yeah! Tapos, usap ulit, tawa, usap, at kung anu-ano pa. Tapos kain

lang sandali. Na-addict na talaga ako sa HAPPY. Kanina, triny ko yung iba't-ibang flavors. At dahil ayaw ko ng mga maaanghang eh binigay ko sa kapatid ko yung

hot and spicy. Triny ko yung CHICKEN ADOBO, BBQ at syempre yung plain lang. Gusto ko talaga ng HAPPY. Hehe... Ayun, tapos usap ulit. Usap. Usap. Usap.

Usap. Hanggang sa kailangan ko ng ibaba dahil maliligo na ako ulit dahil sobrang init. Umabot ata ng 38 C ang room temp. kaya naligo ako ulit. Tapos ayun, usap

ulit hanggang sa dumating na sila. At kailangan na niyang ibaba dahil kakain na sila. Matapos kong kumain ng favorite kong Sinigang na Buto-Buto ( Audrey) ay

nagsimba na kami. Nakita ko ulit si John Tae, yung ka-service namin dati na hari ng mga tae at laging nasa HOT SEAT. La lang. Hindi kami close.Tapos... Sumakit

na naman ang right side ng aking bewang. Nakakainis, lagi na lang siyang sumasakit. Pero hindi naman sa may appendics kaya safe pa naman ako. Ayun, tapos

usap ni audrey. Aba Audrey, ASENSING ka na talaga... May Violin ka na! Naks naman. Good luck sa lessons mo. Ayun, tapos nood lang ng ARE WE THERE YET.

Nakakatawa talaga. Tapos usap ulit. Iyak kasi ma-mimiss ko talaga siya. Tapos usap, tawa at kung anu-ano pa.

BEST FRIEND

La lang, hehe... Sana naman wag kang malungkot kasi mawawala kami for 2 weeks or more. Babalik din naman kami eh. Kausapin mo na lang muna sila Ernest,

Israel, Ate Arlyn ( tama ba spelling?), Ate Analee ( tama rin ba ang spelling?) at Abigail (tama ba ang spelling?). Ayun. Ingat ka parati. Ma-mimiss kita. Ingat na

lang diyan.

Sige, hanggang dito na lang ako. Gabi na rin kasi kailangan ko pang matulog para bukas. Good night sa inyong lahat. Ito na nga pala ang magiging last post ko sa

loob ng dalawang linggo. Sana wag naman... Yun lang... Paalam at magandang gabi.

Summer na talaga

2006-04-05T21:23:00.000-07:00

Summer na talaga. Ang bilis ng araw. Parang kahapon lang first day of classes tapos ngayon, bakasyon na naman. Parang kahapon lang naiinis ka dahil sobrang bilis tumakbo ng orasan. Parang kahapon lang nag-cracram ka para sa mga projects sa Research, Computer, Biology, English, Filipino, at kung anu-ano pa na isinabay pa talaga sa finals. Parang kahapon lang din na hinihiling mo na bakasyon na para tumigil na ang agos ng mga requirements na dapat mong ipasa. At dahil mahal ka ng Panginoon, ibinigay niya ito. Ayan, summer na naman. Ngayon, naiinis ka dahil wala kang magawa sa buhay mo. Naiinis ka dahil nakakulong ka sa bahay na walang mapanood, walang makain at walang magawa. Tapos sasabay pa ang init ng panahon, ang tagaktak ng pawis mo, ang kakulitan ng mga kapatid mo (kung meron man o kung wala man, ang pagbubunganga ng nanay mo dahil ang gulo ng bahay).

At pag wala ka ng maisip na sabihin at ititigil mo na itong pag-tytype mo ng kung anu-anong walang kwenta. At magsisimula ka ng magkwento ng mga pangyayari sa buhay mo.

------------------------------

Wala lang, nakakainis kasi wala na talaga akong magawa. Sobrang nakakatamad ngayong araw na ito. Pero buti na lang ay mabait ang Panginoon at hinayaan niya akong mapanood ang Stepford Wives. Maganda ang kwento. Nakaka-aliw. Nakakamangha. Paano kaya kung ganoon ang mundo diba? Perfect? Wala lang. Pero hindi nga naman talaga maganda yun. Okay, change topic na lang. Matapos akong manood ng napaka-gandang movie na ito, ay gumawa ako ng isang bagay ng produktibo. Inayos ko ang aking mga gamit. Wow, ang sipag ko talaga. Tapos ay tinapon ko na ang mga hindi na kailangang bagay. Kasalukuyan akong nag-iinternet, naghahanap ng mga magagandang site para puntahan. Kung meron po kayong nalalaman na magandang site na puntahan, please mag-tag po kayo sa akin. Salamat po.

Sige, hanggang dito na lang ang post kong ito. Wala na akong maisip na sabihin. Ingat sa inyong lahat at Maligayang Summer!

wala ulit title

2006-04-05T04:54:00.000-07:00

Grabe, wala akong magawa ngayong araw na ito. Ang sarap tumunganga at magtelebabad lalo na pag kausap mo ang best friend mo. Nakakatuwa lang kasi ewan ko basta natutuwa lang ako pero nalulungkot din ako kasi napaka-rami ng nagbago. Ang mga kaibigan ko na akala ko ay hindi ko malilimutan ay nakalimutan ko na nga. Mas inuna ko pa ang iba pang bagay na kung tutuusin ay walang kwenta. Nakakainis. Bakit ko kinakalimutan ang mga kaibigan ko dati? Haay, pero masaya din naman ako sa mga kaibigan ko ngayon. Pero naalala ko na FRIENDS FOREVER pala ang naiwan naming pangako sa isa't-isa pero anong ginagawa ko? Ewan ko nga ba. Ginagawa kong excuse ang pagiging busy sa mga bagay-bagay kahit na hindi naman. Ewan ko nga ba. Miss na miss ko na talaga sila. Paano kaya kung doon pa rin ako nag-aaral? Kanina nga habang naliligo ako paano kaya kung lumipat na lang ako ng San Lorenzo? Ano kayang mangyayari? Magiging masaya kaya? Ewan ko nga ba. Pero ayaw ko kasi maraming maiiwan sa QueSci na mahalaga sa akin tulad ng aking mga kaibigan. Haay. Ano ba yan, walang kwentang post. Parang feel kong mag-english. Pag-pasensyahan niyo na po kung wrong grammar.

-----------------------

I can't say anything in English so good bye...

Wala na akong masabi...

----------------------

Sa mga taong laging anjan para pasayahin ako maraming salamat sa inyong lahat... Miss ko na talaga kayo. Sana magkita na tayo 2 buwan din ang bakasyon... Yun lang... Paalam at magandang gabi.

wow...

2006-04-03T05:48:00.000-07:00

Wow, naman... Magpopost ako ulit. Ang sipag ko. Grabe tinatamad na akong mag-type kasi naman yung kapatid ko namboboso. Ang sama ng term noh? Sige kwento na lang muna ako ng mga nangyari ngayon. Aga kong nagising ngayong araw na ito. Siguro mga alas sais gising na ako kasi nagtext si Yza ng pagkadami-daming happy birthday. Pambawi siguro last year. Peace. Tapos sino na ba ang sunod na bumati sa akin? Basta unang bumati sa akin syempre best friend ko. Hehe... :) with matching kanta pa ng ...happy birthday to you... Hehe... Ayun, gulat ako kasi unang bumati sa akin na kapamilya (go channel 2) ay ang aking nanay. Gulat nga ako kasi hindi naman siya talaga ganun. Tapos kala ko nakalimutan na ng tatay ko na birthday ko. Pinaalala siguro ng nanay ko tsk... tsk... nasa lahi na siguro namin ang alzheimer's disease. Ewan ko nga ba. Nakakainis makakalimutin talaga kami.

Ayun, tumawag si Catleya dito sa bahay. Hindi pa ako nakakaligo. Hala, takbo sa banyo. Muntik pa nga akong madapa eh. Hehe... Buti na lang kundi may sugat ako. Haha. Ayun matapos ang mabilis na pagligo at paghahagilap ng ribbon ko ay naitali ko na rin ang tumutulo kong buhok. Haay grabe, sobrang nakakapagod. Tapos nakarating din kami sa school at ang sumalubong sa akin ay isang malakas na HAPPY BIRTHDAY na may kasama pang kanta care of Audrey and Yza. Tapos hinanap na namin si Ma'am Bustria. In fairness pumapayat siya. At may ibinigay pa siyang brochure. Kaya para sa mga gustong pumayat out there tulad ni Lindsay, peace... Try niyo yung brochure.

Tapos binigay na namin yung mga refund na 120 pesos ng mga tao. Natuwa pa nga sila kasi naka-plastic yung iba. Ang sinop at organize ko daw. Naks naman, pakitang tao lang yan kasi last day na. Tapos ay nagbigay na ako ng mga makabag-damdaming liham ko sa aking mga kaibigan.

SMB- Ma-mimiss ko talaga kayo... Sana ay magkakaklase pa tayo next year. Kung hindi man sana walang kalimutan. Iyan ang common denominator ng lahat ng liham ko sa kanila. Ah basta kahit yung iba copy and paste tapos yung iba special at yung isa ay parang minadali lang galing talaga sa puso ko lahat ng mga isinulat ko doon. Sana maging masaya tayo! Naks naman... Good luck sa ating lahat... Yun lang. Mahal ko kayo.

Kanina ay kumain kami sa Tokyo Tokyo. Nag-away-away pa kasi kami kung saan namin gustong kumain. Sa akin sabi ko KFC, kay nine nung una eh sa may tuknenehan, kay Auds sa... saan nga ba? Kay Rizi saan rin nga ba? Basta si Yza nanalo kaya dun kami sa Tokyo2. Hehe... Tinamad na eh. Matapos naming kumain ay dumating sila Lindsay. Pinakain muna namin sila at naglakad-lakad kami. Nag-stalk pa nga sila Yza at Audrey. :) Tapos ayun, binalikan na namin sila. Tapos ano na bang nangyari naku mental block... Ayun bumalik na kami ng skul para kuhanin yung card ni Rizi. Kasi naman sobrang tamad nung adviser nila. Inuuna pa ang ibang bagay kesa sa mas importanteng bagay. Walang kwenta.

Speaking of cards, masaya naman ako sa mga naging resulta ng aking PAGHIHIRAP? ngayong fourth quarter pero hindi ko feel itong last quarter na toh. Tumaas sa Research! Yes major achievement! 3 points! I love you Ms. Marie! Bumababa sa geom ng 2 points. At tumaas sa Algeb ng isa. Naks naman. Pati sa English ng 2 points pero I don't love you Sir. Hehe... Peace tsaka Filipino shocking! Sa Values ganun pa rin. Darts talaga. Hindi ako nagpasa ng libro shot gun sa test. Pang hila talaga yang subject na yan. Tapos MAPEH naku naman... ang sama ni Ma'am dela Paz pero nag-enjoy ako sa stamp niya. Ayun sa AP parehas pa rin. Thank you Ma'am

Ayun tapos umalis na pala si Rizi pero bago namin nalaman iyan ay naglaro muna kami ng regalo sa akin nila Audrey at Yza. Salamat talaga ng marami. You're the best! Kawawa si Lindsay. Minsan nga eh naawa na ako sa kanya... Joke lang. Hindi pala. Hindi naman siya mukhang kaawa-awa eh. Joke lang Lindsay sana wag mong mabasa ito. Ayun tapos umalis si Claudette para kausapin si toot. Nakakainis talaga yung taong yun. Panira siya. Syempre hindi si Claudette. Siya lang. Joke lang. :) Ayun, tapos nag WOF kami nila Yza, Audrey, Catleya, Ako, Jhobert at EJ. Sabi nga ni EJ na sinabi sa akin ni Audrey si toot daw ay PTA- public tago of affection. Tapos laro-laro kami. Tapos ang swerte ko!

WOW! Nanalo ako ng 404 tickets sa Oceania. Kala ko nga sira yung machine nun pala ganun talaga yun. Naka-JACKPOT ako! Naks naman, birthday ko talaga. Tapos ang swerte ko pa sa House of the dead. Ang malas kasi ni Jhobert eh. Tapos ano na ba ang nangyari? Ayun, umuwi na kami pero bago muna ang lahat ay nag-usap muna kami. Binigay niya na yung regalo niya at napaka-laki niyang card. HEhe... Salamat ng marami.

Best friend- Ma-mimiss kita. Sana naman wag kayong magpunta ng Ilo-ilo... Ano ba yan, hindi mo naman ito mababasa eh pero kung sakali mang mabasa mo ito wala lang. Hehe... Ingat parati. Sorry sa lahat talaga. Sorry kung lagi na lang ako nakakatulog at nang-iiwan. Pramis, next year hindi na. Thank you sa mga corny mong jokes na nakakatawa at sa kung anu-ano pa. Salamat sa pagpapatawa sa akin. Basta thankyou talaga. Ayan ha, mahaba na yung portion mo dito sa blog ko, hindi tulad ng dati. Pati yung skin dedicated sayo... Uy, ngiti siya... Sige hanggang dito na lang.

Sige hanggang dito na lang ako mga tao manonood pa kasi ako ng panday. HEhe... Haay grabe, ang saya ko talaga ngayon. Salamat talaga sa mga taong nagpasaya sa akin ngayon lalo na ang aking mga kaibigan. Salamat ng marami. Kung wala kayo, malungkot ako. Salamat talaga. Mahal ko kayo. Magandang gabi po sa inyong lahat at paalam.

walang title.

2006-03-30T16:19:00.000-08:00

Haay, panibagong post na naman. Wow, ang sipag ko. Hehe... :)

Kahapon, sobrang saya. Memorable talaga ang last day.

Nung umaga pagdating ko naningil na ako kaagad. Tapos naglaro kami ng Pusoy Dos. Tapos siya, parang galit sa akin. Nilapitan ko tapos nag-usap kami. Ayun, ayos na. Hehe... Masaya talaga. Tapos ayon, lakad muna ng clearance sa MAPEH. Buti naman at nandun na si Ma'am Dela Paz. Ako na yung pinag-stamp nila kasi first time kong gawin yun. Na-aadict na ako. Ang sama ko nga eh. Dahil nga first timers, nagkamali ako sa clearance ni Hoshea kaya medyo pangit. Tapos yung iba talaga, PINANGITAN ko talaga. Ambad ko. >:) Ayun, pagkatapos ay nagpunta kami sa Gazebo para kuhain yung mga ID. Tama ba yung order? Ewan ko. Basta ayun. Binigay din namin yung may mga kulang na pirma sa clearance para sila na yung maglakad ng sarili nilang clearance. Tapos ano bang nangyari? Nagpunta kami sa Com Lab pero ala si Ma'am kaya bumalik na lang kami. Tapos naglaro kami ni Yza ng badminton. Tapos sila volleyball. Ang GALING mo palang mag-volleyball. Peace tayo. :) Ayun, napagod kami at binalik na ang mga raketa kila Ada at Shats. Salamat ng marami. At naupo kami sa bangketa. Nilapitan kami ni Rizi. Ayun, doon na nagsimula ang lahat. Nakakaiyak nga eh. Parang nasayang lang itong taon na ito. Sana naman may pagkakataon pa kaming makasama ka sa susunod na taon. Pero kung wala na nga. I-tretreasure ko ang mga pinagsamahan natin....

:( Sana naman wag... Sana... Sana...

Ayun, matapos ang iyakan, ay gumawa kami ng letter para mapalabas na kami. ayun, at lumabas na kami at nalaman naming nagpapalabas na ng mga tao kaya useless din pala yung letter namin. Sa McDo kami kumain. Buti na lang at hindi natapon yung coke ko. Kasi last year last day din nun natapunan ko si Yza. Sorry. Tapos nung isang araw natapunan ko si CJ. Hehe... Clumsy talaga ako. Haay ano ba naman yan... Tapos naglaro kami ng slap jack sa mcdo at ng pusoy dos. Malas talaga si Nine. Hehe... :) Tapos sinita kami ng crew ng McDo tapos ndi na kami naglaro. Umuwi na kami ni Nine at wla na akong naalala pa.

Best friend

Wala lang, gusto ko lang magpasalamat dahil lagi kang anjan kahit na minsan marami tayong hindi pagkaka-unawaan. Sorry sa mga ginawa kong mali at kung anu-ano pa. Thank you dahil lagi mo akong napapangiti lalo na kahapon. Hehe... Basta ayun na yun. Ma-mimiss kita.

SMB

Binigyan na naman kami ni Angel ng kung ano man ang tawag dun. Ang sipag niya talaga. SMB, alam kong hindi na tayo magiging magkaklase next year. Malamang ako Bec na ako at kayo Avo. Gusto ko lang mag-sorry sa mga nagawa kong masama at magpasalamat sa mga pinagsamahan natin. Hindi ko nga inaasahan na magiging close tayo kasi dati hindi naman talaga tayo close. Katulad nila Jessica, Joyce, Angel, Lindsay, Claudette at Nine. Basta, thank you talaga. Lalo na kila Audrey at Yza dahil lagi silang nandyan para sa akin. Kay Nine, thank you dahil gaano man kabigat ang problema ko ay nakakalimutan ko ito pag kasama kita. Thank you talaga. sorry kung lagi kitang nasasandalan sa service pag umaga. Kay Lindsay, naiinis ako kasi iniwan mo ako nung kailangan kita pero ayos lang yun. Nagawan naman namin ng paraan eh. Sorry kung HINDI kita tinulungan at lagi pa kitang inaasar. Naiinis talaga ako sayo... Siguro sa Monday mawawala din itong inis na ito kaya wag mo na lang akong pansinin. Sa iba, thank you sa lahat talaga. Hindi ko kayo malilimutan. Naks naman, parang mamatay na ako. Pero seryoso. Thank you talaga sa lahat.

Sige hanggang dito na lang talaga ako

Bye.

MEDYO!

2006-03-29T03:50:00.000-08:00

Makalipas ang mahabang panahon, nakapag-update din ako! Yes! Tinatamad kasi ako pag mag-uupdate na ako. Tsaka MEDYO marami kaming inaasikaso ngayong mga nakaraang araw.

MEDYO descending and order nito kaya sensya na,

Kanina, March 29, 2006. Wednesday

Nakakainis, kala ko maagang darating si Lindsay. Kala ko maayos na namin yung class fund pero hindi pala. Biruin niyo naman, mga 10.00 na siya dumating tapos hindi pa niya dinala yung mga pinapadala ko sa kanya. Kung tutuusin nga eh dapat hindi ko ito ginagawa kasi ASSISTANT TREASURER lang naman ako eh. Pero ako na ang gumagawa ng trabaho na dapat ginagawa niya. Kung kelan ko pa siya higit na kailangan, dun pa siya nawala. MAy sinabi pa siyang, Don't worry! Hindi ko kayo pababayaan! Grabe noh? Nakakainis talaga. Pagdating niya umalis din kaagad. Nasa USB kasi yung record niya. Tapos dumating ng mga 11.30 ata yun binigay yung mga pinaprint niya na hindi ko naman kailangan. Grabe. SALAMAT talaga ng MARAMI! Napaiyak pa nga ako kasi naman si Lindsay, parang walang pakialam. Mali nga eh. Dapat nandun siya. NAKAKAINIS TALAGA!!! Tapos may mga amount sa record na walang label at hindi namin alam kung saan ginamit yun. Grabe! Buti na lang at tinulungan ako ni CJ na ayusin yung FINANCIAL REPORT na yun. Buti na lang. Thank you talaga.

Nung umaga, masaya kasi nag-usap kami. Masaya kasi nilapitan niya ako. Tapos kwenta ng funds. Double check at kung anu-ano pa. Hehe. Tapos kwentuhan, naglaro ng bato-batopik, yung ewan na laro na ako ang nanalo, adding na hindi natuloy at kung anu-ano pa. Tapos nung mag-uuwian na, no comment... Hindi ko nga alam kung maiinis ako o maiiyak sa sinabi niyang iyon. Malakas ang tama... SOBRA! Ayoko na lang magsalita kasi naiiyak lang ako. Pero ngayon, ayos na ATA.

Nag-lunch kami sa McDo. At guess what kung anong nangyari? Natapunan ko ng coke si CJ. Nice! Sorry talaga CJ. Hindi naman talaga ako galit sa iyo eh. Sana wag kang magalit sa akin. Hehe... Sorry. Nalamigan ka naman at naligo ka ng coke. Peace. >:) Ayun, pagkatapos ng lunch ay nagpunta kami ng COOP para i-type at ayusin ang FINANCIAL REPORT na iyon. Siguro mahigit isang oras yung renta namin sa PC tapos yung pagpapa-print pa. Pero ayos na siya ngayon. Hehe... :) Salamat talaga ng marami. Tapos sinugod namin si Ma'am Bustria para malaman namin kung tama yung format ng Report namin. Tama naman daw pero kailangan ng letter. Hehe... Ambad nga namin eh. Sabagay, kesa naman mapunta sa iba yung perang naipon namin! Tapos pagkatapos ng consultation namin ay... BLAG! May bumagsak na first year sa floor. Takbo si Ma'am Bustria. Tinulungan niya yung nahimatay na first year doon. Hindi namin alam ang dahilan. First time lang kasi namin na makakita ng nahimatay at nanginginig na tao. Grabe... Nakakakaba. Tapos dumating si Ma'am Damo at wala na akong naalala.

Tapos nung bumalik na kami sa gazebo, naglaro kami ng pusoy dos. Siya, hindi pa rin namamansin. Grabe, DEADMA TO THE MAX! Haay, MEDYO masakit lang kasi talaga. Yung hindi ka pinapansin nung taong sobrang pinapahalagahan mo. At masakit ring marinig na... "Wala akong pakialam sa kanya ha! Kahit na nasa Mindanao pa siya!" MEDYO hindi naman kasi masakit yun. Tapos, dinaan ko na lang sa tawa at ngiting pilit ang lahat ng problema. Salamat dahil kahit papaano ay napangiti mo ako. Thank you.

Kanina pag-uwi ko, nahilo ako at sumakit ang tagiliran ko. May appendicitis na ata ako! Oh no...

FLASH BACK

Grabe naman dito, na-OOP ako... Sana Bec na lang tayo... Grabe naman kasi eh... Makikita mo talaga yung pagkakahiwalay ng mga Avo students at Bec students dati... Pero ngayon, makikita mo, nagtatawanan, nag-aasaran, naglalaro, nagkakantahan, at kung anu-ano pa. Natatandaan ko pa nga nung unang araw ng klase, gusto na naming matapos ang school year na ito pero ngayon, parang kay bilis tumakbo ng panahon. Kanina lang Recognition Day na. Naparangalan na ang dapat parangalan. Nabigyan ng medalya ang dapat mabigyan. Natupad na rin ang mga pangarap nila. Nagbunga na rin ang mga paghihirap nila. Siguro ang gusto ko lang talagang sabihin, MARAMING SALAMAT SA INYONG LAHAT.

Nagdradrama na naman ako dito. Ewan ko nga ba. Ngayon ko lang kasi ito naranasan. Ang maging parte ng isang klase. Ewan ko. Kasi ang feeling ko ngayon na klase talaga kami. Hindi tulad dati kasi nagkakanya kanya ang mga tao. Pero ngayon, sa pamumuno ng aming magaling na pangulo na si Ms. Audrey Ann S. Manzano ay napagbuklod at napag-isa niya ang Avo-2. Hindi man lahat ay nakikipagtulungan, makikita mo naman ang 'effort' ng mga estudyante. Lalo na sa mga kumpetisyon. Hindi man kami manalo, alam naman natin na ginawa natin ang makakaya ng IBA sa atin. Sa mga leaders, thank you. Sorry kung naging pasaway ako. Sorry kung minsan hindi ako nakikipag cooperate sa inyo. Sorry ha.

Sorry rin classmates kasi yung treasury natin nagkaka-problema. Kasalanan namin ito. Sorry ha. Sorry talaga. Sorry sa mga taong sobrang laki ng babayaran dahil hindi na-record ni Lindsay. Sorry talaga. Sorry classmates... Sorry... Naiiyak na naman ako...

Matapos ang mga Sorry's ay thank you's naman. Thank you Audrey dahil sa magaling mong pamumuno sa klase. Thank you Jean, Yza, Macy, and others for PATIENTLY teaching us. Sa speech choir at choral reading. Thank ypu talaga. Sa lahat ng mga classmates thankyou sa mga experiences, jokes, PIECES OF ADVICE, and etc. Thank you for everything. Thank you talaga.

Tapos na ang mga projects, exams. Konti na lang ang dapat ipasang requirements at pirma sa clearance. Pag natapos na ang araw bukas, tapos na rin ang S.Y. 2005-2006. Tapos na rin ang pagiging second year namin. Pero isa pa lang ang natapos, nandyan pa rin ang mga paghihirap, pag-cracram, pag-iyak, pagdurusa, pagkainis at kung anu-ano pa. Grabe, may 2 taon pa tayong dapat bunuin sa Quezon City Science High School.

At dahil tapos na ang mga gusto kong sabihin, tapos na rin itong post kong ito. Kaya magandang gabi at paalam at vice versa. :) sige hanggang dito na lang.

:'(

2006-02-26T19:17:00.000-08:00

Bagong post. Wala na namang pasok. Kasi naman nagkakagulo na sa ating bansa. Bakit ba kasi hindi na lang sila makipag-cooperate sa ating pangulo? Hindi ako pumapanig kay Gloria pero ang makakabuti sa ating bansa ngayon ay ang pagtutulungan hindi ang pakikipag-away sa isa't-isa. Nakakainis naman kasi kayo... Bakit kasi kayo ganyan? Ewan ko nga ba sa inyo. Kung mawala naman si Gloria sinong papalit? Wag na nating dagdagan pa problema ng Pilipinas. Sana naman makipagtulungan at makipag-isa tayo sa ating kapwa Pilipino. Parang nung EDSA 1. Sabi nga ni Sir Bitancor eh, EDSA Evolution daw ang tawag, hindi EDSA revolution. May EDSA 1-3 baka magkaroon din ng EDSA 4. Ewan ko nga ba sa inyo. Sige, gusto niyo ng reporma pero anong nangyayari? Nagkakaroon ba ng reporma? Hindi diba? Rally dito rally doon, anong napala niyo? Nasaktan pa kayo...

------------------

Ano ba yan, nagiging makabayan na naman ako. Siguro ganyan talaga kapag walang magawa. Dahil diyan sa mga kaguluhan na iyan ay hindi tuloy ako nakapag-practice sorry classmates. Nerbyosa nanay ko. As usual, naiwan na naman sa bahay, walang magawa.Walang makausap. Naka-unlimited nga pero wala namang katext. Ang lungkot ng buhay ko noh? Wag niyo na itong basahin kasi gusto ko lang namang maglabas ng sama ng loob. Kasi kapag hindi ito inilabas, sa iba lalabas. :) Ayun... Nakakainis yung mga tao na sasabihin na hindi ka iiwan tapos magbabago ng isip? Nakakainis talaga kayo... Nakakainis! Haay... Nakakainis talaga! ano ba yan, paulit-ulit na ang sinasabi ko. Ang sama-sama kasi ng loob ko... Hindi ako yung tipong suicidal kapag may problema. Kasi ewan ko. Para kasi sa akin, masyadong mababaw yung problema ko at kapag naman malalim, hindi pa rin. Syempre naiisip din pero hindi ginagawa. Kasi natatakot akong mamatay. At hindi pa ako handang magpakamatay. At kapag nagpakamatay ako gusto ko yung wala ng attempt 1 to something. Ano ba yan, bakit ko ba sinasabi ang mga bagay na ito. Ay naku basta... Siguro kailangan ko talagang makapag-isip ng mabuti. Ano ba yan... Wala na akong maisulat... Dito na lang... Bye...

:((

bagong post

2006-02-24T04:20:00.000-08:00

Bakit kaya ganun ang mga studyante? Ewan ko lang sa inyo pero ako ganito... Kapag may pasok, hinihiling ko na walang pasok. Ang dami kasing ginagawa.
Pero kapag walang pasok at wala namang magawa ay hinihiling ko na sana ay may pasok. Grabe noh... Nakakatamad kasi dito sa bahay, wala akong
magawa. Kanina, mga 6.00 na kami sinundo ng service kasi daw walang third at fourth year students kasi prom daw nila ngayon... Sino kaya partner nun?
Haay... Ayun tapos malapit na kami sa school, nasa may pag-asa na kami ng biglang ,ay nag-text sa cellphone ni tito Ven (driver ng service) sabi wala raw
pasok. Kala ko pupunta pa kami ng school nun pala ndi na. Lumiko na kami tapos inihatid na sa aming mga bahay. Wala akong ginawang maganda ngayong
araw. Nahiga, nanood, kumain at natulog lang ako. Kala ko may praktis sa speech choir pero wala pala. Mabuti naman. Ngayon nga pala ung bigayan ng card
pero FORTUNATELY hindi ko ito nakuha. Nakakapang-lumo ang mga grades ko ngayong third quarter lalo na sa Geometry! Sa Computer, ang bait ni Ma'am
Bustria pero sana ngayong 4th quarter, wag sana mag-langslide yung grades ko. Tamad na tamad ako ngayong araw kasi wala akong makausap. Wala kasi
ang mga taong kinakausap ko. Nasa bahay ng iba gumagawa ng Investigatory Project.
OVERNIGHTPinagplaplanuhan namin itong pag-oovernight pero namromroblema kami kung kaninong bahay. Tsaka baka hindi ako payagan. Kila Raphael na nga lang daw
kami mag-oovernight para puno ng adventure. Sa Valenzuela nga pala bahay nila. Saya noh? Pero ito, seryoso na... Kila Jessica daw pero maliit lang daw
yung bahay nila kasi 3 lang sila dun. 2 lang yung kwarto nila. Sa sala raw matutulog yung mga lalaki. 4 ang lalaki tapos 2 lang kaming babae. Prinoproblema
namin kasi yung experimental design. Ang dami naming problema. Yung sa pagkonsulta sa Veterinarian tsaka kung anong type at saan kukuha ng slugs.
Haay...
GRADESSinabi ko nga kanina na bigayan ng card ngayon. Ayos lang naman ako sa mga grades ko kasi alam ko naman na hindi ko pinaghusayan ang pag-aaral
ngayong quarter na ito. Idol ko si Ma'am Bustria! Ang taas niyang magbigay ng grade... Sana sa fourth quarter din... Si Ma'am Nemiada rin pero sana itinaas
pa niya yung grade ko. Tsaka sa Algebra, umaasenso... Sa Geometry naman, naku patay na talaga... Nakaka-antok kasi kapag geometry eh... Hehe... ÜSa biology, bumaba kasi naman Kingdom Animalia! Ay naku ano ba naman yan... Wala na ako masabi...
SUBJECTS:
ADVANCE TECHNICAL WRITINGIsang buong linggo na wala si Ms. Marie. Ang saya! Hehe. Pero syempre may iniwan siyang gagawin. Yung Investigatory Project nga namin. Nasabi ko na
naman kanina kung ano ung mga problema namin kaya hindi ko na sasabihin. Nagawa na nga pala namin yung Review of Related Literature tapos ginagawa
yung list of References... Good luck sa amin. Nakokonsensya nga ako kasi yung lider lang namin ang gumagawa ng karamihan. Kaya sorry Jessica... Sorry
talaga...
COMPUTERLesson namin ay tungkol sa Visual Basic. Nagkaroon na nga rin ng bagong "cheating" arrangment hehe... Ako naku naman, si Hoshea pa rin ang katabi ko.
Haay... Nagkaroon rin ng bagong grouping para sa hands on activity. Kagrupo ko si Rod at Danniel. Salit salit kami sa paggamit ng computer. Nakagawa na
kami ng form para sa Volume of Cylinder tsaka Calculator. Ang cute. Ang galing nila. Hehe... Astig magbigay ng grade si Ma'am Bustria. I love you ma'am.
VALUESMay himalang nangyari nung Lunes mga alas otso ng umaga. Dumating si Ma'am Hael at nagklase siya. Sila CJ at Raphael yung nagreport tungkol sa
TORAS... T-rust, O-penness, R-espect, A-cceptance, S-incerity... At as usual eh kung anu-ano na naman ang pinagsasabi ni Ma'am Hael. Hindi namin
maintindihan. Basta... Sana naman this coming Monday absent ulit siya. Ang sama ko. >:)
GEOMETRYAyun, as usual, 10 minutes SRA. Araw-araw may bagong lesson at pagkatapos ng lesson ay maraming practice. Tapos ano pa ba? Dapat ngayon ay may
assessment kami. Pero buti na lang walang pasok. TGIF.
ARALING PANLIPUNANDapat ngayon kami magprepresent sa AP pero buti na lang ulit walang pasok. Kasi hindi kami handa. Kung anu-ano ang gagawin namin dun sa harap eh
project pa naman ito. Nung Friday nakapagpractice kami pero hindi seryoso. Kami ang pamilyang Tsino. Ako yung second wife na may anak na lalaki ni
Danniel. Ayun. Ang ganda nung storya.
ALGEBRAKahapon ay nagkaroon kami ng seatwork. Mini-mini system kasi kaya partner ko ang mini ko, si Catleya. Haha. Siguro mga 30 minutes kaming tumawa kasi
wala kaming masagutan. Hehe... 3 lang ata ang sigurado namin. Grabe yung isa naming sagot, mamamtay muna yung tao baga niya maubos yung 2420 cm
ng tape. Ang hirap naman kasi eh. Dapat din ay may quiz kami ngayon tungkol sa Arithmetic sequence, Arithmetic Series, Geometric Mean, Geometric
Sequence tsaka Geometric Series. Pati ata Harmonic chuva. Ayos lang naman. Nakakalito kapag word problem na. Hindi ako marunong mag-analyze ng
problem. Kaya ayun tuloy, wala kaming nasagutan sa SW. Mabuti na lang at may Quadratic ang calculator ko.
ENGLISHKabaklaan talaga... Sana naman kasi makipag-cooperate siya sa amin... Sana kahit isang beses lang magsacrifice siya. Hindi kung anu-ano ang inaatupag
niya. Ewan ko nga ba... Nakakainis talaga ang mga juding...
SPEECH CHOIRAyos naman. Sorry ha, kung uncooperative kami. Sorry sa aming mga leaders. Kung wala kayo, walang mangyayari sa amin. Sorry talaga.
MAPEHLang hiya na Mapeh toh... Kasi nung Wednesday ay nagdive ako sa soccer field. Hehe. Katangahan kasi. Kasi napulupot yung paa ko sa net tapos ndi na ako
nakaalis. Tuloy napahiga ako sa damuhan. Nice! Kaya niyo yun? Kaya ayun tuloy may malaki akong pasa sa tuhod. Grabe noh? Ayun, nakakabanas kasi ang
soccer. Sana soft ball na lang... Kaasar talaga. Tapos arts... Gumawa kami ng drawing ng future. Kaya lang hindi ko napasa kahapon kasi... Ang pangit ng
gawa ko kaya inulit ko. Dapat ngayon ipapasa pero ayun nga walang pasok. Good luck sa akin...
FILIPINOKawawa naman si Ma'am Cada. Lagi na lang kaming late. Ang may kasalanan kasi nito ay si Mr. Mallari. Late niya kasi kaming dinidismiss. Kaya late kami sa
MAPEH. Haay. May sabayang bigkas kami kaya lang wala pa kaming nagagawa. May proyekto pa kami na... Yung sa ibong Adarna. Haay, good luck...
BIOLOGYMas gusto ko ang quarter na ito kasi body systems. Bad trip lang ang activity paper. Ang baba ko. Late kasing nagpasa. >:) Nakakatamad kasi. Good luck sa
akin. Ayos naman ang mga quizzes. Bagsak. Hehe... >:( Ano na lang ang mangyayari sa akin nito?
FRIENDS:
SMB: Salamat sa inyo. Kung wala kayo malungkot ang mundo ko. Salamat sa pagpapatawa sa akin, Nine, kahit clown ka, joke lang pero thankyou talaga ha.
Sorry kung lagi na lang kitang "kinikiliti" hehe... Basta thankyou sa pagpapasaya mo sa akin. Audrey, Yza thankyou rin sa lahat-lahat. Lindsay, thankyou dahil
sa wakas ay pinagkatiwalaan mo rin kami. Kahit pa.... Uy kilig... Uy kinikilig... Haha... Sa lahat pa salamat talaga... Thankyou... Buti na lang at naging
magkakaibigan tayo.
BESTFRIENDAyos lang naman ang mga pangyayari. Masaya. Minsan may mga tampuhan pero natural lang naman iyon. Sorry kung masyado kang matagal maghintay.
Hindi pa kasi tamang panahon. Sorry ha... Basta naging comfortable sa isa't-isa pero syempre minsan naiilang parin. Ü
ETC...
Naadik ako sa Choc NAT. Hehe... Ang cute kasi ay este ang sarap kasi. Hehe... Ü pero sad... Haay ewan ko nga ba... Ang sarap kasi. Ano pa ba? Ay oo nga
pala,nagpakalbo si Aleck Bovic. Grabe. Mukha siyang bading na may future. Hehe... Si Rico rin. Martyr. Nakakaiyak. Yung Princess Lulu, nakakatuwa. Nakaka
aliw kasi mukha siyang tanga. Hehe... Yung Close to You, kala ko corny pero maganda yung kwento. Nakakatuwa at nakakaiyak. Hayop... Ang gwapo ni
Sam. Ang taba ni Bea. Haha... Wala na akong masabi. Kasi naman nababaliw ako wala kasi akong kausap. Haay... Hintayin ko na lang habang kumakain ako
ng Chok NAT. Hehe... Sarap talaga...
Sige hanggang dito na lang... Gudnyt. Ü

million years...

2006-02-11T22:35:00.000-08:00

Makalipas ang milliong daang taon, million na nga daan pa. Grabe noh? Ayan, sige aayusin ko na ang aking pagpopost. Minsan kasi talagang nakakatamad mag-update ng blog. Lalo na kapag ang daming ginagawa. Haay buhay nga naman talaga.

Present- Napaka laking himala ang nangyari sa akin ngayon. Walang assignment. Biruin mo nga naman. Napaka-saya ngunit sobrang nakakatamad. Ngayon ay kasalukuyan akong naghahanap ng bagong skin dahil nagsasawa na ako sa skin ng blog ko. Sana ay may makita akong maganda.

Kahapon- Birthday ng pinsan ko si Ianna. Weird ng pangalan noh? Bakit kaya may Ian dun? Eh wala naman akong kakilalang Ian na may koneksyon sa Tita at Tito ko? La lang. Dapat ay may practice kami sa "ARALING PANLIPUNAN" ngunit hindi ako nakasama dahil umuwi kami sa Nueva Ecija. Birthday ( nine months) at despidida party ng Tita ko at kanyang fmaily dahil uuwi na sila sa February 14. Sinakto pa talaga. Matagal ko na ring hindi nakikita si Tita, siguro mga 5 years or more na ata. Nagpakasal sila dito nung 2001 ba o 2000? Ewan ko. Tapos umalis na rin sila. Ngayon ay may dalawa na silang anak. Parehas na napaka-cute at napaka-bait na mga bata. Sila Ella at Ryanna. Kahapon, boring. Kain lang ako ng kain ng kung anu-ano. Tapos nood ng TV. Tapos tulog. Siguro mga 11.00 na kami nakauwi kagabi.

Mush Pit- Hindi ako nagpunta dahil tinatamad ako at feeling ko hindi ko maeenjoy dahil hindi naman ako Musically inclined na tao. Maliban na nga lang kung maganda yung music at nakaka-enjoy. Sila Audrey, Yza and others nagpunta. Nag-sleep over pa nga si Yza kila Audrey.

Sophies Night- Dapat payagan ako dito kasi once lang ako magiging second year. Hindi na uulit. Tsaka masaya siguro.

Baguio- Napaka-lamig sa Baguio. Nagpunta kami sa Baguio last last week ata yun. May meeting kami sa Advance Technical Writing pero unfortunately hindi ako nakapunta. Maganda naman yung bahay na tinuluyan namin for 2 days and one night. Pero kasi yung shower minsan nagloloko. Kaya nung gabi, napilitan akong maligo ng napaka lamig na tubig. Kasi kung hindi ako maliligo hindi ako makakatulog. Kaya sipon ang abot ko. Maganda pa rin ang Mines View Park. Ang laki nung aso na nanalong dog of the year. Wala na akong masabi basta thankful ako nung wala na kami sa Baguio kasi sobrang lamig talaga.

Investigatory Project- aba, may topic na kami. The use of Slime of Slugs as an alternative anesthetic for Dentistry. Kaya namin nakuha yang Slime of Slugs na yan dahil sa isang site sa Internet. Natural Anesthetic daw sila. Ayun kaya gusto naming malaman kung feasible nga yang topic namin. Sana naman.

Off-Campus Activity- Ang swerte ko kasi hindi ako napunta sa Bicutan. Ayun pero ang malas ko rin kasi napunta ako sa Nismed. Sakto pa sa pagdating ng Indian president na yan. Oo nga pala. Kung gusto niyo nga palang mabisita yung site niya, punta lang kayo sa www.presidentofindia. ewan ko na yung susunod. Pinagmadali pa man din kaming kumain. Tapos late siya. Ano ba naman yan, paimportante. Importante naman talaga siya. Ayun, muntikan na akong makatulog sa speech niya kasi sobrang inaantok na talaga ako nun. Buti na lang at hindi ako nakatulog. May umextra pang teacher ng ewan. Yung gitara niya pambihira, may isang napakalaking bilog dun sa harap tapos ewan ko. Basta malaki siya at walang kwenta yung pinagtutugtog niya dun. Hindi ko naapreciate. Sana hindi na lang kami ininvite na makinig sa speech niya. Mas masarap matulog sa library kasi ba naman nakatutok sa akin yung aircon dun sa auditorium. Sobrang naninigas na ako dun. Tapos si Paul ay nakatama ng upuan sa ulo ng kuya. Hehe... Tapos ano pa ba? Ay oo nga pala. Nag-adventure kami nila Heverly, Claudette and others papuntang NISMED. On the way may nakita kaming gwapo raw na mama. Sabi ni Heverly pero totoo naman pero nagustuhan ko lang sa kanya yung boses niya. Masungit kasi. Pinagtanungan namin siya kung asan yung College of Science. Grabe ang layo talaga. Iniwan pa nila kami. Ayaw ko sa college of Science dahil it brings back bad memories I don't want to recall. Kasi nung nagpunta din kami dyan eh naiwan ko yung ID ko. Hindi ako pinapasok. My gosh... Haay. ayun, wala rin naman akong nahanap dun at sumakit lang ulo kasi ang daming libro tapos ewan ko nga ba. Natulog lang ako. Dapat ay mag-ooff cam din ako nung feb 8 kaya lang hindi natuloy dahil may problema ata sa service. Ayun. Mag-oon campus na lang daw kami.

Reporting- Nagreport kami sa Tech Wri tungkol sa Problem, Statement of the Problem, Background, Significance. Objectives and current situations. Ako ay naatasang magreport nung significance. Pumalpak pa nga ako kasi ang nasabi ko ay Signeficance grabe noh? Sa sobrang kaba. Ginaya ko na lang ang line ni Shara na... "I'm Sorry". Hehe... Peace tayo. Ayun nagkalat kami. Maliban kila Jessica at CJ. Kasi yung pagsasalita ni Joshua nakakatawa. Talaga. Parang yung boses niya yung advertiser sa TV. Ewan ko basta nakakatawa talaga. Si Karl naman inuulit ulit. Ako nagkamali. Tapos si Raphael naman hindi alam ang sasabihin kaya kung anu-ano ang pinaggagawa sa harapan. Pero ayos naman. Maganda naman. Ang galing nila Jessica na sumagot ng katanungan. Si Hoshea naman kasi, hindi pa nga nirereport yung methodology tinatanong na. Tapos kung anu-ano pang sinasabi. Ayos naman. Nakayanan naman namin.

Computer- hindi ko pa rin kumpleto ang bottles ko. Haay kawawa naman ako. Buti na lang at wala si Ma'am Bustria noong Friday baka pwede pa this monday. May quiz din kami sa Tuesday. Tapos ano pa ba? Kumuha kami ng lecture sa Internet about Visual Basic. Nung una kasi ung computer namin ay walang Internet kaya lumipat kami. Tapos napunta naman kami sa Server pero nung huli ay naayos na rin yung Internet kaya back to the original computer.

Geometry- Pinasagutan sa amin ni Mr. Bitancor yung mga exercises na yun. Nahirapan ako. Hindi niya kasi diniscuss kasi wala siya. Local Math kasi.

Araling Panlipunan- Nagretest kami kasi ang baba ng grade na nakuha ng halos lahat sa amin. Naka 27/30 ata ako dun. Buti na lang hindi tinanggal yung plus 5. 92 na ako sa exam. Tapos may nakaperfect nung test... Hayop... Grabe. Tapos nagdebate kami tungkol sa Live in at marriage. Hindi ako nakapag recite kasi naman ang haba nung sinabi nila. Tuloy hindi maganda yung topic namin, kung pwede ba o hindi na mag-asawa ang pari. Sa akin ayos lang pero hindi rin kasi naman kaya ka nga pari diba? Nangako ka kay God na hindi ka mag-aasawa. Kung mag-aasawa ka rin lang naman eh sana hindi ka na nagpari. Sana naging normal ka na lang na tao. Pwede mo pa rin namang paglingkuran ang Panginoon ng hindi nagpapari. Tsaka kasi dapat pinag-iisipan muna ang pagpapari. Dapat hindi biglaan ang pagpapari. Ewan ko nga ba. Ayos lang pero hindi talaga.

Algebra- Sobrang hirap na ng lesson namin. Sana perfect na ako nung last quiz kaya lang ng dahil sa pagiging careless ko at katamaran sa pagbabasa ng problem, nagkamali ako... Kaasar talaga. Bagsak na naman... Haay buhay nga naman. Wala na talaga akong pag-asa sa Algebra na yan.

English- Nakakaloka ang English teacher namin. Ever. Chorva. Wala na akong masasabi. Ang ewan nung position ko sa Speech choir. Hehe... Hindi ko kaya. Sana mapalitan yun... Kasi naman si Hans...

MAPEH- Wayang Kulit, ayos naman. Pero ewan ko lang. Kasi naman si ano maxadong OA. Grabe. Sana siya na lang ang nagperform lahat ng role namin. Grabe... Indian Dance... Nakakahiya ako. Sobra. Nakakainis. Pero mukha daw talaga akong Indian. Hehe... Ayaw kong maging Indian. Tapos bago na naman, Soft Ball. Ayos naman ang long test pero feeling ko bagsak pa rin ako. Kasi naman... Sana si Ma'am Hael na lang yung teacher namin sa MAPEH.

Filipino- Nakakatuwa talaga si Ma'am Cada. May project kami. Idradrawing yung Florante at Laura. Tapos yung play namin, ayos lang din pero nakalimutan namin yung highlight ng play namin.

Biology- Ayos naman. Medyo mahirap na nga lang at siguradong maraming mememorize sa Periodical test. Yung quiz namin grabe... Ang hirap 28/35 lang ako. Haay... Bagsak na talaga ako sa Biology. Mas gusto kong ST si Sir Jepp. Tama ba spelling? Ayun... Nasa circulatory System na kami ngayon. Feeling ko ay inadopt ni Ma'am Jene Rose yung teaching style ni Sir Jepp maliban na nga lang sa pagsasayaw niya. Nagdaldalan lang kami dun nila Catleya at Audrey. Haha. May bago rin nga pala kaming samahan. Dati bilang na bilang talaga ang lamang pero ngayon parang nawawala. Grabe naman kasi talaga. Halos kuhain niya na lahat ng recitation. Paano naman yung iba? Hindi naman kasi talaga pwede na siya lang ang magrerecite. Sana naman...

Valentine's Day- I don't look forward to this day. I don't know. Ever since grade three I hate Valentine's day. It started when someone from the other section gave me roses. I didn't accept it. My adviser forced me to accept it after all he wasted his money for that flower. I gave it to my mother. If in case someone will give me a gift this Valentine's day, I hope that he wouldn't. expressing your love for someone does not entail giving him or her gifts. You could express it by just being there for him or her. Wow naman English. First time. Sorry kung wrong grammar. TH. Hehe...

Bestfriend- Hello. Wala akong masabi. Thankyou talaga sa lahat-lahat. Sorry rin kung ang bagal kong mag-isip. Hehe...

Sige hanggang dito na lang. Next time na lang ulit.

...

2006-01-16T06:00:00.000-08:00

Haay, sorry kung ngayon lang ako nakapag-update. Sorry ha. Ayun, maraming nangyari, mga problema. Daming mga projects. Haay. Hirap talagang mag-aral. Grabe.

Problema- Haay, sana mamatay na lahat ng mga bading sa mundo! Nakakainis kayong lahat! Mamatay na kayo... BAKIT KASI KAYO NAGING GANYAN?! Nang dahil SAYO, nagkaproblema tuloy ako. Haay. Sarap mong patayin. Nang dahil sayo... Ayoko ng ituloy. Haay... Masasabi ko lang masakit talaga yun... Masakit lang para sa akin... Kahit sabihin pang mababaw lang ang dahilan... Ewan, para sa akin... Ewan ko nga ba. Haay... Pero sana maayos na... Pero... Ewan ko... Ano ba yan, paulit-ulit lang ang mga pinagsasabi ko... Haay... Yan na lang muna ang masasabi ko tungkol sa topic na iyan. Pero hindi ko na siya masyadong dinaramdam hindi tulad ng dati... Ang sakit kasing matamaan ng bato galing sa langit.

Investigatory Project- Wala pa rin kaming naiisip na magandang topic. Pero sana may maisip na kami. Sana yung magnetized water kaya lang masyadong malaki yung gagastusin tsaka yung risk kapag nag-fail. Haaay.

Discussion- Yung discussion sa Technical Writing, napili naming topic yung existence ni Nessie. Wala lang... Natuwa lang kami sa topic na yun kaya yun na lang ang i-didiscuss namin sa Tech Write.

Flowchart- Binalik na yung project at buti na lang ay pinaulit pa sa amin ni Ma'am Bustria. Ang bait mo talaga Ma'am...

Exam sa Computer- Grabe, ang hirap... Yung Fibonacci something. Haay. Sana nga ganun talaga yun. At sana hindi masyadong hirapan ni Ma'am... Sana makakuha ako ng mataas na marka. ASA PA AKO! Haay. Good luck na lang po sa atin...

Values- Sa wakas ay nagpunta rin sa amin si Ma'am Hael. Lagi na lang kasi siyang nagpupunta kapag malapit na ang test. Expected na naman na darating siya eh. Haay... Application lang daw pero may ENUMERATION? Ano kaya yun? Grabe talaga...

Geometry- Nahirapan ako sa Long Test sa Chapter 9. Haay, panibagong bagsak na naman... Pero buti na lang medyo ayos yung next chapter. Pythagorean Theorem. Hehe... Haay, good luck ulit...

Araling Panlipunan- Haay, reporting. Maayos naman ang mga resulta ng aking mga quizzes. Sana maayos din ang makuha ko sa Periodical Test. Sana lang... Haay...

Algebra- Bagsak ang aking long test number 1 at tiyak kong bagsak na rin ang aking long test number 2. Haay grabe, bakit ba kasi ang tanga ko sa Algebra? HAAY!

English- Haay naku... NO COMMENT.

MAPEH- Saya ng first aid... Haaay... Sayang mga bandage... Hehe...

Filipino- Sorry Ma'am Cada... Haay. Hindi ko kasi binasa yung Vicenteng Bingi. How sad. ( arte) Ayun, babasahin ko na yung kinagisnang balon...

Biology- Haay, kawawa naman si Bleedit. Tama ba spelling ko? Yan ang pangalang ibinigay nila sa frog namin pero mas maganda sana kung ******** yung binigay naming pangalan sa kanya pero baka ndi na namin nakita ang internal body structures niya kung gayon nga. Ayun, masaya. Kala ko hindi ko magugustuhan pero ayos lang... Nakayanan at nagustuhan ko ang pag- didisect ng frog. Haay. Napaka brutal ko. Pero yung sa isda ayaw ko kasi malansa. Chorva. Ayun, constant ang pagbaba ng grades ko sa Bio ndi ko alam kung ano bang dapat kong gawin...

Ubo - Ayan, isang buwan na at mahigit ang aking ubo pero hindi pa rin gumagaling. Ano ba ang dapat kong gawin. Kanina, kala ko mamatay na ako. Pero buti na lang hindi. Iniligtas pa ako ng Diyos. Thankyou God! Haay. Sobrang kapal ng plema pero ayaw lumabas. Ano ba yan, pati plema inilalagay pa... Ayon... Sana gumaling na ako...

Best friend - Masaya naman kahit lagi kaming nagkakaroon ng mga maliliit na mga hindi pagkakaunawaan. Diba? 5 mins lang? Joke lang... Haay... Ayun... Wala na akong masabi. Basta masaya. Pero hindi ko malaman kung naging mas close ba kami o hindi. Ah basta. Kailangan kong gumawa ng isang napaka-importanteng desisyon. Haay. Sana nga tama ang gagawin ko at sana magawa ko iyon...

Sige, hanggang dito na lang muna. Gabi na, kailangan ko pang aralin ang Biology at Computer dahil bukas may test na naman kami. Haay buhay... Sige, ingat at good night sa inyong lahat...

Bagong Post na naman!

2006-01-08T02:41:00.000-08:00

Matapos ang isang linggo ay makakapasg post na ako ulit. Haha! Every once a week na lang ako magpopost kasi sobrang dami talagang ginagawa...

Advance Technical Writing- bad trip talaga tong subject na ito. Natapos ko na ang aking term paper pero nakalimutan ko naman ito sa bahay kaya hindi ko rin napasa agad. Pero napasa ko rin naman nung deadline! Haha! Ayun, dapat din may quiz kami sa mga terms sa ATW nung Friday kaya lang dahil wala si Ma'am nagbigay na lang ng gawain. Application ata. Ang daya. Dapat bukas pa yon. Pero ayos lang din naman. Hehe. Experiment. Haha!

Computer- ayun, buong linggo ata eh nagsosolve kami ng mga errors sa flow chart. Galing sa iba't-ibang sections. Hehe... Ayos lang naman pero mas okay kung ikaw na lang magsisimula para hindi mahirap.

Geometry- Puro quadrilaterals. Hehe. Masaya. Except yung last part, nahirapan ako dun. Ewan ko nga ba, Ang tanga ko talaga. Haay. Pero mahal ko pa rin ang Geom. Hehe...

Araling Panlipunan- reporting lang. nag-quiz. Hehe. Masaya naman. Haay.

Algebra- Ay naku, grabe! Yung una, ung getting the roots, masaya kasi madali lang pero nung ano na eh mahirap na. Ang gulo. Sobra. nakakabaliw. Haay. Sana lang makapasa ako sa long test dati at sa quiz bukas. Sana lang talaga...

English- Hindi sa amin sinabi na ung Speech Choir ay next week na. Pero buti na lang ay na-move. Ayon, tapos ano pa ba? Yung monologue na yan ay naku badtrip talaga. Haay naku. I'm indecisive! Grabe! Hehe... Typical of a teenager! Ewan ko sayo...

MAPEH- Hay salamat at nakaraos na rin sa reporting. Haay buti naman. Yung Mask, puppet, Wayang Kulit (tama ba spelling) at ang Indian dance na lang ang proproblemahin. Haay.

Filipino- Ayun... Yung quiz... ayos lang pero mahirap din. Loko talaga ako. Haha

Biology- Ayun, may test na naman as usual. Ndi na nawalan ng test. Grabe. Haay. Magseseryoso na nga ako. Puro kasi pagkain ang napag-uusapan kapag bio na eh lalo na nung mollusk kaya ayun. Biruin naman kasi last subject ano ba yan. Nakakainis naman... Haay. Ayos lang...

Best friend- Ala lang ulit. Hello!

O sige, hanggang dito na lang ako. Mag-aaral pa kasi ako sa mga quizzes bukas. Nays! Bagong buhay. Hehe... Sige

Bagong taon... Bagong post...

2006-01-01T18:35:00.000-08:00

Ayan, matapos ang napakahabang hindi pag-uupdate ay nakapag-update na rin ako... Dahil bagong taon, aayusin ko na rin ang pagpopost ko dito sa aking blog.

NEW YEAR RESOLUTION:
1. Babawasan ko na ang pagtetelebabad.
2. Magtitipid na ako.
3. Magiging responsable na akong kapatid at kaibigan.
4. Hindi na ako magiging tamad.
5. Magiging masinop na ako.
6. Matutulog na ako ng maaga.
7. Magiging palaaral na ako.
8. Hindi na ako manonood ng tv, except Only You.
9. As much as possible mag-uupdate na ako lagi.
10. Pag-aaral muna bago kung anu-anong bagay.

Sana lahat yan matupad ko ngayong taon. Asa pa ko.

TERM PAPER: Haay, malapit ko na sanang matapos kaya lang tinatamad ako. Last part na pero mahaba pa rin. Nakakatamad ng tapusin. Haay.. Sana matapos ko na... Sana lang talaga. Kasi naman topic ko out of this world. Ung Genocide nung 1994. Loko talaga ako. Nakaka eight pages pa lang ako as of now. Sana bukas matapos ko na yun. At sana naman taasan naman ni Ms. Marie yung grade ko dun.

ASSIGNMENTS: Wala pa rin akong nagagawa kahit na ano. Tinatamad kasi ako. Pati nga mga quizzes wala pa akong napag-aaralan. May long test sa biology yung coverage:
-> Platyhelminthes
-> Annelids
-> Cnidarians
-> Sponge?

Ah basta lahat ng napag-aralan. Grabe ang haba. Pati sa Algebra din may long test. Haay! Mababaliw na talaga ako. Haay...

PROJECTS: Sa Mapeh rin meron yung mask ata yun tsaka yung puppet. Grabe si Ma'am dela Paz. Sana si Ma'am Hael na lang teacher namin sa Mapeh. Meron pa kaming Indian dance. Hindi pa namin natatapos kasi once pa lang kami nakakapag practice.

PRACTICE SA MAPEH: Nung Wednesday bago mag pasko, nag practice kami ng Indian Dance sa bahay nila Cholo. Pangatlo akong dumating. Nandun na kasi sila Claudette. Ayun, nakibasa ako ng Guinness World Book of Record. Tapos usap. Tapos bigay ng regalo. Ü At kung anu-ano pa. 11 na ata sila dumating. Pinakain kami ng pizza ni Cholo tsaka orange juice. Hehe. . Tapos practice ng onti. Kembot dito, kembot dun. Para akong poste hindi ako marunong sumayaw. Tapos lunch na. BBQ ata yung pinakain samin tsaka soft drinks. Inatake ako ng malaman kong ubo. Grabe. Tapos ayun, kwentuhan to the max. Nagpractice ulit pero isang beses lang hindi pa maayos. Nagpunta na kami ng Computer Shop malapit kila Cholo pero hindi na ako sumama. May dumating na batang pulubi, humihingi ng pera. Wala kaming barya kaya hindi namin binigyan. Nakakatakot talaga siya. Grabe... Tapos sinamahan ako ng best friend ko na pumunta ng sakayan kahit na out of way. Naglakad kami ng halos isang kilometro papuntang McDo. Salita siya ng salita pero ako ndi ako nagsasalita. Ayun. Matapos ang matagal na paglalakad ay narating na rin namin ang McDo. Ayun. Babye. Tapos sakay na ng jeep papuntang bahay.

REGALO: Isang napaka cute na bear galing sa bearhuggs. Kamukha niya. Hehe... Ang sungit ng itsura. Ayun. Pinangalan ko Kulit kasi makulit ang nagbigay at ang niregaluhan.

PASKO: Pumunta kami sa probinsiya noong December 24 para i-celebrate ang pasko kasama sila Lolo at Lola. Masaya naman pero hindi masyadong masaya. Galante Lolo ko malaki ang binigay niya sa amin. Regalo sa akin ng Nanay ko yung Harry Potter and the Half Blood Prince tsaka Angels and Demons. Tsaka pala yung cute na mug. Ayun. Noche Buena ay ayos naman. Handa namin ay ang walang kamatayang Spaghetti tsaka tinurbong chicken. Buko Salad, Ham, ano pa ba? Basta ayun. Hehe... Ü Wala akong napamaskuhan kasi matanda na raw ako. Unfair talaga. Hay naku naman. Kaawa-awa naman ako.

BOOKS: Author nung HBP tsaka Angels and Demons controversial kasi ung HBP may witch craft and wizardry. Eh ano, fiction lang naman yun eh. Tsaka hindi naman yun yung tinitingnan, yung galing at lawak ng imagination nung author. Yung Angels and Demons naman ay tinututulan din dahil parang inaano niya yung Catholicism. Hindi naman maxado tulad nung Da Vinci Code na may anak daw si Jesus tsaka si Mary Magdalene. Yung Angels and Demons, basta da best. Ang ganda. Sobrang thrilling talaga. Tsaka yung mga ambigrams! Waah... Na-elibs na talaga ako sa kanila.

NEW YEAR: Mas masaya kesa pasko kahit na hindi kami nakanood ng pyro olympics. Sayang... Hay. Ayun, nagpaputok. Mas onti paputok kesa last year. Fountain tsaka Roman Candle na lang. Pero mas marami handa kesa Pasko tsaka last year. Nagluto ng kung anu-ano. Hehe... Basta masaya. Alas dos na ako nakatulog. Tapos kanina ay nagsimba kami. Ayun. Tapos umuwi na kami.

BEST FRIEND: Hello. La lang.

O sige, hanggang dito na lang. Sa susunod na lang ako ulit mag-uupdate. Happy New Year sa inyong lahat. ÜÜÜ

bagong post...

2005-12-11T04:39:00.000-08:00

Ayan, may bagong post na ako. Sa wakas. Matapos ang napaka-habang panahon. Sorry. Tinatamad kasi akong mag-update ng blog ko. Wala naman masyadong nangyari. Nung mga nakaraang linggo except ang mag-praktis para sa Carol Fest. Worth it naman yung mga paghihirap ng mga buong klase at lalo na ang mga nag-lead sa amin. Salamat Yza, Audrey, Jean Rose, Ada at kung sino man ang mga taong ndi ko pa nabanggit. Ayun... Masayang-masaya ako dahil una, hindi ako bumagsak sa Algebra. Kala ko talaga ako na yung babagsak. Kasi pano, quizzes, project tsaka perio lahat bagsak. Buti na lang na-aangat pa ng mga seatworks dahil group work eh. Ayoko talaga ng Algebra. Ngayon, siguro ang pinaka-iingatan kong subject ay ang Algebra kasi 4 points ang binaba ko. Grabe... Sa Computer at AP ayos naman. Tumaas naman. Ayon, naku meron pang mas malala sa Algeb! ATW! Lang hiya naman kasi yang subject na yan... Nakakaasar. Hindi ko pa nagagawa ung term paper ko. Eh ano bang magagawa niya, ndi pa naman niya binabalik yung first draft namin tapos hindi ko pa alam ung ibang parts at kung paano talaga isulat yung buong paper. Sana iba na lang ang elective namin... Wag lang Business Math. Hehe... Ayun... Inatake na naman ng katamaran kaya hindi nag-aaral at sa skul na lang ginagawa ang mga assignments. Ang saya kasing mag-cram eh. Wala kasi akong ginawa kundi ang makipag-telebabad at ang magbasa ng Da Vinci Code at ng Harry Potter and the Half Blood Prince. Ang galing kasi nila Dan Brown at J.K. Rowling. Idol ko sila. Haay. Ayun, matapos ang carol fest, back to normal lahat. Buti na lang umaga lang ang regular. Kasi nung Thursday, teacher's day daw at Immaculate Conception nung Dec. 8. Hehe... Ayun tapos hanggang uwian na yun. Nagperform ang mga iba't-ibang level. Ang ganda ng performance ng second year at lahat na pero nagustuhan ko talaga yung sa mga fourth year. Ang ganda kasi. Hehe... :) Tapos ano pa bang mga nangyari? Tapos nung Friday naglinis ng room dahil may NCRSS sa Lunes at gagamitin yung room namin. Hindi ako nakatulong kasi ginawa ko yung Bio (activity paper). Tapos ano pa ba? Life coach sa McDo. Tapos ayun lang.

------------------------------

Hi Best friend. Alam ko namang hindi mo ulit ito mababasa pero gusto ko lang na may parte ka dito kahit maliit na portion lang dito sa blog ko. Wala lang. Hello. Hehe... Yun lang. :)

Bagong Entry!

2005-11-12T22:40:00.000-08:00

Bagong Entry!

Ayan, matapos ang mahabang panahon ay mag-uupdate na rin ako ng aking blog. Pasensya na kung ngayon lang ako nakapag-update kasi masyadong maraming ginagawa. Ngayon natapos ang aking kalbaryo sa pag-aaral ng mga dapat aralin at pagtulog ng sobrang late para sa pag-aaral ng Biology at Araling Panlipunan. Grabe talaga. Ang hirap. Tiyak na bagsak na naman ako. Kawawa naman ako. Wala na akong pinasa maski isa.

Computer: Lang hiyang Computer yan! Ang tanga ko! Ang bobo ko! Nakakainis talaga. Baka hindi pa ma-checkan ang paper ko dahil sa kasalanang hindi ako ang may gawa. Ewan ko ba. Basta pag hindi talaga chineckan un magrereklamo talaga ako. Ayoko na... sobrang strikta tapos wala na sa lugar. Nakaka-badtrip lang. Sorry po pero nakakainis po kasi eh. Sobrang strict... Parang nag-iba... Good luck na lang sa grade ko sa Computer. Good luck talaga... :((

First Day:

English: Okay lang naman. Medyo mahirap pero mas madali sa Algebra. Sobra lang kasi naman hindi pwede ang erasures… Tao lang naman tayo diba? Nagkakamali? Tapos ano yun? Hindi mo na pwedeng burahin ulit yung mali mong sagot? Ay naku… Pano kung nakalimutan mo tapos natandaan mo ulit o kaya naman nagkamali ka lang ng sulat? Mali na kaagad yun! Grabe naman… Okay ang test pero ang teacher hindi. Kasi naman sobra talaga siya. Kung umasal parang hindi teacher. Parang ewan ko nga ba…

Algebra: Okay lang din medyo mahirap at nangangamba ako na muli akong babagsak kasi naman ang bobo ko sa Algebra. Nakakainis talaga. Pero nakuha ko ung nagsabi ng “ A genius is 1% inspiration and 99% perspiration.” Ganyan nga ba yun? Ewan ko. Hehe… Good luck na lang sa resulta ng test.

Second Day:

Biology: Sadistang subject. Sobrang haba ng coverage ng test pero hindi naman ganun kahirap ung test sa ineexpect kong test. Sana lang pumasa ako kasi naman mahina rin ako sa Biology. Kailangan ko lang talagang pumasa dun masaya na ako kasi itong subject lang na ito ang inaral ko ng todo talaga at sobra. Sobra talaga. Siguro mga 5- 6 hours ako nag-aral ng bio tapos 2 hours lang ang Geom at la pang isang oras ang tech write.

Geometry: Sobrang kinabahan ako kasi hindi ako nag-aral ng sobrang buti at feeling ko bagsak ako. Sa proving lang ako sigurado dun sa Set A and B. Good luck na lang sa akin ulit. Bahala na…
Kaya hindi umuunlad ang Pilipinas eh bahala na ng bahala na lang… Ay naku bahala na nga.

Advance Technical Writing: Ito ang subject na hindi ko talaga pinag-aralan. Ginamit ko lang ang stock knowledge ko pero walang epekto. Bagsak pa rin ako. Sana naman kahit pasang awa lang… Sana… Sana talaga… Asa pa ko noh? Pero ung last part nung test madali lang…

Last Day:

Araling Panlipunan: Grabe sobrang hirap at sadistang teacher si Ma’am Nemiada… Kasi naman ung “Nitherlands”, “Borma”, at iba pa naman kasi eh. Nakakabanas talaga. Dito wala na talaga akong pag-asa dito sa subject na ito. Miss ko na si Ma’am Capinpin. Lang hiya ung time line. Ang bobo ko talaga. 5 points agad nawala sa akin. Nakakainis naman. Nakaka-asar talaga!

Filipino: Grabe, sobrang hirap… Lalo na yung part ng Analogy at ng Florante’t Laura. Sadista rin naman sila Sir Sanghel at Ma’am Cada. Ibigay daw namin ung saknong 200 tapos ipaliwanag. Grabe naman. As if sinabi na memorize ung saknong na yun. Grabe naman. Sana naman nagbigay man lang ng clue. Ay naku. Bagsak na rin ako dito.

MAPEH: Recycle. Hindi ako nag-aral at siguradong mababa pero sana naman pumasa ako sa test. Sayang nga lang at hindi tulad nung first quarter. Hindi ko napansin yung pattern. Sayang. Sana ung long test na lang ung pina-test sa amin para mas masaya. Hindi ko man lang binuksan ung libro ko sa MAPEH para mag-aral. Ang tamad ko talaga.

Values: Grabe sobra naman kasi si Ma’am Hael. Dapat ang Values ay application ng natutunan mo sa klase niya pero ang problema wala nga akong natutunan kasi hindi naman siya nagkaklase eh. May nagrereport nga pero… Ewan ko nga ba sa kanya. Siya ang da best teacher sa akin kasi magaling mag-darts, ayoko lang sa kanya ung toot… Hehe… Grabe siya…

Ayan tapos na ang paghihirap sa pag-aaral. Ngayon nandyan naman ang kaba sa mga scores namin at mga grades. Nakakainis. Pagbubutihin ko na talaga ang 3rd quarter. Huhulaan ko sinasabi mo ( oo ikaw nga… Kilala mo naman kung sino ka diba? Best Friend) ASA! Ang sama mo talaga. Hehe… Ayun kahapon ay Birthday ni Audrey at Orlie. Kawawa naman si Orlie puro pang-aasar ng labi ang natanggap niya. Dinagukan ko pa. Ang sama ko talaga. Sorry Orlie. Sige promise ko na babawasan ko na ang mga pang-aasar ko sayo. Pramis. Wag mong dibdibin yan… Ganyan talaga ang buhay kasi hindi talaga kumpleto ang araw ko kapag hindi kita naasar. Sorry talaga. Hehe. Ayun tapos kumain kami sa McDo kanina. Libre ni Audrey. Number 6 large ung coke. Wow, asensing na… Hehe… Dati wala kasi walang pasok. Aba… Next time number 9 na… Hehe… Joke lang. Tapos nagpunta kami ng World of Fun naglaro. Na-addict kami ni Catleya sa Sharp Shooter. Kawawa naman ako. Lagi na lang akong talo sa kanya. Sana naman manalo na ako next time. Tapos ang ingay namin kasi nagugulat kami sa mga Zombie sa House of Dead ata yun. Nakakagulat naman kasi eh. Hehe. Haha. Tapos naubos na lahat ng token namin. Tapos ayun umuwi na kami ni Catleya. Takot siya sa Foot Bridge tapos tinakot ko pa lalo. Nakakapit kasi sakin. Hehe… Ang sama ko… Tapos mahaba ang nilakad namin papuntang sakayan ng NIA. Hehe... Addict. Matagal naghintay tapos finally nakauwi na.

----------------------------------------

Best Friend: Ayan ha, hehe... May special part la pa dito... Hehe... Sakaling mabasa mo ito wala lang... Gusto ko lang magsorry kasi lagi na lang tayong nag-aaway. Minsan nakakasawa na rin ang mag-away. Kaya sana wag na tayong mag-away. Pramis magpapakabait na ko. ASA! Hehe... Oo nga. Ayun... Sorry talaga ha. Sorry kung MINSAN masama ako sayo. Basta ang masasabi ko lang tayo ang original. Hehe... Joke lang. Mag best friends pa rin naman tayo diba? Diba? Hehe... Sana ung deal na yun maulit. Sana lang naman. Para naman... Walang lang... Hehe... May joke ako... Ano BOTE ang tawag sa mabait na tao? Ano? Eh di ma-BOTEng tao. Haha! Tawa ka naman. Haha. Ang kulit. O sige hanggang dito na lang muna. Sorry ulit. Hehe...

----------------------------

Sige hanggang dito na lang ako kasi wala na akong maisip na nangyari...

Ang saya ko!

2005-10-24T20:40:00.000-07:00

Grabe talaga! Ang saya-saya ko talaga ngayong araw na toh! Salamat talaga kay God! Grabe... Thank you God!!! Thank you talaga... Eniweys...

Mga nangyari...

Ayos na ang buhay ko... Masaya... Kumpleto... Wala na akong mahihiling pa. Kumpleto na. Haay... Ang sarap mabuhay. Ang sarap sarap mabuhay lalo na kapag may mga taong nagpapasaya sa buhay mo tulad ng iyong pinaka-mamahal na Best friend... Haay alam ko namang hindi mo toh mababasa kaya nilalagay ko toh... Haay... Masasabi ko talaga na masayang-masaya ako na naging best friend kita... Haay buhay... Ang sarap mabuhay lalo na kapag nandyan ka. Maraming salamat sa pagpapaLIGAYA mo sa akin... Hehe... Joke lang. Pero masaya pa rin talaga ako na nandyan ka lagi sa tabi ko... Ayun... Sa kasalukuyan ay wala pa rin akong nagagawa kahit na isa sa mga dapat na gawing mga projects and activities kaya ang sarap mag-cram!!! Grabe! Da best... Haay... Next time na lang ako magiging GC... next time na lang... Nyahaha... Haha... tinatamad pa ako... Wala nga akong ginagawa maghapon kundi ang kumain at manood ng tv. Puro basura na nga ang laman ng tiyan ko sa kakakain ng junk foods.... Hay naku buhay... Sige yan na lang muna..

Miss ko na ang BEST FRIEND ko.. Hehe.. Haha... Nababaliw na ako... Haay sige hanggang dito na lang...

Miss na kita <3

...sorry...

2005-10-18T18:50:00.000-07:00

Oo nga, sige, napaka-babaw nga ng pinag-ugatan ng problemang ito. Hindi ko napansin na tinawag mo ako kahapon. Sorry. Bingi ako eh. Pinansin naman kita nung nagsorry ka nung Sabado pero hindi na ako masyadong nagsalita nun kasi nagpapalipas lang ako ng sama ng loob. Sorry kasi hindi joke ung pagtingin ko dun eh. Nakakatuwa nga naman, simpleng bagay lang tulad ng straw napag-ugatan na ng problema. Ngayon, gusto ko ng humingi ng tawad sa kababawan ko. Sa tingin ko naipaliwanag ko na naman ang lahat ng gusto kong sabihin sa nakaraan kong post. Hindi ka tanga. Hindi ka marunong umunawa. Hindi kita sinisisi kung bakit ako napagalitan at nagutom. Syempre ako rin naman ang may kasalanan nun kasi kami ung gumawa diba?

Gusto ko ngang makapag-usap tayo para makapag bati na tayo at ibaon na sa libingan ang lahat ng ito at magsimula ng bagong pagsasamahan, kaya nga lang mas matatag pa kesa dati. Yun sana ang gusto kong mangyari kasi alam kong nagkamali ako sa pag-intindi ng nararamdaman mo. Ewan ko pero kasi tulad nga ng sinabi mo hindi ikaw ako at hindi rin ako ikaw. Tanging ang ating mga sarili lamang ang makakaunawa sa atin. Sorry sa lahat. Sorry talaga kung ganun ang nararamdaman mo. Sorry. Sana naman maayos na ito tutal naman nakapaglabas na tayo ng ating mga nararamdaman. Sana naman bukas isang bangungot na lang lahat ng ito. Sana dumagdag ng lang itong pangyayaring ito sa PUNDASYON pa ng ating pagkakaibigan kasama ang iba. Sorry rin sa mga taong naapektuhan. Sorry talaga. Hindi na kita matiis. Para kasing malungkot kapag wala ka at kulang kapag kami lang dalawa ni Audrey. Sorry. Gusto ko na talagang matapos ito. Pero kung ayaw mo, okay lang. Pero sana maayos na talaga. Hindi lang para satin pero sa mga tao na rin sa grupo. Sorry talaga. Sorry kasi kung hindi ko lang sana sinabi ang lahat ng ito at hinayaan na lang liparin ng hangin. Sorry. Sana maayos na talaga ang lahat. Sana... Ayoko na kasi. Hindi na kita matiis. Sana...

Sana...

2005-10-16T00:20:00.000-07:00

Okay ayan na. Sabi ko na nga ba... Sa totoo lang naiinis talaga ako ngayon at alam kong naiinis ka rin sa akin ngayon. Ayaw ko na sanang balikan lahat pa ng yun eh pero kasi kahit na anong pilit na gawin kong pag-iintindi hindi ko maintindihan kung bakit naman ganun kanina? Bakit, hindi ka ba pwedeng makainom ng coke or kahit na ano ng walang straw? Kailangan ba talagang pagdiinan sa akin na bakit hindi kami bumalik sa McDo ng walang straw? Kailangan rin bang ipamukha sakin na porket nilibre mo ko at hindi kita nakuhanan ng straw bayaran ko yun? Kailangan ba talagang sabihin na kailangan AKO LANG ang bumalik ng McDo para kumuha ng straw? Kailangan ba talaga? Hindi ko maintindihan kung bakit. Kahit na anong pilit ko, hindi pa rin. Sorry kung makitid ang pang-uunawa ko. Sorry ha. At yung tungkol naman sa sinasabi mong WALANG KWENTANG NANGYARI, wala akong sinabi na ganun at hindi yun ang ibig sabihin ng hindi worth it yung gutom at sermon na inabot ko. Kasi para talaga sa akin kasi, hindi talaga worth it kasi siguro mga 1 and a half hours din yun tapos onti lang ang napag-usapan niyo? Okay sabihin na nating hindi lang yun pero kahit na, 1 and a half hour. Hindi ko naman pinagsisihan na ginawa namin un, masaya ako kasi nakapag-usap kayo kahit papaano. Masaya rin ako kasi masaya ka. Pinansin kita nung nagsorry ka. Okay nga lang kasi at least nakapag-usap kayo. At least nagkasama kayo. Pero hindi SAPAT yun para sa akin. Pero okay lang talaga na napagalitan ako dahil dun. Nainis lang ako dahil sa kanina at yung sa fact na hindi mo ba alam na pinipilit kitang intindihin, kahit dati pa. Sobra. Pero hindi ko talaga maintindihan kung bakit ganun, kung bakit pakiramdam ko na pakiramdam mo na hindi kita naiintindihan. Alam ko namang masaya ka dahil nakapag-usap kayo pero sana intindihin mo rin ako na hindi worth it para sa akin yung ganun lang. Para kasing kulang. Wala akong sinasabing walang kwenta. Merong kwenta. Naiintindihan ko na masaya ka. Sige. Kaibigan nga kita diba? Kung ayaw ko sanang gawin ung pabor na yun sa tingin mo ba gagawin ko yun? Diba hindi? Pero ginawa ko pa rin. Ginawa pa rin namin. Minsan kasi mahirap talagang intindihin. Alam kong iniintindi mo rin naman kami at alam ko ring mahirap un para sa iyo pero mahirap rin sa akin na intindihin ka. Yung meeting natin, kung hindi lang sana kayo mag-uusap nun sa tingin mo ba tatayo ako para sa iyo na dapat sa Thursday na lang? Kahit na gusto ko talaga sa Friday tumayo pa rin ako para sa iyo. At hindi iyon kaplastikan, pagsasakripisyo iyon kahit sa sobrang liit na paraan lang. Para makapag-usap kayo. Para lang makapag-usap kayo. Kung alam mo lang talaga... Kung alam mo lang kung gaano kita katagal inintindi at kung gaano ako katagal nanahimik para sa yo. Kung alam mo lang kung ano ung naramdaman ko nung first year pa tayo. Kung alam mo lang talaga. Pero hindi, hindi ko lang masabi. Hindi ko maipaliwanag. Oo. sige alam ko rin na marami rin akong hindi alam pero kahit na, kung alam mo lang kung gaano kasakit ung naramdaman ko noon. Kung alam mo lang talaga. Hindi ko nga alam kung bakit ko pa pinipilit intindihin kung bakit ganito at ganyan ka minsan. Hindi ko talaga alam. Siguro dahil kaibigan kita. Oo nga. Ngayon, feeling ko ang sama ko kasi nga sinabi at hindi ko na lang itinago ang nararamdaman ko. Bakit ba kasi? Siguro napuno na ako kasi for all this time lagi na lang ikaw ang initindi ko at hindi ang sarili ko. Gusto ko ng maayos ito. Hindi kita matiis. Kahit na nagsasawa na rin ako dahil ganito lagi pero kahit na....... sorry. Ang tanga ko noh? Ako pa ang nagsosorry. Sorry kung feeling mo hindi kita naintindihan. Sorry kung feeling mo lagi na lang ikaw ang umiintindi sa akin, sa amin. Sorry kung nagsasawa ka na sa palaging ganito. sorry sa lahat. Bahala ka na lang na umintindi sa kin...

Update

2005-10-15T19:30:00.000-07:00

Ayan, ang tagal kong hindi nakapag-update halos 2 buwan na. Grabe. Buti nga medyo sinisipag ako ngayon kaya medyo mahaba ang ipopost ko ngayon. Haay naku grabe talaga ang mga nangyari. Sobra.

Advance Technical Writing- ewan ko ba sa mga taong kumuha ng elective na ganyan. Grabe. Haay kung ako kasi kung may option ako hindi ko kukunin yang subject na yan. Grabe. Sobrang hirap. Nakakainis. Yung term paper pamatay. Tinatamad nga akong gumawa ng mga note cards at bibliography cards at kung anu-ano pa. Ay naku... Idadagdag pa ung investigatory project. Buti na lang kagrupo ko sila Hoshea! Si Claudia! Grabe. Si Joyce din! Grabe... Ang swerte ko. Sana hindi na ibahin ung grouping. Ang sama ko. Makasarili ako. Grabe. Pero ang swerte ko talaga. Lahat na ata ng magaling sa subject na yun kagrupo ko. Nice one.

Computer- Hay naku... Ang hirap ng Algorithm. Bagsak na ko sa subject na ito at wala na akong masasabi pa. Yun lang. Pamatay rin ang computer.

Values- Ewan ko ba malay ko. Wala naman ata kaming ganitong subject. Lang kwenta. Pero may ginawa kaming may kwenta na may kaugnayan sa Values at ito ang Leadership Edge ayun. Ito ay ginanap noong October 7, 2005 sa conference hall. Isang buong araw kaming naging preso sa loob ng kwarto pero nag-enjoy ako. Sobrang nakakatuwa at masaya ang experience na ito. Haay. Ang saya ng jack jack group. Ang saya. Dalawa ang fascilitator namin at sila ay sina Ate Marian at Ate Lani. Haay. Ang saya talaga. Sayang nga lang hindi ako nakapunta sa meeting namin nung Thursday after nung fieldtrip kasi nga eh... Absent ako. Kasi sobrang napagod ako. Haay... Ayun. Pero may next time pa naman. Grabe si Ma'am Hael. Sobra. Pati ba naman ako... Grabe talaga siya.

Geometry- Masaya yung lesson namin. Construction ang galing. Hindi ko alam na pwede pa lang gumamit ng compass para gumawa ng congruent ek-ek at mga perpendicular line, bisector and etc. Haay... Okay rin ung indirect proving. Tapos okay rin lahat-lahat...

Lunch- pati ba naman lunch meron pa rin? Hehe... Kasi lagi na lang pizza at ice tea ang kinakain ko. yun lang. Hehe...

Algebra- haay mahirap ang lesson. Special products at Factoring. Naku, pano ba yan? Dalawa pa lang ata ang napapasa kong mga quizzes at seatworks. Grabe. Ang bobo ko talaga sa Algebra. Haay naku. Bagsak na ko. Talaga. Ay naku. Parang wala akong natutunan. Grabe talaga.

English- Lang kwenta. Sana naman mabasag na ang napaka-galing at napaka- bait na teacher namin sa English. Napaka mala-anghel na teacher namin. Bahala na nga siya. Napaka ano niya talaga! Biruin niyo? Nung friday lang niya sinabi samin ung sa Choral Reading. Ay naku. I wish he will had spitted grabe! English teacher. Hindi alam past at past participle ng split? Ay naku. Ewan ko sa kanya. Tapos ay naku. My gosh! Who has a fan? Ewan ko ba sayo. Bading ka talaga.

MAPEH- Ay naku, isa pang bad trip na subject! Grabe! My gosh din. Puro P.E. na lang kami. Nakakainis. My gosh talaga. Tamad magturo ung teacher namin. Ewan ko rin sa kanya. May favoritism din siya. Grabe ang sama ko talaga. Pero totoo naman eh. She's ay naku... Ewan malay. Bahala na. Ayun, sinayaw namin ang Pinoy Ako ng Orange and Lemons. Haay. Tapos ngayon, ung bago. Wala pa kaming nagagawa. Ayos kasi grouping namin eh. Sobrang saya. Ay naku...

Filipino- grabe ang bait ni Ma'am Cada. Most Lovable Teacher talaga siya. Ang bait niya talaga. Tapos dapat nagleave siya pero hindi. Nagturo pa rin siya ng walang bayad. Grabe. Ang bait niya talaga. May mga tao lang kasi na nangdaraya. Ewan ko ba sa kanila. Fishy nga eh. Bakit ganun? Ewan ko ba. Good luck Ma'am Cada! Hehe... Pramis. Mag-aaral na ko sa test. Hehe...

Biology- feeling ko ay wala pa akong masyadong natutunan dito pero ang galing ni Ma'am ang bilis niyang magturo pero ewan ko nga ba. Pag kasi nag didiscuss kami inaantok ako. Grabe. Sana naman wag na. Para may matutunan ako. Pero may maganda namang nangyari, pasado ako sa quizzes! Yehey! Haha. Saya. Tapos pamatay rin siguro perio namin dito kasi kasama ang monerans, protista, fungi at plantae! Grabe. Kailangan na talagang mag-aral ng mabuti. Tapos project sa bio kailangang lagyan ng pangalan ung mga halaman kasama common name at scientific name. Grabe talaga. Ewan ko, sana naman pumasa ako.

Ayan tapos mga iba't-ibang pangyayari naman...

October 7- leadership edge. Masaya.

October 11- birthday ni Best friend. La akong regalo. Pero okay lang daw kasi okay lang daw sa kanya yun. Hehe...

October 12- Fieldtrip! Masaya! At least sobrang saya kesa last year nung hinati kami Darwin pa kasama namin. OP talaga kami at maiyak-iyak rin. buti na lang kasama namin dati. Ngayon kasi wala si Ma'am Bustria. Hindi ko alam kung bakit pero napaka- thoughful naman niya. Nagbigay pa siya ng pagkain samin. Einstein nga pala kasama namin. Okay naman kaya lang kasi si Ma'am Senilong bad trip. Sorry po sa mga taong may gusto sa kanya. Lagi kasi niyang pinagdidiskitahan ang mga Avo students. Enjoy naman sana sa bus kaya lang nandun siya pero ay naku. Badtrip talaga siya. Pati rin si Ate Irene. Nakakatawa. Grabe. Tour guide na mali-mali ang sinasabi pinaka biggest at dating former at pinaka bloodiest grabe. Ang galing niya. Nung umaga, nagpunta kami sa Science Centrum. Ang galing totoo nga na ang human body ay good conductor na electricity. At dahil last kaming pinaganun, may bonus kami. 10 seconds! Kala ko ma-vovolta kami pero buti na lang hindi. Yung pang 10 lang naman kasi ung malakas pero ung 1-9 hindi. Hehe... Tapos ano pa ba ginawa namin? Hindi namin natry ung naiiwan ung shadow. Hehe... Ang saya. Tapos ano pa ba? Hindi kami nakapaglaro kasi time na para lumisan dun. Ay... Sayang. Hehe... Tapos sumunod na pinuntahan namin ay ang bahay ni Aguinaldo sa Kawit Cavite. First time ko lang nakapunta dun at naapreciate ko ung bahay niya. Hehe.. Ang yaman nila. Hindi kaya kinurakot niya ung pagpapatayo nun? Nagsimula kaya ang mga corrupt na opisyales sa pamamahala ni Aguinaldo? Ewan. Siguro. Ano ba yang mga pinagsasabi ko, baka multuhin ako ni Aguinaldo. Joke lang po. Peace po tayo. Tapos ayan, may mga pasaway kasi naman bawal magpicture tapos ang anghel naming guro ay pasimuno. Nagalit pa samin kasi hindi kami sumama. Ang sama. Ay naku! Pero masaya. Ang sumunod ay sa Island Cove na. Naku pag-aari rin ito ng dating mayor ba ng Cavite? Ewan ko. Naku, siguro corrupt din ? Hmmm... I wonder? Ay naku.... Ayan na naman ako. Tapos ano pa ba? Yung una naming pinuntahan ung Crocodile Farm at Phyton Village. Grabe. Sayang hindi namin nakita ang mga nag-mamate na mga unggoy. Hehe... Ang manyak ko talaga. Hehe... Tapos ano pa ba? Ang kulit. Ano pa ba?? Uhm... tapos butterfly at ostrich farm pero hindi na kami bumaba kasi ang init sa labas at syempre malamig sa bus. Naglaro na lang kami sa pusoy dos at guess what never akong nanalo kahit na minsan. Ay naku nga naman. Tapos ayan, resort na. Nagswimming tapos ayun, grabe ako, daring. kasi naman ung shorts ko bad trip. Tapos one and a half lang ata or an hour lang kami nag-swimming. Hehe.. Tapos ayun, nagbihis na. Tapos nagutom kami kaya bumalik kami sa bus kasama ko sila CJ, Angel at Yza. Ayun kumain kami. Kala nga namin lang tao sa bus pero lahat pala tulog. Ayun. Kumain kami. Tapos nalaman namin na nagswimming pala si Rod sa lupa. Kawawa naman siya. Ayan tapos bumalik kami. Nakipaglaro kami ng giant chess kila Hoshea at Jerome nagpatalo sila. Hehe... Ang daya pa nga nila Hoshea eh. Hehe... Tapos bumalik na kami ng bus. Ayan uwian na. Yehey! Haha. Ang saya. Katabi ko siya. Tapos may nasaktan. Sorry talaga. Ayun, uwian. Ayun... wala na.

October 13- Absent ako kasi napagod ako. Hehe... Maghapong nakatelebabad at nakababad sa computer. Haay. Ang saya.

October 14- Birthday ni Yza.

Okay lang naman pero kasi feeling ko hindi worth it yung ginawa namin. Ewan ko. Kasi medyo matagal nga pero ay naku ewan ko nga ba. Feeling ko kasi hindi talaga worth it yung ginawa namin eh. Yung pagkakagutom ko at pagsermon sa kin. Ay naku. Ewan ko nga ba. Sana naman... Next time. Sana lang. Ewan ko. Nainis talaga ako kahapon kasi hindi talaga worth it pero napag-isip-isip ko rin na okay lang yun. Masaya naman sila eh. Masaya na rin kami. Masaya nga ba sila? Pag-uwi ko pinagalitan ako kasi late na kong nakauwi.

ngayon- Kala ko nga hindi na ako makaka- attend pero buti na lang pinayagan din ako last minute na. Umaga okay lang. Late na ko. As usual. Hehe.. Nothing has changed. Ayun. Nagpractice kami tapos napagkatuwaan si Mr. Mallari. Splattened -> tama ba spelling ko? ewan ko. Hehe... Tapos ayan, lunch na. Nilibre kami. Kumain kami sa Greenwhich. Hehe... Pero nabad trip talaga ako kasi naman... Kahit sabihin pang pang-asar lang yun, hindi talaga nakakatuwa. Kasi naman, pwede namang walang straw diba? Tanggalin un takip tapos uminom? Hindi ba? Kailangan ba talagang pagdiinan na wala akong straw! Hindi ako makainom. Kahit nga icetea hindi ako umiinom ng walang straw eh. Ay naku... Nakakainis talaga. Nakakainis. Kaya ayun, bumalik ako ng mcdo para kumuha ng straw. Ayun. Nakakainis talaga. Ay naku. Kahit joke lang yun, hindi talaga nakakatuwa. Hindi talaga. Sorry pero nakakainis talaga. Hindi kasi joke ang dating sa akin eh. Okay sana ang isa, dalawang beses pero pag sumobra naman, hindi na... Sorry talaga... Sorry. Naiinis talaga ako. Ayun, tapos si kuya guard na gurang na masungit na asungot ay pinaalis na kami... Nag-rap pa siya ah!!! Walang permit! Walang teacher! Yeah! Yeah! Yeah! Walang parent... dahil nga hindi na pwede ay umuwi na ko kasama si Catleya pero nagpunta muna kami ng McDo kasi uhaw na uhaw na kami. Tapos nag WOF pero ang dami kasing tao kaya naglibot kami para tumingin ng regalo kay Audrey (excited kasi kami eh. ) Ang saya. Ang kulit namin sa Blue Magic. Grabe nakarating na kami ng parking area sa paghahanap ng basurahan para itapon ung coke pero wala kaming nakita. Nalibot namin kalahati ng SM pero wala pa rin. AY NAKU! Dapat kasi naglalagay ng basurahan eh diba? Tapos ano pa ba? Tapos nagpunta kami ng Papemelroti bumili ng mga pins tsaka ako ng notebook. Tapos ayun, nilagay namin ung pin sa damit namin kaya ayun, nabutas. Hehe... Pero okay lang yun. Masaya naman. Tapos umuwi na ko. Tapos wala ng magandang nangyari. Haay....

--------------------------------

BEST FRIEND....

Ang saya ko dahil nakilala kita. Dahil... Ay naku... Basta. Best friend nga talaga kita, Ay naku.... Basta. Sige hanggang dito na lang ako. Next time na lang ako ulit mag-uupdate pag sinipag ako. Nyahaha... Haha. Hehe. Haay naku.. Ewan ko nga ba... Sige.... Hanggang dito na lang ako. Ang haba na kasi.

---bd3p

la lang...

2005-08-29T08:01:00.000-07:00

Haay naku... Nagloloko na naman... Gusto ko lang mag-update kasi matagal na rin akong ndi nakakapag- update... Haay buhay nga naman... Tinatamad na naman ako... Masama ang naging tapos ng first year ko at mukhang ndi rin maganda ang simula ng ikalawang markahan... Haay buhay... Sana pumasa naman ako kahit papaano... Haay magkwekwento na lang ako... Nung sabado ay pumunta kami ng enrichment classes... Ang galing nilang magturo except kay Ma'am Senilong. Hindi kasi ako nakaka-ride sa sinasabi niya... Haay buhay... Nakakainis siyang mag-english... Pero ang galing niyang mag-explain... Grabe... Sobra... Tapos ay kumain kami sa McDo at hinintay namin ang aming mga magulang... Nanood kami ng sine na pinamagatang Skeleton Key... Maganda... Ayun lang natatandaan ko... Haay buhay...

------------------------

Haay buti na lang... Sige hanggang dito na lang ako...

Missing you...

La lang...

2005-08-18T08:50:00.000-07:00

Matapos ang mahabang panahon na hindi ako nakapag-update ay mag=uupdate akong muli. Kasalukuyang kami ay nasa Computer Lab at tinatapos ang project namin sa nasabing subject. Sobrang hirap talaga.... Ilang linggo na rin akong walang tulog kaya halos lumuwa na ang mga mata ko. Haaay... Masasanay rin ako. Nakakabaliw ang mga nangyari ng mga nakaraang araw. Haay naku... Sobra... Wala na kong masabi... Magpopost na lang ako ulit kapag wala na kaming m,asyadong ginagawa. Wala na talaga akong masabi. Haay naku naman...

-------------------------------------

Wala lang... Para sa isang tao... na... ewan... Basta... Sige bye na... Lang kwenta...

ÜÜÜ

La lang...

2005-07-27T17:43:00.000-07:00

La lang... Nasa Com Lab kami ngayon... Yun lang...

EHEM!!!!!!!!!!!

;)

haay naku...

2005-07-23T07:10:00.000-07:00

Haay grabe talaga kanina. Sobrang nakakapagod. As in. Kasi ganito yun.

11 o-clock na ako nakarating sa meeting place namin sa McDo na dapat eh 10.30. Kala ko eh nandun na silang lahat, nun pala wala pa. Tapos eh nakakahiya naman kung ako lang mag-isa ang nandun tapos wala sila kaya napagdesisyunan ko na magpa-load na lang sa pinaka-malapit na loadan na makikita ko. At hulaan niyo kung sino ang nakita ko? Si Audrey! Grabe noh? Dun pa kami nagkita. Tapos ayun... Kumain muna kami ng tanghalian at nag-discuss kung gaano namin kinasusuklaman si Mr. Mallari except kay Shara kasi gusto niya siya ewan ko kung bakit.

Flashback: Kasi nga may deal kami ni Sir Mallari, pag may bumagsak eh may minus two lahat buong klase Tapos hindi kasama sa deal na magsasayaw ung mga babagsak. Eh ewan ko kung ano ang nangyari pero pinasayaw sila. At matapos magsayaw at akitin ni Danniel si Mr. Mallari eh pulang-pula ito at parang nagustuhan? ang ginawang pagsasayaw ni Danniel at sabay sabing It's really nice when someone fails Grabe siya...Tapos FC pa siya kay Yza... Ay naku... Ewan ko ba sa kanya. At speeking of Yza nga pala, hindi siya makahinga kahapon kaya ayun... Dinala siya sa clinic tapos ung magaling na nurse ba ang tawag dun eh sinabi na sige umuwi ka na... Eh pano kung sa daan siya mahimatay ??? Sabihin mo nga? Dapat eh binibigyan niyo sa ng gamot kasi kaya nga Clinic! Dapat binibigyan ng gamot at inaalagaan. Ewan ko nga ba sa mga tao ngayon. Ang abnormal nila. Haay...
.... End of the flashback...

Matapos ang mainit na diskusyon eh dumiretso na kami kila Audrey at doon gumawa ng project. Okay lang naman ang naging paggawa namin ng proyekto at walang masyadong nangyari. Pero ipinagmamalaki ko talaga ang ginawa naming collage. Sobrang ganda... Hehe... Ang yabang ko. Haha. Yun lang. Tapos eh umuwi na kami. Ayoko ng maglagay ng mga iba pang nangyari kasi badtrip ako ngayon. Sige hanggang sa susunod na lang... Bye...

Badtrip ako!!!

Thanks to you...

2005-07-08T19:04:00.000-07:00

At dahil ng sobrang tagal ko ng hindi nag-update dito ay mag-uupdate na ako. Hehe... Syempre wala akong ginawa sa mga nakaraang linggo maliban s mga homeworks at mga project at kung anu-ano pa. Haay grabe sobra!!! Nakakabanas talaga si MR. MALLARI!!! I hate him... Nakakainis... bibigyan niya kami ng 100 item test!!!!!!! What??? Actually 70 items un pero 100 lahat eh... Walang hiya talaga... Tapos pag may bumagsak pa eh minus 2 lahat.. Nakakabanas talaga siya. Haay naku... Isama niyo pa si Ma'am preetzeee nakakabanas siya... Wala rin akong natutunuhan sa kanya. Pero at least may effort na ung pagtuturo niya. Tapos syempre imposibleng mawalan tayo ng mga problema kaya ayun... Pero tapos na iyon. At hindi na kailanganing ungkatin pa kasi alam ko namang mali talaga ako kaya ako ung nagsosorry. Hehe... Buti na lang. Everything is all right now. Hindi pala... Si GMA, ganun pa rin siya... Wawa naman.. Sana maayos na. Sana kasi maki-pagparticipate na lang ang mga tao sa kanya. Kung gusto talaga niyang manalo eh patunayan niya na karapat-dapat siya sa pwesto... Dapat patunayan niya. At sino naman kaya ang papalit sa kanya? Sino??? Sino??? Sino??? Wala akong maisip kundi si Mr. Semana... wohoo... Kahit na hindi niya kami madalas na pinapansin eh idol ko pa rin siya... Haay... Ah basta, lumalayo na ako sa topic eh... Kaya nga pala ako nag-post ngayon eh para magkwento sa mga nangyari ngayon at magpasalamat sa isang taong tumulong hindi lamang sa akin kundi kay Catleya na rin. Napaka-bait niya pala. Hehe... Kaninang umaga eh maganda ang gising ko. Maaliwalas ang paligid at kala ko gaganda ang araw ko kasi nga, ah basta... Hehe... Haay... tapos nun pala hindi. Nung tech write namin eh bumili kami ng 30 pieces na chalk para nga marami kaming chalk. Woohoo... Hehe... Tapos ano pa ba? Ayun taos computer eh nag-internet kami pero bawal mag-porums... Kaya nag brainbashers na lang kami. Nakakatuwa nga eh. Hehe... Para sa akin nakakatuwa yun pero sa inyo okay fine! Sige hindi nakakatuwa yun nirerespeto ko ang disesyon niyo at mga pananaw niyo. Sige... Tapos Geometry eh naku po... Natwist ang brain ko. Haay naku... Pero un ang pinaka-gusto kong problem sa math... Tapos lunch na.. hehe... Si Ma'am Colosaga ay binigyan ko pa ng nachos... Hehe... Buti hindi siya nakakalimot. Ako hindi ko siya malilimutan... Ang drama ko. Hehe... Tapos Araling Panlipunan na... Hindi kami nagreport kasi nagreport ng pagkahaba-haba ang basa at tuyo na klima. Mabuti rin pala na minsan-minsan eh maguluhan ang isang tao sa isang bagay para mabawasan ang kayabangan niya. Tapos Algebra na naman. Kapartner ko si Jhobs ayan tuloy ang gulo ng graph namin kasi ndi niya ako tinutulungan. Hehe.. Ang sama niya. Hehe... joke lang yun.... Tapos English na. Walang hiya talaga ang mukha ni Sir Mallari. Ayaw ko talaga sa kanya. Ayaw na ayaw ko sa kanya. Kinasusuklaman ko siya. Grabe... Tapos eh MAPEH na. Uhm... muntik na kaming manalo. ang daya! Leading kami ng 3 ponits tapos kami pa yung last place. Bad talaga. Ang sama. Bad trip. Pero okay lang. Bawi na lang ulit sa susunod. Hehe. Tapos walang Filipino kaya gumawa na lang kami ng Zarzuela na hindi pa namin natapos. Tapos Bio... Sayang meron na... Hehe... NAgreport lang sila at si Calee ay nagkamali sa pronunciation ng European Hehe... Waaah... Hehe... Ang sama ko. Wahaha... Tapos ayun na... Paglabas namin eh maaraw pa tapos nung kinakausap na namin sila kuya Jireh, Sir chua at kung sinu-sino pa eh biglang umulan at kumidlat ng napaka-lakas. Sobra nga eh. Tapos ayun... Nauna na ako kasi cleaner nga ako. Nakakahiya naman kung hindi ako maglilinis diba? Hehe... Tapos ayun... Tapos umulan ng sobrang lakas. Nagsabay na kami ni Hoshea kasi ewan ko. Sabi niya sabay na raw kami. Tapos ayun... Sobrang lakas na ng ulan. Sobra talaga. Ang problema namin ay kung paano makakarating ng hindi nababasa. Buti na lang at humiram siya ng payong sa hindi ko kakilalang nilalang at ayun... Pinayungan pa niya ako.. Hehe... Ang bait niya talaga. Tapos ayun... Narealize ko na kahit papaano ay mabait siya at in fact, sobrang bait pala niya. As in... Kaya nga nakokonsensya ako sa mga pang-aasar ko sa kanya bilang second lang sa ewan at talo siya, ang ganda ng sulat niya, model boy na model boy, ang ayos ng gamit niya, ang tangkad niya, ang ganda ng buhok niya, ang FC niya at kahit ano pang maisip ko na pang-aasar sa kanya kaya gusto kong magsorry. Sorry talaga Hoshea. Tapos ang problema ko naman eh kung paano pupunta ng service... Umalis na kami ni Catleya ng room kaagad at sad to say eh hindi rin ako nakapaglinis. hehe.. Sorry... Tapos ayun... pagdating namin sa kinalalagyan ng service eh nawala ito dun. Napunta sa may Covered court kaya ayun... Para kaming mga baliw dun at pagdating namin sa service eh para kaming naligo. Tumutulo pa nga ang tubig sa mga palda namin e. Haay naku... Tapos nagutom kami ulit... Tapos nang papunta na kami sa Canteen ay hindi namin alam kung paano pupunta dun ng hindi maliligo sa ulan. Walang paraan. Buti na lang at dumating si Camille. Savior namin siya. Tapos ayun nakasalubong namin sila migs at Paul na tumulong din sa amin. Hehe... Tapos ayun tapos si Hoshea nakasalubong din namin na mas basa pa sa amin. tumulong din pala siya sa iba. Ayan... Nakonsensya na naman ako.. Waah... Tapos ayun... Kahit gula-gulanit na at sira-sira na ang payong niya eh pinayungan pa rin niya kami... Ndi naman pinayungan pero may effort. Inayos pa nga o sinira pa lalo ata ni Paul ang payong ni Hoshea... Hehe... wawa naman... Tapos ayun... Tapos bumalik kami ng service at umalik ulit ng Canteen para bumili ulit ng pagkain. Tapos bumili pa kami ng mangga kasi naiinggit kami kay Ate Gheghe... Hehe... Tapos ayun... Tapos na ang araw ko. Sobra talaga ang pagpapasalamat ko kay hoshea kaya Hoshea, maraming salamat talaga at paumanhin... Sorry sa mga pang-aasar ko sayo. Hehe.. Peace na tayo. Tapos ano pa ba??? Ah... oi, baka isipin niyo crush ko si Hoshea a... Ndi. Hehe... Baka isipin niyo lang.
---------------------------------------------------------------------
Hehe... Wala lang. Gusto ko lang magsorry sa iyo kasi ang sama ko. hehe... Ang yabang ko rin. sorry talaga. Gusto ko rin magpasalamat kasi kahit mayabang ka rin eh napapatawa mo ako kahit sa maliit lang na paraan. Maraming salamat. Thank you. Hehe.. Yun lang... =)

Masaya =)

First week of skul...

2005-06-13T03:56:00.000-07:00

Grabe ang unang linggong nakaraan. Naging sobrang busy ako kaya hindi ako nakapag-update ng blog ko sa loob ng isang linggo. hindi ko inakalang magiging mahirap pala ang ikalawang taon ko. Hindi ko rin inakala ang biglang buhos ng mga projects, requirements, assignments at mga activities. Hindi tulad nung first year pa kami. Halos 1 linggo rin ata kaming walang klase at nagkwekwentuhan lamang. Grabe talaga. Sige, ikwekwento ko na lang ang mga nangyari sa isang linggong hindi ko pag-uupdate dito sa blog ko.
Lunes- Maaga akong sinundo ng service ko. Mga 5.40 nandito na sila sa kadahilanang flag ceremony nga pag Lunes. At ito na ang pinakahihintay na araw namin dahil sabik na sabik na kaming Makita ang mga kaklase naming nawalay sa aming piling sa loob ng halos 2 buwan. Mga Highlights ng Flag ceremony: Everybody sing!!! Tapos ano pa ba? Syempre ung mga parents ng mga first year eh ayaw pang umalis at sinisugurado nila na ayos ang kanilang mga baby ay este anak pala. Syempre hindi rin mawawala ang pag-sisight-seeing ng mga first year na nakakatuwa, kakaiba, mga may itsura, uhm… Dating ka-skulmeyt at kung anu-ano pa… Ayun… Ala si Ma’am Cavo dahil sila pa nila Hoshea, Shara at Cassandra , Ma’am Tamayo at kung may iba pa ay nasa Surigao. Kaya kahit papaano eh umikli ng onti ang flag ceremony. Syempre sa umpisa pa lang eh alam ko na na hindi nga magiging kumportable ang mga Bec-1 students sa bago nilang mga kaklase at syempre gugustuhin nilang bumalik sa kanilang section at makapiling ang kanilang mga kaklase pero wala silang magagawa. Kailangan nilang gustuhin ito kasi kung hindi eh tiyak na mapapabayaan nila ang kanilang pag-aaral. Kaya syempre kailangan nilang gustuhin iyon. Tumakbo ang mga oras at sa wakas eh dumating din ang kanilang teacher. Si Mrs. Marie San Diego. Gusto niyang tawagin siyang Ms. Marie at hindi Ma’am Marie o Mrs. San Diego kasi hindi raw magandang pakinggan at hindi siya sanay na tawaging ganun. At matapos niyang gugulin ang humigit- kumulang na isang oras sa pagkwekwento ng kaniyang pananaw, pagtingin at istorya ng kanyang buhay eh pinag-lunch niya na kami. Tapos kaming maglunch at maghintay ng isang oras eh umuwi na kami.
Martes- Hindi excited na pumasok ang mga Bec na studyante kasi nga mukhang napaka-boring at hindi masaya ang kanilang papasukan. Syempre gusto na nilang maging Bec-2 at kung anu-ano pa. Tapos eh Advanced Technical Writing na at syempre hindi mawawala ang pag-iintroduce ng iyong sarili lalo na sa mga teachers na hindi ka pa kakilala. Syempre ayaw ito ng mga studyante at lalong ayaw ko ito. Ayaw ko kasing nagpapakilala lalo na kung hindi ka naman belong to the class at hindi mo alam kung ano ang sasabihin mo at kung anu-ano pa pero syempre wala kang magagawa. Binigyan niya kami kaagad ng assignment. Ang walang kamatayang INDEX CARD na may 1x1 picture kung saan ilalagay mo ang pangalan ng iyong mga magulang, at kung anu-ano pa na maihahalintulad mo sa isang slumbook. Syempre naubos na ang aking mga matitinong pictures kaya ung hindi matino na lang ang nilagay ko. Mukha nga akong lalaki dun eh. Hehe… Matapos ang Advanced Technical Writing eh Computer na. Nakakatakot si Ma’am Bustria at mukhang napaka-strict niya. Ayun binigyan niya kami ng mga homeworks na dapat gawin. Pinapirmahan pa niya sa amin ang kontratang hindi ko na matandaan kung ano ang nakasulat. Tapos ayun, inayos niya ata ang seating arrangement namin. Syempre dahil ako ang panghuling babae sa Avogadro-2 eh sa hulihan ako at wala akong katabi. Kawawa naman ako pero mas gugustuhin ko pang mawalan ng katabi kesa naman… hehe… Tapos sumunod ang Geometry. Nakilala namin si Mr. Rolly Bitangcor. Syempre binigyan rin niya kami ng assignment. Ano raw ang Algebra at ang history nito. Isulat daw sa 1 whole pad paper. Tapos ayun… Hindi ko na alam kung ano ang mga sumunod na mga pangyayari siguro dahil lumipad na naman ang isip ko sa kawalan dahil sobrang BORING!!! Ayoko ng Geometry. Hehe. Tapos ang susunod eh English. Nung una pa nga eh nabigla si Mr. Mallari dahil hindi niya inaasahan na alam namin ang pangalan niya. Hehe. Tapos ayun. Sabi niya kung anu-ano. Madaldal siyang teacher pero minsan kasi hindi maganda yun. Tapos lahat pinupuna niya. As in lahat. Sinabi pa niya na very particular siya sa grooming ng isang tao. Hindi ko nga alam kung saan niya nakuha ung topic na yun. Ewan ko ba sa kanya. Tapos ayun… Syempre ang walang kamatayang pag-iintroduce sa iyong sarili. Kailangan mo pang sabihin kung ano ung mga expectations mo. Ako ang expectation ko sa kanya eh… Ewan ko pero sana naman magaling siyang magturo ng English. Sana para rin siyang si Ma’am Gapas pero Malabo atang mangyari yun… Hehe… Magkaibang-magkaiba sila. Tapos pinadala niya kami ng index card na may 1x1 picture. Tapos AP na. Hehe… Ano ba ginawa namin? Uhm… Ewan ko… Ay oo nga pala buti naman hindi mo na kailangang mag-introduce. Pero binigyan niya kami kaagad ng project. Pero okay lang naman yun. Syempre grinupo din niya kami. Ang saya nga ng mga kagrupo ko… Sila Carla, Ephraim, Jhobert, Pochollo, Lindsay, Joshua at Hans… Nakakatuwa ung mga Avong naka-grupo ko… Hehe… mababait silang lahat except kay Ephraim. Hehe… tapos ang pinaka-hihintay kong LUNCH! Hehe… Haay. Una kong kinain sa Canteen ngayong taon eh Pork chop. Tapos ung ngayon eh ndi ko na matandaan. Tapos Filipino na ang sumunod. Ayan, buti naman at si Ma’am Cada ang teacher namin. Sana hindi mag-conflict ang schedule namin sa mga first year. Ayaw ko kasing maging teacher si Mr. Arsanghel. Mukha kasi siyang masungit at strict. Sinigawan ba o sinaway niya kami dahil ang ingay namin. Kakatakot. Tapos eh syempre hindi mawawala ang pag-iintroduce ng iyong sarili. Buti na lang pangalan lang ung pinasabi niya sa amin… Ang bait talaga ni ma’am Cada. Ang ganda pa. Hehe… Tapos eh… Uhm… Algebra ala si Ms. Fritzie Eugenio. Nakakatuwa lang kasi kapangalan niya ung dati naming kaklase. Hehe… Tapos ang ginawa ko lang eh magbasa ng Florante at Laura. Wala rin si Ms. Dela Paz pero nandyan si Mrs. Obligar. Uhm… Ano ba ginawa namin??? Mukha siyang masungit at strikta. Pero para rin siyang mabait na hindi mo talaga maintindihan. Nakakatuwa. Oo boring pero hindi ako inaantok sa kanya. Pinapakinggan ko ung mga sinasabi niya di tulad ng ibang mga teachers. Nakakatuwa nga eh. Maaga siyang dumating. Ayun tapos maaga rin niya kaming dinismiss. Kaya masaya. Ayun tapos uwian na. Ayun… Wala ng espesyal pang nangyari.
Miyerkules- Ayan… Syempre kailangang ipasa lahat ng mga requirements, assignments at kung anu-ano pa kaya hindi naman masaya. Tapos ano pa ba ang nangyari??? Advanced Technical Writing… Uhm… Pinakopya kami ng Course Outline. Syempe hindi masaya kasi syempre ang hirap ng subject na ito. Mas mahirap pa sa Technical Writing. Kaya nga Advanced Technical Writing nga diba? Sana naman eh mas mas mas mas mas mas magaling siya kay Ma’am See. Haay para naman maintindihan namin lalo ang mga lessons na super hirap. Tapos Computer. Hindi namin malaman kung ano ang sagot sa Homework namin na kung ano ang Operating System. Kaya ayun… Puyat kaming lahat. Hindi namin malaman talaga. Nun pala, ung sagot eh Linux, Unix, OS/2, Microsoft Windows, MS-DOS at kung anu-ano pa. Nagsimula na rin kami ng Lecture at sa wakas ay natapos din ang Computer. Tapos Math uhm… Ewan ko ba kung ano ang nangyari dito. Basta ang alam ko lang eh… Nagdiscuss kami tungkol sa History ng Geometry. Tsaka kung saan galing yung Geometry. Haay naku. Ewan ko nga ba. Ayun… Basta ang masasabi ko lang eh sobrang boring. Tapos English. Ayun binasa namin ang poem na ginawa ni Kahlil Gibran. Ewan ko ba sa kanya. Inulit pa niya ung tulang binasa ni Ada ng super ganda tapos ung pagkakaulit pa niya eh hindi masyadong maganda. Mas maganda pa yung kay Ada. Kaya ayun… Sa buong isang oras na iyon eh naka abang lang ako sa may carpark ng kung sinong kotse ang mauuna sa car park. Ayun… Tapos ano pa ba? Yun lang ata. Tapos Araling Panlipunan na… Nagkita-kita lang kami ng aking mga kagrupo at nag-usap-usap. Nagdrawing na rin si Joshua ng Mapa ng South Asia. Tapos ayun lang ata. Tapos ayun, lunch na namin. Hindi ko na matandaan kung ano ang kinain ko. Sumunod eh Filipino. Tapos binigyan kami ng assignment ni Ma’am Cada tungkol sa talambuhay ni Francisco Balagtas nung Tuesday kaya ang pinagawa sa amin ngayon eh ang sarili naming talambuhay. Wala namang masyadong twist and turns ang aking buhay. Hindi exciting at plain lang. Ordinaryo lang. Pero sa tingin ko eh ms maganda yun kesa puno ng problema ang iyong buhay. Tapos, dahil nga inulit ko ulit eh naubos ang oras namin kaya ayun naubos ang oras namin. Tapos Math na. Dumating na si Ma’am Eugenio at nalaman namin na teacher pala siya ni Jhobert dati. Hehe… Okay lang naman siya pero ewan ko. Takot ako sa kanya. Lahat naman ata ng teachers eh takot ako eh. Syempre mag-iintroduce ka ulit at sasabihin mo kung ano ung expectations mo at ayaw mo. Parang ganun na hindi ko maintindihan. Tapos MAPEH na. Dumating na si Ma’am Dela Paz at late siya. Tapos ayun, nung 2.40 na eh sabi niya advance daw ang orasan namin ng 25 minutes kaya ayun, si Ma’am Obligar eh nagalit ata sa amin ksi late kami. Buti na lang at kinausap na niya si Ma’am Dela Paz. Tapos sa Biology eh kumopya lang kami ng course outline. Yun lang. Tapos ayun, uwian na. Nagpaalam kami ni Catleya kay Tito Ben na pumunta sandali sa McDo para bumili ng makakain. At buti naman eh hindi kami iniwanan. Tapos ayun, bunigyan namin sila Ate Jenny , Ate Geline, at Ate L ng french-fries ayun kaya ayun nga… Tapos eh umuwi na kami at gumawa na ako ng mga assignments.
Thursday- Wala na akong masyadong matandaan sa ibang mga subjects pero dapat eh may quiz kami sa Araling Panlipunan pero buti na lang at wala. Wala raw kasing quiz ung unang subject ni Ma’am Capinpin. Tapos ayun, grupo-grupo ulit. Tapos nagreview lang kami ng onti. Sa Math… Pinabasa sa amin yung sets etc. kaya muntik na akong makatulog sa sobrang kabagutan, pagkagulo at pagsakit ng batok ko. Haay. Sa English nga pala ala si Mr. Mallari. Nag-enroll daw ksi siya sa U.P. Okay. Tapos sa Filipino eh pinabasa sa harapan yung ginawa naming talambuhay. Pero buti na lang at nakaligtas ako. Tapos sa Math 2a eh hindi ko na matandaan. Yun lang ang natatandaan ko nung Thursday.
Friday- Nalaman namin na walang pasok sa Lunes dahil nga raw non-working holiday. Tapos wala si Ms. Marie kasi may sakit daw ata ang anak niya. May pinagawa siya sa amin. Magbigay raw kami ng isang text at I-highlight daw namin kung ano ang katibayan na ito raw ay ganung text type. Si Audrey ang nagsulat dahil secretary namin siya. Hehe. Napagkaisahan pa nga eh kasi gusto namin yung mahaba pero dahil nga nang-aasar si Joshua eh pinili niya ung maikli. Kaya ayun… Sayang sana yung mas mahaba na lang. Tapos sa Computer ay nag-quiz kami tungkol sa different operating systems. Tapos sa English eh dinicuss namin yung poem ni Kahlil Gibran na “The Sea” ayun. Tapos nasabihan pa ako ng mayabang ng ibang tao sa tabi-tabi. Tapos ayun… Nung math eh wala si Mr. Bitangcor dahil ewan ko. Kaya nagreview kami para sa group quiz sa Araling Panlipunan. Mga highlights ng quiz. Si Joshua nanginginig. Hehe. Kaya ayun… May themesong kami sa kanya. Yung sa Nginig. Tapos ano pa ba? Ako ung sumagot sa Frigid at tropical zone. Naguluhan pa nga si Ma’am sa akin eh. Muntik pa akong magkamali. Hehe… Buti na lang mabait si Ma’am. Tapos ayun… Buti naman at perfect namin yung first part matapos kaming mag-away-away kung ano talaga ang batayan ng latitud at longitude… Kala nga namin mali kami kasi yung facial expression ni Ma’am Capinpin eh parang negative. Pero buti na lang eh ayun… Tama naman pala. Tapos lunch na. Tapos Filipino. Matapos naming mag-discuss ng talambuhay ni kiko eh nagbasa ulit sila. At once again eh naka-ligtas na naman ako. Tapos Math 2a. Pinasagutan sa amin yung Diagnostic test. Kaya ayun, siguradong bagsak na ako dun. Tapos MAPEH. Uhm. Ala naman actually. Hindi ko na matandaan. Tapos Biology. Dumating sa amin si Ma’am Obligar at pinagtest niya kami ng Diagnostic test. Buti na lang at may alam ako kahit papaano. Pero bagsak pa rin ako dun. Tapos napagkaisahan pa kami ni Yza kasi ala kami dun. Paalam namin kay Ma’am eh mag-ccr lang kami pero nagpunta pa kami ng Canteen. Ewan ko ba kung ano ang pumasok sa amin pero ganun nga ang nagyari. Buti na lang at hindi kami napagalitan ni Ma’am. Tapos cleaner ako. Naglinis kami. Tapos nag-usap-usap kung saan magprapractice kinabukasan. Usapan 8.00 sharp <9.30> tapos nabago na naman. Naging after lunch.
Saturday- Wala na sana akong balak pumunta kasi nga ang gulo ng usapan pero narealize ko na unfair naman sa kanila kaya pumunta ako. Nandun na pala sila Carla, Pochollo at Ephraim sa MCDo. Kaya ayun. Nagmamadali akong umalis dito at sa wakas… 11.25 nakarating din ako dun. Hinintay namin sila Jhobs, Joshua at Hans. Hindi nga namin napansin na nandun na pala si Joshua. Si Hans ang huling dumating at pagdating niya eh nawala si Joshua. Ayan… Iniwan kasi ni Jhobert. Tapos ayun. Simula na ng adventure. Nung una eh hindi namin alam kung saan kami sasakay kasi nga hindi kami pamilyar dun sa lugar pero sa awa naman ng Diyos eh nakasakay rin kami. Nasabihan pa nga kami ng maarte nung barter kasi ayaw pa naming sumakay dun sa 4 na lang na tao ang kasya pero ang isinisigaw niya 8 pa raw ang kasya dun. Eh sampu kami <7> tapos kami pa yung maarte? Ayun… Tapos nagkamali pa si Ephraim ng pag-compute kaya ayun… Napahiya tuloy kami sa Jeepney driver. Hehe… Tapos bumaba kami sa East Avenue at sumakay ng V. Luna. Binaba naman kami sa hospital at nasita pa kami ng sundalo dahil nakaharang kami sa Entrance. KaLa niya siya lang ang may baril! May baril din ata si Jhobert! Armalite pa !!! Tapos buti na lang at dumating si Linsya at sinundo kami. Mga 5.45 na kami natapos sa paggawa ng mga mapa at sa awa ng Diyos eh natapos namin yung dalawang mapa. Mula 2.00 hanggang 6.15 eh napuno ng hangin at pagkain ang tiyan namin dahil sa kakatawa sa mga jokes ni Ephraim. Tapos mga 5.15 eh tumigil ng magtrabaho ang mga babae kasi turn naman ng mga lalaki ara dun sa isang mapa. Naglaro ako ng mga laro sa Computer ni Lindsay. Tulad ng bejeweled, dynomite, at kung anu-ano pa. Ang sama nga ni Ephraim! Ang daya niya. Kala niya. Hehe. Balang araw eh gagaling din ako dun. Tapos may isang joke akong hindi makakalimutan sa buong buhay ko. Itong joke na ito ay nagpaluha sa aking mga mata. Grabe sobra. Hindi ko sasabihin dito kasi mas maganda kung kayo mismo ang makaka-experience nun. Tapos ano pa ba? Masaya ang naging araw ko kasi kala ko magiging boring pero hindi pala. Sobra ang bonding namin. As in grupo talaga. Walang na –OP sa amin kahit na si Joshua at Hans nag-ingay rin. Pati nga parents ni Lindsay eh natatawa na rin sa mga jokes ni Ephraim. Kaya sana wag ng mabago ung grouping namin sa A.P. para mas masaya. Biruin niyo ba naman eh sa sobrang saya namin eh 6.30 ako nakauwi pero sila ata mga 6.45 na umalis dun. 7.00 na siguro sila nakauwi. Tapos ayun… Sobrang saya talaga. Buti naman at natutunaw na ang yelo at katahimikan at sigurado akong hindi magtatagal eh magiging kumportable na rin ang lahat ng mga Bec-1 sa Avo-2 ngayon. Sana. O sige na… Hanggang dito na lang muna ako. Masyado na atang mahaba ang post kong ito. Kaya tatapusin ko na dito. Sige paalam. Sa susunod ulit kapag wala na masyadong assignments.

Happy

walang title

2005-06-04T03:16:00.000-07:00

Hay... 1 araw na at dalawang tulog na lang at magbubukas na naman ang kurtina ng S.Y. 2005-2006... Ang bilis ng pagtakbo ng mga araw pero kahit ganun eh parang ang bagal pa rin lalo na kapag wala kang magawa at makausap. Ano bang mga nangyari??? Kahapon ay nagpunta kami sa Market-Market dahil Anibersaryo ng aking tatay at nanay. Hindi ko nga alam kung bakit dun pa naisipan naming pumunta. Hay naku... Wala naman kaming ginawa dun kundi mamili at kumain. Tapos eh umuwi na kami. Yun lang naman ang nangyari sa aking araw kahapon. Ngayon naman... Nakatulog ako dahil sa matinding kabagutan at dahil na rin siguro sa mga tulog na kulang ko... Pagkagising ko eh hinanap ko agad ang selpon ko para tingnan kung may nagtext ba sakin... Syempre hindi ko inaasahan na may nagtext pero meron... Oo, alam ko ang babaw ko pero natutuwa ako kapag may nakakaalalang magtext o kaya naman miscol kahit na-wrong send lang o nagkamali ng pag-miscol sakin. Masaya na ko kahit nag-iisa man siya. Hehe... Ano pa ba? Uhm... Nanood ako ng Nginig... Nakakatakot... hehe... Tapos ay umulan ng pagkalakas-lakas. Muntik na ngang liparin ung bahay namin eh. Hehe... Natuwa rin ako kasi sama-sama kaming nanood ng Nginig. Sabay-sabay sumigaw nung makita ung nakakatakot na babae sa Laundry Shop... Nakakatuwa. Minsan lang kasi mangyari ung mga bagay na un na kumpleto talaga kami. O sige hanggang dito na lang... Ang init pero umuulan kasi eh. Bukas na lang ako ulit magpo-post...

Thanks for making me happy in your own special way...

nakakainis...

2005-06-02T03:20:00.000-07:00

Hay... Ito na naman ako... Magpopost na naman. Nakakainis kasi... Naaalala ko na naman ung issue sa pagpapalitan ng section ng Avo at Bec, Curie-Fleming... Syempre maraming naiinis kasi nga unfair naman sa talagang mga deserving na studyante na mapunta sa higher sections. Ako, Becquerel ako. Originally, dapat talaga eh Curie ako... Oo, kung hindi ako nalipat sa Bec eh magagalit din ako kasi unfair naman talaga... Pero syempre para rin naman sa Higher sections, may dagdag na 2 subjects sa kanila kaya mas mahaba ang exams nila. Mahirap mag-aral lalo na kapag hindi mo naiintindihan masyado ung lesson at magulong magturo ang mga teachers. At hindi naman purket nasa higher sections (Avo-Bec) eh magaling ka na. Ang ginawang pag-sesectioning ng first year eh resulta ng naganap na mga pagsusulit at interview. Pwede ka namang maka-chamba sa test at mangbola sa interview kaya hindi dahil Avo ka o Bec ka eh magaling ka na talaga... Tao lang ang mga nandito at hindi naman sinabi agad na "Attention... Ang Avo at Bec lang ang magpapalitan ng mga studyante" Hindi naman ginusto ng mga tao dito na sila lang ang magpapalitan ng section ah! At alam din naman namin na unfair para sa iba pero unfair din naman para sa amin dahil may dagdag pa kaming mga subjects. Values at Developmental Reading... Siguro nga hindi mahirap ung Values pero kasi paano ba naman kung kailangan mo pang memoryahin ung mga nakasulat sa libro at hindi i-apply ung mga Values na natutunan mo... At ang Developmental Reading... Hindi rin madali yun... Mahirap din naman yun... Eh kasi kung lahat na lang ng sections eh may ganitong subjects? Pwede naman yun diba para fair lahat? At bakit ba kasi mataas ang tingin ng ibang mga teachers sa mga higher sections? Hindi ba dapat pantay lang? Kasi isipin mo... Kapag hindi mo natupad ung expectations nung teacher na iyon eh mababa ang grade mo... Kaya ganun nga ang nangyayari. Tapos ang mga teachers din... Dapat pare-parehas lang... Oo, mahirap un kasi maraming studyante... Baka pumutok ang ulo ng teacher na yun... Tapos magagalit pa ang iba sa top section na Avo... Hindi naman ata tama yun... Lalo na kung mababaw lang ang dahilan. Kung Avo at Bec lang ang magpapalitan ng sections eh 2 ang top sections. ang Curie at Avogadro. Oh di kung sino ang magaling na hindi nasama sa Bec o Avo eh di nasa Curie kasi magaling talaga siya... Yun lang. Sana naman matigil na ang usapan tungkol diyan... Oo, may DISCRIMINATION... May mga nagsasabi na "Ay ang talino naman! Nasa Avo!" Eh ano ngayon? Sabihin mo... Magaling din ako dahil nasa

ako!!! Hindi naman batayan kung asan kang section napunta eh. ang mahalaga eh ang alam mo na magaling ka talaga... At wag kang papapigil na mas gumaling ka pa at makakuha ng mataas ng mga marka dahil nasa mababa kang section. Basta ang alam mo eh ginagawa mo ang BEST mo para manalo ka sa laban ng buhay...

...

2005-06-01T18:56:00.000-07:00

Nakakatuwa ang pagtatapos ng araw ko kagabi. Inaasahan kong makakatulog ako ng 9.30. Eh di masayang-masaya ako kasi finally matutulog na rin ako. Kaya lang eh tinawagan ko si Audrey para makapag-kwentuhan naman kami kahit onti ng mga nangyari sa enrollment. Ito lang naman ang naging pag-usap namin...

Nakakatuwa si ganyan... May bago na siyang hairstyle at may braces na siya...

Nakakainis ang haba ng pila... Matagal rin kaming pumila dun... Mga 30 minutes siguro... Si ganito bakit ganyan-ganun at kung anu-ano pang napag-usapan naming mga kalokohan. Tapos natanggap ko na ung free load na natanggap ko mula sa isang oras at kalahati na paghahanap namin ng sapatos na kakasya sa akin at magandang sapatos. Tapos naubos lang yun kasi naman may isang pasaway na taong sinagot yung miss call na yun... Ayan tuloy wala na kong load. Pero okay lang naman... Ano nga ba ang laban ng 10 piso sa matagal mong paghihintay diba? Pero matagal na yun... Hehe... Tapos matapos maubos ang load ko... Natulog na ako... Tapos nung umaga, paggising ko, kala ko 10.30 na nun pala... 7.00 pa lang yun. Eh di tinamad akong tumayo ng kama kasi ang aga pa nga nun. mga 8.30 na siguro ako nakatayo at nakaligo. hindi na rin ako nag-aalmusal kasi wala akong gana. Tapos ano pa ba? Tapos naghanap ako ng mga bagong skin at nagbasa ng mga post ng mga tao sa aking paligid at napaisip sa mga bagay-bagay... Oh sige hanggang dito na lang ako...

--------------------------

at para sa iyo...

Kung mababasa mo man ito...

Hindi ka naman galit diba? Hehe... At alam mo naman na imposibleng mangyari yung bagay na yun kaya... Kung malungkot ka man na alam ko namang hindi eh wag kang malungkot kung malungkot ka man. Yun lang =)

Happy?

...

2005-06-01T13:39:00.000-07:00

Hay naku! Ang tagal kong hindi nakapagpost. Nyahaha, wala kasi kaming internet card eh, inubos ng magaling kong kapatid ayan tuloy... Ano bang nangyari? Ngayon ay enrollment namin... Matapos naming pumila ng pagkahaba-haba at pagkatagal-tagal para sa pirma ng mga teachers dun eh sa wakas natapos na rin. Pagkatapos nun ay pumunta kami ng Canteen upang bumili ng aking uniform at mga available na mga libro. Bakit ako kailangang bumili ng bagong uniform? Iyan ay sa kadahilanang sira na ang aking mga uniform. Ang mga kaawa-awa kong palda ay may pintura na. At ang aking mga blouse ay kung walang pintura eh may tahi dahil sa tricycle na yun! ayan, nabili tuloy ako ng bago. Matapos ay pumasok kami sa SM para bumili ng aming mga bag, sapatos at kung anu-ano pa. Ang mga gagamiting notebook at ballpen ay bibilin pa lamang kasi mahirap nga ang pabalik-balik. Matapos kaming maghanap ng sapatos na kakasya sa akin eh kumain kami sa tokyo-tokyo.. Hehe... Tapos ano pa ba? Tapos nakita ko ang dati kong kaklase na si Cezar Sandoval. Nakita ko rin ang dati naming ka-service na si Kurt. Pati nga rin pala sila Jaydee at adonna. Nyahaha. ang daming becquerel na nagkalat sa SM... Nyhahahaha... sige hanggang dito na lang. Sa susunod na lang.

malungkot..

2005-05-22T07:22:00.000-07:00

Matapos ang ilang linggo... Ilan nga ba? Di bale na nga... buti na lang at mag-uupdate na akong muli... Dalawang linggoat ilang araw na lang at magpapasukan na naman. Magbubukas na naman ang kurtina ng skulyear 2005-2006. Bagong mga kaklase, bagong mga subjects, bagong mga teachers, bagong mga problema at kung anu-ano pang mga bago. Pero sana ang mga dating nabuong magagandang samahan ay di na magbago. Pero bago muna ako magsenti dito eh magkwekwento na lang ako tungkol sa aking buhay at mga pangyayari sa aking buhay ngayong mga nakaraang araw... Lunes: Ako ay hindi nakanood ng Darna at Encantadia dahil sa aking nanay na naadict sa Hiram. Buti na lang at natapos na ang teleseyeng ito.Martes: Nagpunta kami ng simbahan para sa "Youth night" dapat pero hindi nga mukhang youth night. Kasi ewan ko ba. Walang relasyon ang topic ng prayer meeting sa mga kabataan ngayon. Mas matutuwa pa ako kung ung paring hindi nakakaantok at mahilig manggulat ang nagsermon sa harapan. Yun, siguradong masaya. At walang masyadong kabataan. Puro mga matatanda. yun lang.Miyerkules: Ano nga ba? Wala akong masyadong natatandaan dito. Ang natatandaan ko lang eh ginawa ko ung kwento ko. Ung kwentong walang kwenta. Kwentong naiiba sa mga kwentong naisulat na. Ito ay tungkol sa pisong nagpakalat-kalat sa tabi at umiikot sa loob ng QueSci na pinagdurugtong-dugtong ang buhay ng mga taga-quesci...Thursday: Binalikan ko ang nakaraan at nagpaka-senti. Mga pag-aaway na sa totoo lang eh nagmula sa isang mababang dahilan. Kung ito ay iyong babalikan, matatawa ka dahil sa katangahan mo o kaya naman eh maiinis ka sa sarili mo dahil hindi mo malaman kung bakit mo iyon nagawa o nasabi, kung minsan naman eh gusto mong ibalik ang oras at sana hindi mo ginawa ito at iyon, hindi mo sinabi ang mga bagay na iyon at kung anu-ano pa. Friday: Walang kwentang araw. Sabado: Naaddict ako sa Red Alert 2. Grabe. umuwi ng probinsya. Nag brownout... Sobrang init. Super. buti na lang at nagkakuryente na rin ng mga 11.00 ... Again, wala ring kwenta.Ngayon, lumuwas na kami at kumain sa pizza hut. At ngayon, nag-uupdate ng blog. Buong linggo ay wala akong ginawa kung hindi tapusin ang kwento ko, magwala, kumanta, at bulabugin, istorbuhin at kausapin si Audrey sa telepono. Isang buong linggo. Walang buhay at saya. Oo nga, masaya ako kapag kausap ko si Audrey pero pag wala na akong kausap at nag-iisa, malungkot na ako... Tulala kadalasan. Dumagdag pa ang pagka-sintonado ng gitara ko. Waaah... Isang linggo na. Isang linggo pa lang ang nagdaan... Isang linggo pa lang... Nagkakaganito na ako. Ano ba yan... ayoko na... Sige, magpapa alam muna ako. Magandang gabi.

Crying

angungat ka nyam...

2005-05-09T11:52:00.000-07:00

Naiinis talaga ako. Kagabi pa ito. Ngayon, kahit naligo na ako, nandun pa rin ung galit. Ndi naman galit pero inis. Ewan ko kung bakit ako naiinis. Talagang inis na inis na talaga ako pero sa tingin ko ay mawawala rin ito pagdating ng ilang araw. Pero hanggang naiinis pa rin ako... Bahala na... Tapos... Kaya ako nagpost ngayon ay para... Wala lang. Para may magawa ako. Ay oo nga pala... Ito nga pala ang mga list ng mga Ilokanong salita na natutunan ko sa ate ko..

Bakut (dapat maarte ung pagpronounce mo dyan...) ibig sabihin ay matanda

Tak-e (dapat matigas ung e!) ibig sabihin tae...

Angungat ka nyam- galit ako sa kanya! (talaga!)

Lastog- Jeprox ( Lola ko Lastog kasi ba naman ang susuotin na papunta sa simbahan ay isang magandang baro, isang pambahay na pulang shorts, may alahas at puting sapatos... Diba ang lastog nun?)

Kayat ka- Mahal kita... Gusto kita...

ano pa ba?

Nagalas ka- Pangit ka!

yun lang ata eh...

magpopost na lang ako ulit ng mga iba pang words pag nalaman ko na ung ibig sabihin.

----------------------

Ngayong naiinis ako sa hindi malamang kadahilanan, magbabasa na lang ako ng mga librong nabasa ko na para makatulong sa pagkawala ng aking inis. Sige... Kailangan ko ng magbasa pang muli kasi kumukulo na naman ang dugo ko... Tumataas ang presyon ko... Na-hahigh-blood na naman ako...

-Inis ako-

...

2005-05-08T21:10:00.000-07:00

Happy Mother's day nga pala sa lahat ng mga Nanay niyo...

Isa na namang mainit at ordinaryong araw ang nakalipas. Pero syempre maraming pwedeng mangyari... Nung umaga, nagsimba kami sa simbahan ng bayan namin sa Nueva Ecija. Buti na lang at hindi si Padre Salak ang namuno ng banal na misa. Masyado kasi siyang showbiz na pari at lahat na ata ng tao na nasa simbahan ay binabanggit niya. Paulit-ulit pa. Sa totoo lang ay nakaka-asar nga siya eh. Umaabot pa nga ang misa niya ng 2 oras at kalahati. Grabe naman siya. Hay... Tapos kami ay namiyesta sa Palasinan. Marami kaming bahay na napuntahan. At busog na busog ang mga tiyan namin. Sa probinsya na nga lang laganap ang mga paghahanda tuwing may kapistahan. Ano pa ba? Tapos pagkauwi namin ay kinain namin ung take-home na pinadala sa amin nung kung sino man yun. Tapos ay nag-shake kami ng guyabano. Nilagyan pa nga ng Honey ung shake eh. Ang sarap. Parang kendi... Tapos ay naligo kami ulit dahil sa tindi ng init ng panahon at umuwi na. Salamat naman. Miss ko na ang maliit naming bahay. Hay... Ano pa ba? Sa totoo lang yan lang ang nangyari ngayong araw na ito. Para naman humaba ang post ko, ilalagay ko na lang dito ang mga nangyari sa akin sa Quezon City Science High School. First day nun, tapos late ako. Ndi naman late pero hindi ako maagang dumating. At hinahanap ko nun si Yza, kakilala ko na siya kasi dati kaming mag-skulmeyt. Ngayon rin. Kaya nga lang klasmeyt na rin. Tapos nakita ako ni Audrey, ndi kami magkakilala pero tinanong niya sa akin kung saan ang pila ng Curie. Kasi Curie dapat talaga kami. Pero napunta kami sa Becquerel siguro kasi nagsi-alisan ung mga nasa Avo at Bec dapat... Tapos ayun, pinapila na ang mga first year. Ang ganda nga ng welcome sa amin ni Ma'am Cavo. "Third Year! Shut up!" Grabe talaga siya... Tapos ay itinuro sa amin ung Kanta namin. Alma matter dear and beloved... Fountain ...... Ayun... tapos ay ipinakilala sa amin ung mga advisers namin. Sa totoo nung una eh nabubulol-bulol pa ako kasi ndi ko masyadong pinapakinggan ung nagsasalita. Tapos ay nilibot namin ang Buong Kisay. Tapos ay bumagsak na rin kami sa room namin... Nakilala ko dito sila Rizi at Angel. Nung una eh kaming apat lang nila Yza, Rizi, ako at angel ang magkakasama. Pero ndi ata meant for each other kaya umalis si angel at nakisama kila Jessica Joyce at Joy. Tapos ayun, dun kami naging close nila Audrey. Natatandaan ko pa nga nung una kaming mag-usap.. Usap talaga. Nung naging teacher namin dati si Ma'am Hilario sa Filipino. Nakakatakot talaga siya. Strikta. Tapos pagka-alis niya, nabunutan ang lahat ng tinik. Ako nga eh parang oders nun, kasi nasa likod ako. ako lang mag-isa. Ang sama. Tapos ayun. Nag-usap kami ni Audrey... Tapos wala na ako masyadong maalala. Tapos ung iba, mas mabuti ng hindi sabihin... tapos ano pa ba? Ay, ung game pala sa ni Ma'am Pundol.. Ung pass the coin. Memorable sa akin un... Hehe... Ano pa ba ? Ay oo nga pala. Ung field trip... Isa ring kagila-gilalas ng text message ang aking natanggap. Ewan ko ba.. May topak ata ung dalawang taong yun... Tapos... foundation day... Nakakainis. Yun lang. Tapos ung Star Gazing... Masaya. Walang tulugan kaya pagdating ng papa ko sa skul para sunduin ako, tulog ako kaagad. Tapos ano pa ba? Uhm... Bago pala muna yun, uhm... sem-break para sa... Ewan. Tapos isang malagim at kagila-gilalas na e-cup na naganap noong November 16... Hehe... 29 nga lang ata ung score namin dun... Tapos ano pa ba? Tapos pasko... Xmas party... Okay lang naman kaya lang eh nagtampo sa amin si Ma'am Colosaga kasi ndi kami nakiki-pagparticipate sa mga games niya. Pinagpaguran pa naman niya yun... Pero sa huli, naayos di nang gusot. Tapos... Pasko na nga ung susunod... Tapos new year... Tapos Valentines day... Tapos Birthday ko na... Tapos bakasyon na.. Yun lang. At kung may iba pa akong na-miss na mga pangyayari sa buhay presman ko, mabuti ng hindi na ito sabihin pa dito.... yun lang muna... Ngayon... Binabasa kong muli ang Harry Potter 2... Wala lang. Naghahanap lang kasi ako ng mababasa kaya napagtripan kong basahin ito muli. O sige na kailangan ko pang magbasa pang muli.

walang title...

2005-05-05T20:13:00.000-07:00

Grabe ang araw na ito. Oo, nakakatamad dahil naubos ang load ko... Nagloloko kasi phone ko tapos
biglang nagmiscol sa ibang tao tapos ung taong un, sinagot ung selpon niya. Naman! Ayun, ubos
load ko! Sabagay, okay ano ba naman ang binatbat ng walong piso laban sa dalawang oras na paghihintay sa natutulog na tao na nasa Disneyland na ng mga oras na siya'y nanginginig na sa takot na baka dumating si Itim... Hehe... Peace tayo. Sa totoo lang hindi naman grabe ang araw na ito. Tumawag sa akin si Orlie... Grabe ang intensity ng boses niya... Grabe talaga. May landline na rin sila sa wakas... Finally. Pero kahit ganun, makikipag-usap na lang ako sa butiki kesa naman kausapin ko siya... Hehe... Joke lang un orlie... Peace tayo. Sana nga ay hindi na tayo maging magkaklase next skul yir... Sana... Ano pa ba? Puyat ako ngayon. Siguro ay ala-una na ako nakatulog kaninang madaling araw tapos mga alas-siyete nagising. Hay... Lagi na lang akong gabing matulog ay umaga pala, pero okay lang naman un eh, ganun talaga kapag bakasyon... Ay oo nga pala, may blind item ako... Sino ang teacher na tindera raw ng otap? Hehe... Suspetya lang nila yan kasi nung tinext daw ni toooot ung teacher na ito, nireply niya na "Bakit mo ba ako laging tntxt? eh ndi niyo naman ako teacher... Tindera ako ng otap..." Parang ganyan ung sinabi ng Mystery teacher na yan... Sino kaya yan? Kaya kung sinong nakakakilala sa taong yan, shhh... Hehe... Ano pa ba? Ay oo nga pala, kahapon... May isang tao na hindi ko kakilala na nagpapakilala bilang kaibigan ko raw. Nakilala ko raw siya nung pumunta sa skul namin si Kyla at ung Blue Ketchup... Taga-Ateneo raw siya... Kilala niya raw best friend ko... Ewan ko sa kanya. Ndi ko talaga siya kakilala... Sa natatandaan ko, never ko pa siyang nakita o nakilala man lang. Hay, ewan ko nga ba sa kanya. Ang gulo. Maiba tayo... Nakakainis talaga. May mga taong hindi mo talaga maintindihan... Ngayon kaibigan mo, bukas mang-iirap at hindi mamansin... Nakakainis naman! Lalo na kapag ung taong un ay... Ndi ko na itutuloy... O sige hanggang dito na lang ang post kong ito... Hanggang sa muli. Bye...

2005-05-03T18:06:00.000-07:00

Sa wakas! Nakapag-update na rin ako matapos ang napaka-habang panahon. At sa loob ng mahabang panahon na iyon, napaka raming nangyari. Sa totoo lang, hindi ko na talaga maalala yung iba kaya ung mga recent happenings na lang ang sasabihin ko. Nung Sabado, ako, ang aking kapatid at mga pinsan ko kasama ng ninang ko ay nagpunta ng eastwood para manood ng Can This be Love nila Hero at Sandara. Since maaga kaming dumating, naglaro muna kami sa Power Station... Masaya pero out of budget kaya kailangan naming tumigil sa paglalaro. Hehe... Tapos naghanap kami ng makakainan. At saka bumili ng Jumbo size na shake dun sa the Big Chill... Mango flavor at yun ung ininom namin sa loob ng sinehan. Maganda ang loob ng sinehan. Onti lang ang mga upuan at hindi tulad sa SM... Ang hindi nga lang maganda dun ay yung mga taong nananamantala ng pag ka-onti ng mga tao sa paligid. Hindi na sila nahiya. Wala silang pinipiling lugar. Siguro naman alam nila na may mga bata sa paligid nilang maaaring makita ang mga pinag gagagawa nila. Nakakahiya talaga sila... Okay mabalik tayo... Ang movie nila Hero at Sandara ay maganda naman. Krung-krung nga talaga si Daisy ( Sandara) at ewan talaga si Ryan (Hero) Hay... Pero hindi ko masyadong nagustuhan dahil sa mga nangyayari sa aking kapaligiran. Matapos ang movie, nakita namin sila John at Camille Prats pati si Beth Tamayo... Pagkatapos ay naglibot kami para maghanap ng makakainan. Sa huli, bumagsak rin kami sa Yellow Cab. Nakakatuwa ung lugar, Kahit hindi mukhang tapos ung lugar at maliit ang space sa ibaba, magandang kumain dun. At higit sa lahat masarap pizza nila. May nakita pa nga kaming asong naka diapers eh... Nakaupo pa sa upuan. Sosyal... Tapos kumain ng doughnut sa Go nuts ewan... Tapos ay umuwi na kami at natulog na sila. Ako hindi makatulog. Lagi naman eh. Umaga na ako kung matulog... Hay kawawa naman ako. Kinabukasan ay maaga kaming ginising para magsimba... Kawawa naman wala pang tulog. Tapos ano pa ba? Tapos nagready na kami para sa outing ng ESPG Family kinabukasan. Buti na lang at hindi kumpleto ang lahat kaya onti lang kami. Ayan kinabukasan nagising ako 4 ng umaga. Hay... Tapos ay nagbihis, nagtoothbrush tapos ay umalis na papuntang McDo sa may NLEX dun kami nag-almusal. At dun din namin nakita si Manding sa Marina... Hehe... Tapos ay lumarga kami ulit... Pinasok namin ang mga maliliit na kalsada ng Laguna para mahanap lamang ang Villa San Miguel... Maganda naman ung lugar kaya lang madulas. Halos lahat kaming pumunta dun ay muntik ng madulas at naging biktima ng madulas na flooring ng nasabing resort... Yung mga kama din dun sa taas, makati daw sabi ng tatay ko pero okay lang yun... May aircon naman dun... Tapos ayun, pagkatapos naming maglagay ng Sunscreen, nagswimming na kami... Masaya kasi nandun ung mga pinsan ko... Masya talaga. Natuto pa kaming mag-Free style at Breast stroke... Tapos ito nakakatawa, ung ninang ko, medyo mataba nag-slide sa Swimming pool buti na lang at hindi sumama ung slide.. Nagslide nga rin pala kami... Ang saya palang magslide... Hehe... Tapos ayun, naligo na at nag kwentuhan sandali tapos ayun umalis na... Tapos dumating na dito sa bahay at nagpahinga na... This past few days ako ay masaya... Ewan ko basta sobrang saya ko... Kahit maliit na bagay lang... Hay... Siguro dahil na rin ito sa.... Ah basta masaya ako... Sige hanggang dito na lang...

Masaya...

2005-04-21T12:55:00.000-07:00

Bukas, aalis na naman kami. Pupunta sa probinsya para sa darating na piyesta. Syempre kailangan kong tumulong sa mga gawaing bahay pero okay lang. Buti naman at may magagawa na ako. Ay oo nga pala. Nakalimutan ko nga pala may bago na nga pala kaming kasama sa bahay. Syempre nandito pa rin ung dati. Nakakainis nga ung dati eh, napaka! Sobra. Nakakainis talaga. Ang tamad tamad. Masarap lang syang magluto pero ang tamad talaga. Tapos minumura pa sila at kung anu-ano pa ang mga sinasabi... Nakakainis talaga siya! Grrr!!! Dapat mas mataas ung sweldo ni Ate Dolly kaysa sa kanya. Kasi si Ate Dolly, masipag at siya ang gumagawa ng karamihan sa mga gawaing bahay na dapat si Ate Espie ang gumagawa. Nakakainis talaga siya. Wala nga siyang ginawa kundi makipag-usap sa manliligaw niyang trabahador dito sa ginagawang bahay sa malapit sa amin at makipag tsimisan sa kapitbahay at humilik ng humilik ng pagkalakas lakas. Nakakainis talaga siya.Hay, malungkot na naman ako. Lagi naman eh. Talaga. Wala akong magawa. At hindi ko alam kung anong mangyayari next school year pag second year na kami. Sana magkakaklase kami kahit anong section. Pero tingin ko imposible talagang mangyari un. Siguro pag hindi na kami magkakaklase, syempre magkakaibigan pa rin kami. Walang kalimutan. Hay. Pero malungkot pa ring isipin na ang nabuong pagkakaibigan sa isang silid ay hindi na nasa isang silid. Syempre nasa dalawang silid na sila. Pero kahit na ganun pa rin, syempre hindi mapuputol ang tali ng kanilang pagkakaibigan. Hay... Wala talaga akong magawa. Wala rin akong masabing matino. Siguro ay gulong-gulo na ako hindi ko na malaman kung ano ang gagawin ko. Buti na lang at nandyan si Toni pag unavailable si Audrey. Hehe... Ano bang nangyari ngayon? Kahapon? Nung nakaraang araw? Oo nga pala, nagbasa ako ng mga blog ng mga tao sa paligid. Nakakagulat talaga. Hindi ko inaasahang ganun ang mga taong un. Malayong-malayo sa kanyang itsura ang gawin ung bagay na yun. Pero hanga ako sa kanya kasi alam kong hindi ko kayang gawin kung ano ang ginawa niya. Tapos may isa pa. Isang group message... Na talaga nga namang kahindik-hindik. Siguro ay may nang-hack din sa account niya. Siguro... Tapos, tinutugtog ko lang ang gitara ko, umaawit ng isang sintonadong kanta. Natulog at binangungot. Kumain at muntik ng mabilaukan. Kinausap si Audrey at tumawa ng parang baliw. Si Audrey lang at si Yza. Kinwento ni Yza ang kahindik hindik niyang panaginip. Ang panaginip na alam kong malayong matupad at malayong malayo sa katotohanan. Kasuklam suklam talaga yun. Kasuka-suka! Hay... Pero panaginip lang naman yun eh. Hay... Tapos ano pa ba? Ano pa ba? Oo nga pala may nagmura sa akin sa Y!M hindi ko alam kung sino siya pero pag nalaman ko talaga... Patay siya samin. Nakakainis talaga un... Ano pa ba? Ah, ung card... Okay naman ang mga grades ko maliban sa Math. Hay... ang tanga-tanga ko talaga sa Math. General Average ko 92.74 ... Sana Bec pa rin ako next school year... Ay oo nga pala may bago ng Santo Papang pumalit sa namayapang si Pope John Paul II... Ano pa ba? Nakakatamad talaga ngayon. Wala akong magaw kundi magbilang ng mga butiki at ipis. Naku... Sana naman ay wag akong matulad sa mambabarang. Eh binibilang ko lang naman sila eh. Ndi ko sila inaalagaan. Eh ano naman kasi ang pwedeng gawin ngayon? MAtulog? Eh hindi nga ako dalawin ng antok. Nahihirapan nga akong matulog sa gabi. Kadalasan nga eh umaga na nga ako kung matulog. Kumain? Ano ang kakainin mo kung wala ka namang pagkain . Kung may pagkain man, wala kang gana. Manood ng TV? Pano ka manonood ng TV kung walang magandang papanoorin... Ano pa ba? Wala na talaga... Hay... Uhm... Wala na akong masabi eh... Sige hanggang dito na lang.... Kailangan ko pa ulit mag-isip at tanggalin lahat ng mga pampagulong isipin sa isip ko. Sa tingin ko ay kailangang magfocus ako sa kasalukuyan kesa sa hinaharap. Kasi wala kang mararating sa hinaharap kung wala ka sa sarili mo ngayon. Hindi mo makikita ang hinaharao kung bulag ka at walang makita ngayon. Magandang tanghali.

2005-04-17T21:04:00.000-07:00

Nakakatamad talaga. Walang magawa ngayong araw at sa mga araw pang darating. Nakakainis kasi eh. Wala man lang makaalalang mangamusta o kaya mag-hi man lang. Nakakainis. Pero okay lang. Baka nga may ginagawa lang ang mga tao sa paligid-ligid. Hindi kasi ako pinayagan sa Bday ni Claudette. Sayang. Masaya pa naman daw. Sayang talaga. Umuwi kasi kami sa probinsya. Again nakita ko na naman ang aking makulit na lola. Ay may bago pala... kasi
kahapon ay piyesta sa lote (Baryo bagong silang) ndi ko lang alam kung bakit lote ang tawag dyan... Tapos pagkatapos naming kumain umuwi kami sa bahay (bahay ng lolo't lola ko) tapos ung lolo ko kasi siya ung huling lumabas ng bahay. Nilock niya ung screen sa may pinto kung saan may susi kami. Kaya kumuha ung ate ko ng panungkit para buksan ung pinto sa likuran. Yesh!!! Nabuksan niya. Problema na lang namin ay ung screen. Nakabukas ung pintuan sa likod (ung back door) pero nakalock ung screen. Bumalik sila. Nagsayang lang sila ng pamasahe. Buti na lang at marunong akong MAMBUTAS. Hehe... Gumawa ako ng maliit na butas kung saan kasya ang aking daliri. Tapos ayun! Nabuksan!!! Yehey... Buti na lang at marunong akong Mambutas. [ :) ] hehe... Ano pa ba? Ay... Nakatulog nga pala ako kahapon kaya ndi ako nakatikim ng masarap na spaghetti ni lola gayang... Sayang.... Tapos namiyesta kami ulit sa Jaen. Mga 5.45 kami kumain ng Dinner dun sa Jaen sa bahay nila Tito Arman. Tapos... nagpunta kami kila... ewan ko pero kumain kami dun ng Suman at ng ube... Tapos umuwi na kami dito at natulog ng mahimbing. Hay.. Tapos ang aga ko pang nagising! Alas kwatro. Ewan ko kung bakit pero siguro napanaginipan ko ung "Resident Evil" Hehe.... Kakatakot. Sana ay wag mangyari un... Kahindik hindik talaga! Tapos... ndi ako nakatulog for another hour kasi may iniisip ako. Sana nga totoo ung sinasabing Avogadro at Becquerel students lamang ay magpapalit ng mga sections. Ano na kaya ang mangyayari kung ndi na namin kaklase si Audrey at iba pang Becquerelians??? Masaya pa kaya? Sana. At sabi rin ni ewan... ngayon daw ilalabas ung sections... Ewan ko kung totoo pero malamang imposible. Ewan ko lang... Sana. Sana Bec pa rin ako next School year... Ano pa ba? Uhm... Wala na eh. sige hanggang dito na lang ako...
Magandang Tanghali...

Bored

.......................

2005-04-14T04:46:00.000-07:00

OPEN FORUMS- Tingin ko ay hindi na kailangang magkaroon nito sa Becquerel. Kasi diba ang Open Forums ay para maalis ang sama ng loob sa kung sino mang may sama ng loob kanino. O kaya naman para sabihin kung ano ang ayaw mo at gusto mo sa taong yun. Kadalasan puro mga ayaw at ung mga salitang nabibitawan ay tagos tagos sa dibdib. Kasi hindi naman nakakatulong ito sa lahat eh. Yung iba nasasaktan. Yung iba din kunyari eh masaya o kaya naman kung anu-ano pa pero sa loob-loob nila ay hindi nga. Pero meron din namang mga taong okay lang. At ginagamit ang mga naibatong masasakit na salita upang baguhin ang kanilang sarili. Napaka-daling magsalita pero sana ay piliin natin kung ano ang sasabihin natin at sasabihin kanino. Batay na rin ito sa sarili kong karanasan. Nagkakaroon kasi ng mga "Misunderstandings" kapag hindi malinaw ang pagpapahayag ng isang tao sa nilalaman ng kanyang pag-iisip. Dapat rin nating piliin ng mabuti ang mga salitang ating gagamitin. Ito nga pala ay mga parte sa isang tulang hindi ko na kabisado ang mga salita.
Ang mga salita daw ay magagamit mo para palayain ang isang damdamin, kaisipan at kung anu-ano pa. Kapag nasabi mo ito ng tama at sa puso nanggaling, Ang taong sinasabihan mo ay malaya. Ikaw din, ang iyong pakiramdam ay gaganda at gagaan ang pinapasan mong krus sa buhay. Pero naman kapag hindi pinili ang mga salitang bibigkasin ng iyong bibig at ito ay nanggaling sa galit at poot, Ito ay nagkukulong at gumagawa ng isang matigas na pader sa inyong dalawa. Ito ay nagiging sanhi ng hindi pagkakaunawaan, pagkakailangan, pagluha, kaguluhan, awayan, tampuhan o minsan ay patayan (wag naman sana). Tulada na lang ng mga MURA. Bakit pa kasi kailangang magmura? Saan nga ba nanggaling iyan? Sana naman kapag nagmura ka, siguraduhin mong may tamang dahilan ang iyong pagmumura. Kasi sa sandaling lumabas sa iyong bibig at naibato mo ito sa isang taong hindi karapatdapat murahin... Magkakaroon ng gulo. Masisira ang pagtingin niya sa iyo. At sana bago ka magmura, kausapin mo muna ng matino ang taong iyong mumurahin ndi bigla ka na lang magmumura. Sana. Kaya para sa iyo... Wala akong natatandaang nagawang mali sa iyo. Pero kung meron man, sabihin mo iyon ng maayos sa akin. Kausapin mo ako ng matino at kung ako ay talagang nagkasala, Patawad. Paumanhin. Pero kung hindi naman, sa tingin ko ay alam mo na ang iyong gagawin. Mabalik tayo. Sinasabi rin sa salitang ito na ang simpleng salita tulad na lamang ng SALAMAT ay nakakabuo ng isang matibay at matatag na samahan. Pero ang mga mura o mga bulyaw, mga sigaw, galit na pahayag ay nakakasira ng pagtingin sa iyo hindi lamang ng taong minura mo pati na rin ang mga kaibigan ng taong iyon. Kaya sana ay piliin nating mabuti ang ating mga sasabihin. Sinasabi rin dito na dapat ay piliin natin kung ano ang ating sasabihin upang tayo ay umunlad at umasenso sa buhay. Kaya para sa iyo, sana ay kausapin mo ako ng matino at sabihin mo kung ano ang problema. Salamat.
--------------------Ano nga bang nangyari ngayon? Uhm... Oo nga, late na ako nakapasok kanina kasi hinatid pa namin ang aking kapatid sa Holy Family para kumuha ng entrance exam. Hindi kasi siya nakapasa ng second screening sa QueSci. Ayun. naka-civilian ako. Kasi ang alam ko ay kukumpletuhin na lamang ang clearance at uuwi na. Tapos ito namang security guard na ito, ayaw magpapasok ng naka-civilian. Pinapauwi nga rin ang mga nakacivilian eh. Ayan. Pinagalitan ako. Syempre. Tapos bumalik ako ng bahay para magpalit ng uniform. Tapos nagcommute na ako pabalik ng skul para nga tapusin ang clearance. Hindi pala alam ng nanay at tatay ko na pupunta ako. Nagkaroon kami ng konting misunderstanding. Akala ko kasi alam nila. At akala ko rin ay sinabi nila na wag na akong pumasok bukas. Bumalik ka sa bahay at magpalit ng uniform. Kumpletuhin mo na lahat. Yun ung akala kong ibig sabihin nung sinabi nila. Pero ndi pala. Ayun... Wala na silang magagawa kasi nasa skul na ako. Ayun. Nandun kami sa may Earth Science Lab. kasi ung mga lalaki ay nandun sa may pwesto namin. Kaya andun kami. Tapos dumating na sila Audrey at gumawa sila ng affidavit of loss. Ayun. Ang gulo nga nila Ma'am Damo, Ma'am Hael at Ma'am Awitan. Nagtuturuan kung sino ang tunay na may sala at kung sino ang magpapalit ng door knob ng Bec-I. Ayun... Kanina nga eh naiinis na si Ma'am Colosaga kasi nga naguguluhan na siya kung sino ang tunay na salarin. Parang naglalaro ng "BALIK TAYA". Kung sinong taya siyang magpapalit ng door knob ng Bec-1. Gusto na ngang ilublob ni Ma'am ung ulo niya sa yelo sa sobrang init nito at ng panahon kanina. Nag lunch kami sa McDo at ang sama ko talaga. Wag mong sasabihin kay Yza pero sinasadya ko ung pagkakatapon ng coke sa kanya. Ang init kasi eh. Yza, Joke lang yun ha. Peace tayo. Sorry talaga. Sorry. Matapos ang isang malagim na insidente kanina, siya ay nagpalit na ng damit pang-alis. Sorry talaga. Tapos, kumain kami sa canteen. Nanlibre si Audrey dahil sa refund niyang malaki ang halaga. Nabadtrip nga rin ako eh. Kasi nagbibiro na naman siya at hindi na nakakatuwa ang ibang biro niya. Buti na lang at hindi nangyari ang panaginip ko. Para nga akong nagka Dejavoo (ganyan ba spelling nun?). Parang nangyari ang panaginip ko. Buti na lang at hindi ko nasigawan si Rizi. Sorry Rizi. Tapos... ano pa ba? Tapos ayun. Hinintay namin si Ma'am Nicolas para pirmahan na ung clearance namin para hindi na kami pumasok bukas. Nalaman din namin na bawal pumasok bukas kasi nga graduation ng fourth year at walang tao sa skul. Ayun. So bakasyon na kami. Tapos kanina rin, bago kami umalis at magpaalam sa isa't-isa, nakakatuwa. Si Jessica. Sa sobrang pagmamadali ay nadulas. Ndi naman siya nadulas pero muntik ng madulas. Hehe. Tapos ilang ulit din naming ni-ring ung bell... Pauso kasi si Darna eh. Hehe. Ayun... Tapos sumabay na kami kila Yza at sumakay ng jeep. Ayun. Tapos nag-online ako sa YM!. Tapos nag group message ako na hello to all scientians out der. Good luck next skul year. Tapos biglang may mumura sa akin. Hindi ko lang alam kung ano ang kanyang problema. Sana ay kausapin ako ng matino ng taong ito. Sana lang. O sige na. Bye.
Bukas na lang ulit...
Sana...

Sulyap...

2005-04-13T17:21:00.000-07:00

Hay, ang ganda ng title ko. Sulyap? Bakit nga ba napapasulyap ang isang tao sa isa pang tao. Marahil, hinahanap niya ito, gusto niyang makita kung anong ginagawa ng taong iyon, o kaya naman ay nagulat siya dahil parang pag tingin niya sa isang bagay ay may nakita siyang kakaiba. Bago. Ngayon lamang niya napansin sa isang tao sa halos isang taon nilang magkasama sa iisang paaralan. O kaya naman kung magkaklase, sa isang room. Magkaibigan, sa lugar na madalas puntahan. Kaaway, sa madalas nilang pagtatalo. Iba na talaga ang kalalabasan ng mga bagay-bagay sa iyong paningin kung payapa at walang masyadong ginagawa. Lalo na kapag naghahabol ng mga guro na ayaw namang magpahabol o pilit na nagpapahabol para pirmahan ang iyong clearance. Kanina, as usual. Wala na naman kaming ginawa. Naghabol lang sa mga teachers na wala pang pirma sa clearance namin. Umaasa kaming mapirmahan na para matapos na ang lahat at maibigay na ang mga cards sa amin at magbakasyon grande na. Pero pag-bakasyon na? Anong gagawin niyo? Tutunganga o kaya naman ay matutulog lang? Marahil nga. Un nga ang balak kong gawin at un ang lagi kong ginagawa kapag magbabakasyon na. Pero minsan, nakakatamad. Walang magawa. Lalo na kung ang pakiramdam mo ay wala kang makausap na matino sa inyong bahay kahit ang mga hayop at insekto. Pati ang iyong mga kaibigan ay wala sa kani-kanilang mga bahay at nasa ibang lugar upang mag bakasyon. Tapos bigla mo na lang sasabihin na na-mimiss mo na ang isang silid aralan na may apat na pader na naging tirahan mo sa loob ng halos isang taon. Kahit ito pa ay mabaho at maraming dumi, nagdala ng maraming kunsumisyon at pasakit, naging sanhi upang lalong lumaki ang iyong mga eye bags at paglabo ng mata at kung anu-ano pa. At maguguluhan ka na lang dahil gusto mo ng pumasok kasi nakakatamad at wala kang magawa sa buhay. Minsan nga eh may mga taong gusto ng magpakamatay dahil sa sobrang inip. Gustong sumigaw pero hindi makasigaw. Gustong umiyak pero tawa ng tawa. Gustong manapak pero walang masapak. Gustong tumakbo pero masakit ang paa. Gustong makatulog pero ayaw dalawin ng antok. Gustong kumain pero busog o kaya naman ay walang makain. Gustong umalis ng bahay pero wala namang pupuntahan. Gustong makita ang kaibigan pero hindi pinayagan ng magulang. Sa dinami-dami ng gusto mo, hindi mo namalayan na kinabukasan ay pasukan na. Magugulat ka na lamang at hihilingin na sana ay bakasyon pa. Magrereklamo para sa maagang pasukan at sa late na bakasyon. Ano ba yan! Pero kahit paano ay nasulyapan mo ang isa ( pwedeng dalawa o kaya naman lahat) sa mga nagugus-tuhan mong (mga) tao na naglalakad o kaya naman ay nasa kanilang silid na katabi lamang ng inyong silid-aralan. At sasabihin mo sa sarili mong magiging isang magandang taon ito. Pero mabalik tayo sa topic. Bakit nga ba sulyap ang title nitong post ko ngayon? Kasi kanina habang naghihintay kaming pirmahan ni Ma'am See at ipa- check ung silid namin kay Ma'am Nicolas (ganito ba yung spelling?) ay napatingin ako sa isang tao. Wala lang. Tapos gulat ako, napasulyap siya. Gulat ako. Pero ndi ko pinansin. Kunwari ay may tinitingnan lang akong iba. Kunyari hindi siya. Pero kanina, may napansin akong kakaiba. Napaisip ako. Hindi ko maipaliwanag kung ano iyon pero meron talagang kakaiba kanina... hay... Yun lang. Talaga. Ayoko ng magsalita pa. Baka may masabi na naman akong mabibigyan ng ibang kahulugan. O sige, mamaya na lang ulit.

-Masaya-

...

2005-04-11T21:57:00.000-07:00

Guess What? As usual wala na namang nangyari. Natalo lang naman ng Edison at Fleming ang Becquerel sa Volleyball. Alam kong mahirap at masakit sa kamay ang paglalaro ng Volleyball samahan mo pa ng init at todo sikat ng araw. Naku nga naman... Wawa naman. Pero alam ko kung gaano kahirap maglaro ng Volleyball pero sana naman ung mga taong kasali ay wag umarte at magpa-cute dun kasi ndi naman un ung labanan. Kaya ayun... Talo kami. Ang saya nga nilang panoorin eh. Buti na lang nandun si MVP. Ang galing niya talaga. Sana kung nagpractice pa yun at... (ndi ko na lang itutuloy) siguradong mananalo ang Bec-1 kahit gaano pa kaarte at ang tindi ng pagpapa-cute ng player ng Volleyball. Pero okay lang. Alam naman namin na ginawa ng halos LAHAT ang kanilang makakaya. Yung iba nga lang medyo nahiya kasi nanonood ung iniirog niya. (Alam ko namang hindi mo ito mababasa eh. Pero kung sakaling mabasa mo na alam ko namang imposible... Peace... *ndi si ano toh ha...) Tapos ung iba naman na low bat agad. dahil na nga rin sa tindi ng spot light. Sila ay parang mga nasilaw na mga paniki. Hehe. Yung iba naman dumikit ang sapatos sa lupa. Astig! Ayan napahanga pa tuloy ako kasi ndi ko kaya ung ginawa niyang un. Grabe. Ang galing. Yung iba naman ay muntik ng mag projectile sa init ng araw. Kitang-kita ang pagkaputla ng kanyang labi... Yung iba... Wala lang... Dapat ako na lang ung sinub... Hehe.. Para magkaroon ng extrang poste. Ayos!!! Ay oo nga pala. Sayang hindi ko napanood yung basketball game. Kasi naman dahil sa pagiging responsable ng mga taong kinauukulan... Ayan napostpone ang Basketball game. Nakakainis. 4.00 na daw kasi nagsimula. Talo pa nga raw ata eh. Mga sablay at laging nadudulas o nasusubsob ang mga Bec boys. Kaya ayun. Pero okay lang. May mga susunod pa naman eh. Galingan niyo na lang... Good Luck ( Bad Ate >:-) ) Nyahahahahahahahahahahahahahaha..... Yun lang naman kanina. At wala na akong masasabi. Ako ay nangangati na. Baka magka chicken fox na ako. Thanks Audrey ha. You are the BEST!!!

Itchy

...

2005-04-10T03:12:00.000-07:00

Wala akong magawa ngayon. Napakaganda ng araw ko. Ang saya ko. Ewan ko kung bakit. Epekto na rin siguro ito sa pagka addict sa His and Her Circumstances ng ABS-CBN at Full House ng GMA. Ano ba yan... Nakaka addict sila Czuwichiro( Ano ba spelling nun? Wala lang, pinaganda ko lang ung spelling) Yuki, Justin at Jessie. Lalo na ung sinabi ni Czuwichiro kay Yuki na gustong-gusto ito nito. Hehe... Tapos... Ano pa ba? First time ko ding magkaroon ng ate at first time din akong naging kuya. Sayang nga lang at naubos ko na ang tsokolateng bato. Hindi ko na tuloy maaasar si Darna! Hehe. alam ko namang hindi mo ito mababasa kaya binabanatan na kita dito. Pero kung sakaling mabasa mo ito o may mga tao sa tabi-tabi na magpabasa sa iyo niyo... Peace tayo.. ;) Okay seryoso na...

Kanina habang nagbabasa ako ng mga blog ng mga tao sa paligid ay may nakita ako. Ewan ko kung kami ang iyong tinutukoy. Pero sana ay hindi kami ang iyong tinutukoy. Wala namang perpektong tao sa mundo at lalong wala ring perpektong kaibigan sa universe. Siguro lahat ng tao ay may tinatagong sama ng loob sa mga tao sa kanilang paligid pero hindi ang paglayo ang nararapat na gawin para matanggal ito. Oo, sige, nagkaroon din ako ng sama ng loob sayo pero matagal na panahon na iyon at wala na ngayon. Magtatapos na ang taon ng pasukan natin at ang ating pagiging first year sa section Bec-1. Sana naman ay sulitin na natin ang isa pang linggo nating natitirang magkakaklase kasi malay natin, hindi na tayo magkakaklase next year, hindi na tayo makakagawa ng mga kalokohan at kung anu-ano pa. Kaya naman sana ay sulitin na natin ang mga nalalabing 5 araw nating magkakasama sa isang marumi at sira-sirang room sa loob ng ating paaralan. Yun lang. Pero kung hindi naman kami, sorry. Baka nag-oover react lang ako. Ayaw ko na kasing maulit ang mga nangyari dati kaya as much as possible ay pinipigilan ko na itong mangyari. Sana ay hindi kami ang tinutukoy mo. Sana.

Sige yun muna. At para sa iyo. Sana talaga hindi kami un...

Sana hindi kami yun...

Sana hindi kami ang tinutukoy mo...

Sana...

...

2005-04-07T19:50:00.000-07:00

Nakakainis naman. Pumasok pa ako. Sana hindi na lang. Sana hindi na lang ako gumising ng maaga at nag-abala pang magbihis ng uniporme para pumasok sa eskwela. Ndi ko nga alam kung kailangan ko pang magrecord ng attendance eh... Pero kasi pag hindi ako nagrecord, magiging unfair naman iyon sa mga taong laging present at hindi absent. Hay. Ewan ko. Bahala na. Ano nga palang nangyari kanina? Uhm?!? Wala!!! Ako ay maghapon lamang na tumunganga at nakipaglaro ng chess. Nakakainis naman. First time ko na nga lang maglaro ng dama natalo pa ako. Hay. Ang tanga ko talaga. Eh kasi naman pano ba yan, isa na lang ang natitirang pantira ko. Kaya, imposible talagang manalo ako. Pero kanina rin ay natalo ko si Angelica ng dalawang beses. Actually ung una, 3 ata kami eh. Ako si Audrey at si Kim. Si Hans nga kasama din eh kaya lang balimbing un eh. Magulo. Ndi alam kung kanino kakampi. Pero sa huli ay napagdesisyunan na sa amin kumampi kasi nandun si Kim at si Audrey. Hehe. Kaya ayun... Nanalo kami. Tapos ung pangalawang beses, ako na lang mag-isa. Hehe. ang galing! Eh ndi ko nga alam na Check mate na nun eh. Ayun, talo ko siya! Astig!!! Hehe. Ayun lang ginawa namin. Kasi bawat game ata 1 and a half hour to 2 hours eh. Kaya matagal. Tapos kanina rin ay pinadala sa akin ni Yza ung bola. Naglaro sila. Ngayon ko lang nalaman na magaling pala si Orlie sa Volleyball. Pati si Raphael at si Aldrin! Amazing. Kala ko kasi ndi eh. Tapos... Muntik ng maconfiscate ung bola ko ni Sir Madriaga. Pero ndi kasi ndi naman ako naglalaro eh. Nagpahiram lang ako ng bola. Ayun. Yun lang ata eh. Hehe... Wala nga akong magawa eh. Hehe. Hay. Yun lang tapos nag take out kami sa McDo. Yun lang naman. Ewan ko nga bukas kung papasok pa ako o ndi na kasi naman wala naman kaming ginagawa pero kasi baka biglang may kailanganing requirements para sa pag sisign ng clearance. Hehe. Yun lang naman. Hay... Sige, alis na ko. Bukas na lang ulit pag may bago na akong sasabihin. Magandang gabi!

Hay...

2005-04-06T03:59:00.000-07:00

Hay naku. Naiinis talaga ako ngayon. Pero masyado akong nanghihina para ipahayag ang aking matinding galit. Bakit ba ako galit ngayon? Eh kasi naman, ang karamihan sa amin ay pinaghintay ng 4 na oras o higit pa para lamang makasagot sa isang pagsusulit na pinaghandaan. Sa totoo lang, dapat daw ay 12 pa papasok ang mga 2nd batch. Ewan ko lang. Ang aga ko pa namang gumising kasi nga Achievement Test. Kala ko kasi 7.30, sakto magsisimula. Hay naku. Kahit nga ata ang mga first batch ay 8.30 na ata nagsimula. Nakakainis naman. Talaga. Si Sir Chua pa ung proctor namin. Hindi man lang kami sinabihan ng maaga na second batch pa kami. Nakakainis naman. Atat na atat pa naman akong magtest paraipakita ang aking natutunan kung meron man. At itaguyod ang pangalan ng Quezon City Science High School subalit, ako ay nadismaya. Sayang naman. Tuloy nawala lahat ng aking mga pinag-aralan at hindi makapagconcentrate sa exam kasi naman inaantok na ako at sumakit ng todo ang aking batok. Hay... Ang malas ko pa. Ako lang ang nag-iisang becquerel sa huling kwarto, ang room 9 na room ng Avogadro 1. Hay. Tapos ang mga kasama ko pa ay ung... tooot!!! Nakakainis nga eh. Ito na naman nga si Mary eh umeepal na naman. (Kelan ba hindi?) May sinabi siyang ndi ko maalala pero ang sama talaga. Naiinis ako. Kasi alam ko namang ndi totoo un. Ndi talaga. Hay. Nakakainis naman. Walang hiya naman. Nakakainis talaga. Ano pa nga bang ginawa namin? Nagpunta kami sa Canteen at bumili ng pagkain dahil nagugutom na ako. Tapos ay nagpunta kami sa Gazeebo. Doon, kami ay naglaro ng "Concentration" si Angelica pa nga ay nandaya eh. Kasi umatras siya sa laro kasi wala na siyang huhubarin. Eh kasalanan naman niya kung bakit ganun noh! Ndi kasi siya nagcoconcentrate. Tapos ang lakas pa ng loob niyang magalit sa amin. Walang hiya talaga yan! Tapos, eh di nagalit na nga, naglaro pa kami ulit. Nang nagsawa na kami sa paglalaro ng Concentration ay kami ay naglaro ng Tirahin ang bote sa pamamagitan ng isa pang bote ng Mountain Dew. Nakakatuwa nga eh. 2 beses lang ata sila nakatumba ng bote. Hehe. Nakakatuwa naman. Tapos gumaawa kami ng bola na gawa sa mga book marks ung baga mga papel na scratch na at wala nang silbi kundi pampadumi na sa bag mo. Un tapos nagpunta kami sa room ng Bec. Kala namin, walang tao kasi naman parang walang tao. Nandun pala si Mrs. Ramos ata un. Ang sungit niya. At napaka strikta. Ndi ko lang malaman kung ano ba ang kanyang ginagawa dun sa loob ng room namin. Eh nakakatakot nga dun. Yoko ngang mag-isa dun eh. Tapos siya naman, nandun mag-isa lang. Nakakatakot naman. Hehe. Ayun. Ndi na kami nakapasok sa room at nagtiis na lang sa may Gazeebo. Matapos naming malagyan ng scotch tape ang improvised ball namin. Ayun. Sa kamalasan nga naman, kagrupo ko pa si Mary! Ayan, may balak na naman ako. Papuntahin ung bola sa malayo para pahabulin niya. Hehe. Ang sama ko talaga. Pero tingin ko tama lang yun. Ang sama niya kasi. Sobra. aYun. Tapos ay naglunch na kami. Umutang nga ako kay Audrey dahil kala ko nawawala ung 100 ko. Wawa naman ako. Tapos, nun pala, naiwan ko sa bahay sa kakamadali at pagkatakot na malate ako. Walang hiya!!! Talaga! Nakakainis! Tapos ayun. Nag-exam na kami. Hay. Ang hirap mag-add, mag subtract, mag multiply at magdivide. Hehe... Pero okay lang naman ung test. Medyo nahirapan ako ng onti dahil nga sumakit ung batok ko ng sobra at napaghalo-halo ko na lahat sa utak ko. Pero nakapag survive pa rin ako. Sana nga lang ay makapasa ako at sana hindi ako bumagsak. Sana lang. Hehe. Ayun. Tapos nakauwi na ako ng alas sais. Hay. Wawa naman ako. Almost 12 hours. Hay. Ang sama talaga ng araw ko. O sige na. Kailangan ko ng magpahinga. At sa tingin ko ay magkakaroon na ako ng Chicken Fox. Nahawaan na ata ako ni Audrey. Wag naman sana. Sana wag talaga. Ayun lang po. Sige. Bukas na lang ulit. kailangan ko pang magpahinga. Magandang gabi.

Pagod ako.

lalalalala...

2005-04-05T15:40:00.000-07:00

Ayan na naman ako. Wala na naman akong maisip na itype o sabihin dito. Kahit title, wala. Hay... Wawa naman ako. Marami na ring inilabas na mga marka para sa ikaapat na markahan. Sa Natural Science, ganun pa rin, 92. Eh ndi kasi ako nakikinig kay Ma'am Bael. Buti na lang at napaka bait niya sa pagbibigay sa akin ng 92. Kaya kahit ndi mataas ung grade ko, ayos na rin. Tapos sa Computer, tumaas ako ng isa. 94 na. Okay lang. Pero siguro kung napasa ko lang ung notebook at journal ko, mga 95 sana. Pero okay na rin yan. Masaya Values! Ewan ko kung bakit ganun kataas ang grade ko eh ndi naman ako puno ng values nor meron akong values. 97! Walang hiya... Ang taas! Hayoooooop!!!! Ang taas talaga. Nakakapangilabot. Hehe...

Ano nga bang nangyari ngayon? Hmmmmm...

As usual, late na naman akong dumating kasi graduation ng kapatid ko. Who cares. Buti na lang at nakagraduate siya kasi kung hindi... Naku. Pero ndi pa rin ako thankful kasi pag tumuntong na yan sa highschool. Naku! Sana sa girls school yan mag-aral para naman ndi siya.... Late ako kasi naman ang tagal kumilos ng kapatid ko. Maaga pa naman akong gumising. Gusto ko na kasing makita si Audrey. Miss na miss ko na siya. Si Audrey nga pala ay absent dahil may Chicken Fox siya. Hehe. Sana naman ay wag akong mahawa kasi pag nahawa ako, mangangati din ako tulad niya. Hehe... Ayun, late ako. Kasi nga nakakatamad pumasok sa eskwelahan lalo na at alam mo pang wala kayong gagawin. Napag-isipan nga naming mag boycot sa gaganaping achievement test bukas at inisin si Ma'am Cavo. Baka naman magapoy un sa galit at lalong.... Ayun... Buti pa ung dating principal, ung mga lower sections ung pinapakuha ng diagnostic test tapos ung mga higher sections ung pinakukuha ng achievement test. ang talino diba? Para naman masabing may improvement. Ang talino naman nung principal na yun. Hehe. Oo nga pala. Wala rin si Rizi kanina. Nasa Cavite pa ata siya at ngayon pa lang ang luwas nila paMAynila. Hay... Namimiss ko na si Ethel Booba.. hehe... Si Rizi yan. Eh kasi parang si Ethel. Napaka pasaway. Ano pa ba?!?! Sa English? Wala ewan ko. Ay oo nga pala chinekan namin ung tinest namin. Ung Analogy, Identifying errors at correct usage. Tapos dun din sa Proverbs chuva. yun lang. Tapos, sa Math, wala. Sabi nila, Nat Sci daw sa room ng 10. Walang nangyari. Hay... Wawa naman. Lunch- kinain lang namin ay ung piatos na roadhouse bbq. Ang sarap talaga nun. Never had it this good nga naman. Grabe. Tastes like heaven. Hay... Tapos, Earth Sci... Wala rin. Ewan ko lang kung may masagot ako bukas. Tapos naman Nat. Sci with Hosea. Grabe ang galing niyang magturo. Ndi ako inantok sa kanya. Talo pa ata niya si Ma'am Bael. Joke lang. Pero elibs talaga. Wahahahahahahaha..... Ayun... Nakakatawa nga eh. Nag-alarm ata o pinaalarm ung cellphone ni Angel. Eh di uwian na. Hindi na nga namin pinatapos makapagsalita si Mr. Hosea eh. Nagpaalam na kami at tuluyan ng lumisan at umuwi sa kanya-kanyang mga bahay.

O sige, hanggang dito na lang muna ako. Bye.

Mixed Emotions

hay...

2005-04-04T17:51:00.000-07:00

Ang tagal ko ng hindi nakapagpost. Minsan nga eh napapaisip ako kung kailangan ko pang magpost dito. At kung ano ang ipopost ko. Kasi baka naman may masabi akong hindi maganda o kaya naman ay hindi nararapat sabihin dito kung saan mababasa ng nakakarami. Pero ang tunay na dahilan ng aking pagpopost ay ang pag-atake ng aking pagka GC at medyo nawalan na ng oras sa pagbloblog. Ewan ko. Ang ABNORMAL ko talaga. Kung kelan patapos na ang taon tsaka ako nagpupursigeng mag-aral at sinisipag... Ang gulo ko talaga... Pero tingin ko maganda naman ang kinalabasan ng aking hirap sa pag-aaral. Nakakatuwa nga eh.Pero ndi pa rin ako kuntento kasi kahit na mataas ang aking marka sa kabuuan. Nakaapekto rin ang aking mga mababang marka sa nakalipas na tatlong markahan.... Kawawa naman. Nasa huli talaga ang pagsisi. Hay...

Birthday- Okay lang pero ndi masaya. Naiba nga lang ang lugar. Sa Subic kami nagdiwang ng aking kaarawan kahapon. Sinabay na ito sa Company outing para tipid. Hindi nga masaya eh. Kala ko nga walang makakaalala. buti na lang andyan sila Kim- siya ung unang bumati sa akin nung april 2 ndi umabot sa 12 eh... inaantok na daw kasi xa... Audrey- sunod na bumati. Lumabas sa phone ko 11.49 pero 12 daw xang nagtext., Sayang naman... Paulina- next na bumati. 12.08 nga eh. Ayun.... Tapos si...- kumanta pa nga. Kaya lang sana mas masaya kung live diba?! Ayun tapos kinabukasan ko na lahat nabasa ung lahat kasi pagod na pagod ako. Nagswimming pa kasi kami dahil mainit ang panahon. Ay oo nga pala, bday gift sakin ng parents ko si Antonio Santana ayan ay isang gitara. Ang pangit. Mas maganda sana kung medyo exotic ung pangalan. Ung medyo out of this world tulad ng Nene, Totoy, badong... Ung mga ganun... Pero okay na rin ung Antonio Santana. Nickname na lang niya ung Toni para cute... Hehe... blue nga pala ung kulay niya. Yun lang...

Comments- Kanina si Ma'am Cavo ay nagturo sa amin tungkol sa mga kaibahan ng Average at Star students. Hay. hindi ko nga alam kung may nakikinig pa sa kanya eh. Ewan ko talaga.

Enrichment Classes- Masaya. Siguro masaya ako kasi may alam ako tungkol dun sa subject matter pero siguro kung ung pag-aaralan namin ay tungkol sa Chemistry at Biology? Malamang eh tulugan ko si Ma'am Bael. Comment ko lang sa kanya ay yung pagiging late niya. Nung una okay lang kasi paminsan minsan lang. Dati nga eh kami pa ung pinapagalitan niya kasi lagi kaming late. Pero sa paglipas ng panahon, napapansin ko na napapadalas na ang kanyang pagiging late. Para sa marami okay ito kasi nga onti na lang ang nalalabing mga oras para siya ay magturo. Pero para naman sa iba, hindi kasi nababawasan ang mga oras na dapat kami ay tinuturuan at nahuhuli na kami sa iba't-ibang mga lessons. Pero naiintindihan ko naman siya eh, syempre nanay siya. Kailangan niyang bigyan ng mas maraming atensyon at pag-aalaga, oras at panahon ang kanyang mga anak at asawa kesa sa kanyang mga estudyante.

English- okay lang din. Nakakahiya nga eh. Pronouns na nga lang nangulelat pa ako. Hay. Ang tanga ko talaga. Pero okay lang. Buti na lang at nandyan si Ma'am Gapas para iturong muli ang mga pronouns.

Math- Ndi okay. Ndi naman umaattend si Sir Chua eh. Xempre kasi kung ako ung teacher, magrereklamo ako sa sabay-sabay na schedule. Ay naku. Ewan ko nga ba. Siguro ay naturo na sa amin ni Sir Chua ang mga dapat naming malaman para sa paparating na Achievement Test . Pero sabi nga ni Ma'am Cavo, ang enrichment classes daw ay para sa kagustuhan naming matuto. Something like that. So ang pagkakaintindi ko ay ito ay para sa paghahanda namin para sa panibagong taong aming kakaharapin. Pero okay lang din.

Envi at Fil.- wala pa talaga kaming napag-aaralan dito dahil nga eh may deliberation kanina ang mga second year teachers, wala si Ma'am Colosaga. Pero binisita niya kami kanina at ipinakita ang mga grades namin sa Envi, Math, AP, Fil, Eng, DR. Un pa lang ata eh. Sa Fil. naman eh ndi kami magkaroon ng oras dahil nga sa conflict ng sched namin sa sched ni Ma'am Cada sa third year, at dahil na rin sa Nat. Sci. Lagi kasi kaming nag-oover time.

Grades-

Math- Namaintain ko ang grade ko dito sa 4th grading. 90! Sayang. Ndi ko man lang nabawi ang tatlong puntos na ibinaba ko nung ikatlong markahan. Pero okay lang kasi ang Gen. Average ko ay 91...
Envi Science- Ang bait ni Ma'am! Ang taas ng binigay niyang grade sa akin. 97. Hayoooooop! Hehe... Pero baba nga lang ng average ko. 93 lang.
AP- okay lang. 95 fourth grading tapos 94 ung average. Sakto. Abot siya sa target grade ko. Yey!
English- okay lang din 94 4th grading 93 ung Ave.
DR- ang taas din 96. Pero 93 ata ung Ave ko eh. Pero astig. Hehe
Fil- Ang taas din 96. eh kasi 100 kaming lahat sa project namin. Tapos 94 ung Ave. Asteeeg!!!!

Yun pa lang ata ang may mga grade na. Sana lang ay pumasa ako sa mga susunod pang mga subjects, at kung pwede ay sana mataas rin. Alam ko namang imposible. Pero sana magkaroon ng Himala!

*Ay oo nga pala. Namatay na si Pope John Paul. Makiramay tayo...

---------------------------------

YUn lang po muna... Update na lang ako kung kelan may masasabi ako ulit. Sige alis na muna ako... Vavush...

hay...

2005-03-28T19:15:00.000-08:00

Hay, ang tagal kong ndi nagpost! Hay... Nakakainip talaga nung nakaraang holy week. Wala kasing load, walang makatxt at walang makausap ng matino sa probinsya. Biruin mo ba naman, lola ko nagwawala, uuwi na daw xa... Eh sa Batanggas pa bahay nila, eh nasa Nueva Ecija kami... Lalakarin daw niya! O kaya naman ay sasakay siya sa pisong tricycle... Ang mga matatanda nga naman... Kaya ako, pagtanda ko, yoko maging tulad niya... Hay... Pero wawa naman lola ko kasi lahat ng tao dun asar sa kanya... Tinotoyo kasi madalas... Hehe...

Semana Santa-Okay lang... Ndi naman maxadong dama ang semana santa. Ewan ko kung bakit pero nung Holy Wednesday sabi ko ang tagal tagal sana matapos na... Pero kahapon lamang ay sinabi ko na parang hangin lamang na dumating ang Holy Week. Hay... Wala kaming ginawa dun kundi magsimba... Buti ndi ako natunaw... Ang sama sama ko kasi... Hehe >:-).... Nagpinitensya... Naglinis ng bahay kung saan ndi ako magaling... Kumain at natulog kung saan ako magaling... Hehe...

Easter Sunday- Masaya ako, ndi lang dahil nabuhay ulit si Hesus ngunit may nagtxt sa akin... Hehe... Siguro naisipan niya akong kumustahin... Hehe... Sabi pa niya... Hi! Happy Easter din (dalawang beses ako nagtxt ng hapi easter) Musta?!? Hehe... Ang saya saya ko nun kasi ndi ko lubos akalain na itetext niya ako ng ganun... Pero ayun... Tinamad na akong magtxt... Ndi na ako nagreply... Kasi parang may kulang... Hay... Kuripot na talaga mga tao ngayon... Nakakainis naman... Pero okay lang... Hehe... kahit ndi niya ako binati masaya pa rin ako... kasi... Hmmmmm....

Ngayon- Wala kaming ginawa... Sa Nat Sci... Ayun, pamatay si Ma'am Bael... Sana ay wag niyang mahalata na ndi ako nakikinig sa mga lectures niya kasi inaantok ako at tsinichika ako ni Hevs... Hehe... Napapatsismis na rin ako... Hehe... Pero kanina.. Ang galing! Tama ako dun sa number 4 sa balancing equations.... AyoS! Hehe... buti na lang at nakapagconcentrate ako kanina dun... Hehe... sana naman ay pumasa ako kahit pasang awa lang... Sa AP... wala din. Ayaw na daw kasi kaming makita ni Ginoong Semana... Ang lupit niya! Pero okay lang dahil nakipag-asaran lang kami sa isa't-isa kanina... Sa English, nagcheck ng papers sa long test sa A Time to Kill ni John Grisham... Asteeeeeg! Ang galing galing talaga niya! Idol! Hehe... MAth- wala din.... buti naman... Ayos! Lahat wala ng klase, sana ay pinauwi na kaming lahat para nakatulog pa ako... Hay... Ewan ko...

Problema- alam kong may problema... Ewan ko lang kung ano... ndi ko alam kung gusto mo akong makatulong pero ndi ako makakatulong ng hindi mo sinasabi kung ano ito. Wala man akong maitulong, kailangan mo namang ilabas ang lahat ng iyan... Sabihin mo na lang sa akin kesa naman itago mo iyan at isang araw, bigla ka na lang sumabog o kaya naman ay maiyak sa sobrang poot at galit... Sana ay sabihin mo ito sa akin... Sana lang ha... Kung gusto mo! Pero kung ayaw mo...

Sana ay sabihin mo pa rin sa akin...

Hehe...

O sige na.... Kailangan ko ng umalis at magpaalam...

Magandang gabi..

hay...

2005-03-28T02:50:00.000-08:00

2005-03-19T17:32:00.000-08:00

Ang tagal kong hindi nagpost dito! Pero sa wakas, nakapagpost na rin. Ngayon lang kasi ako nakakita ng oras. Hay. Ang hirap talagang mag-aral! Buti na lang at tapos na ang Periodical Tests namin. Buti naman. Salamat. Hindi na rin ako magpapakahirap aralin ang mga araling alam kong ibabagsak ko rin naman. Pero sana naman, pumasa ako kahit pasang-awa lang, okay na. Sana lang naman. Sana... Hay...

Variety Show- sabi nila, mini-talent show daw ito. Pero pano ka makakapag participate kung wala kang talent?!? Tulad ko. Wala na akong boses, napaos pa ako! Ano ba yan! Pero okay lang. Gagawin ko na lang best ko para kahit naman papano ay tumaas grades "namin" kahit sa Mapeh lang. Hay. Sana naman maging successful yung Variety Show namin.

Partner- okay lang naman kapartner ko dito. Kaya nga lang baka magkahiyaan lang naman. At baka... Sana wag naman. Pero okay lang talaga. Hindi naman magkakailanganan at magkakahiyaan kung walang mga nang-aasar diba?!? Hay. Pero okay lang talaga. Sana lang...

...- Ung mga nagdaan naming mga pagsasanay ay hindi naging matagumpay. Hindi kasi nakikipagtulungan ang iba at lahat ay naging mga pasaway. Tulad ko. Hehe... Hay. Pero sana naman kahit ganun, walang iinit ang ulo at wala ng maninigaw. Ako aminado ako. Umiinit ulo ko at naiinis na ako sa mga lalaki kasi nga, pasaway nga sila. At alam ko ring naiinis sila sa amin kasi nga ganun din kami at naiinis kami sa kanila dahil nga pasaway sila at pasaway rin kami. Hay. Sorry nga pala. Pero dapat ay hindi na iyan ungkatin at mag participate na ang dalawang panig para sa isang magandang presentasyon. Sana.

O sige, hanggang dito na lang muna ako. Wala na akong masabi at mabuti na ang wag ng magsalita baka may masabi pa akong hindi dapat sabihin.

"Konting konti na lang... Konti na lang.... " Iyan na lang muna po...

Sige...

wala akong maisip na title...

2005-03-09T00:43:00.000-08:00

Ayoko sanang pumasok ngayon kaya lang ang panahon at oras na sinayang ko para gawin lamang ang takda namin sa AP ay mababalewala at mapupunta lamang sa wala. Ang ganda kasi ng panaginip ko. As usual, isa na namang magulong mundo pero hindi tulad ng totoong mundo. Ang mundong ito ay ang pinagsamang mundo ng aking imahinasyon na kung saan walang imposibleng mangyari at ang realidad. Ang gusto ko lang sa panaginip ko ay ung katawa- tawang pangyayari na kung saan ang isa naming kaklaseng matalino at isang lalaking magaling sa sining ay nagkamabutihan at may tawag sa isa't isa na "Sweetheart" daw... Hehe. Nakakatuwa sila. Ni hindi ko nga naisip na bagay pala sila. Hehe. [Hint: Si babae ay kagrupo si lalaki sa Nat. Sci]...

Natural Science: Aba, improving na po ako! May takda na ako at naiintindihang mabuti ang mga aralin. Ewan ko pero sadyang madali lang talaga siguro ang aming aralin ngayon. Ewan ko na lang sa susunod pero sana maintindihan ko rin. Nagalit nga sa amin si Ma'am Bael kanina kasi ang ingay namin. Lalo na ang grupo namin dahil nandun ang pinaka magandang babae, si Heverly Bravo. Hay, ayan parang nabastos tuloy si Ma'am kasi maingay na at wala na atang nakikinig sa kanya. Nasermonan na naman ang buong Becquerel kanina. Kawawa naman ung mga taong walang kinalaman at inaalay ang kanilang buong pagkatao at kaluluwa kay Ma'am Bael para lamang pakinggan at maintindihan ang lesson. Nadamay pa tuloy sila. Sorry.

Araling Panlipunan: Na late nga kami eh. Nag CR pa kasi kami. Tapos pagpasok ko, na kay Ginoong Semana ang cellphone ko. Pinahawak ko lng muna kay Audrey kasi wala ng space ang bulsa ko. Wawa naman. Buti naman at binalik din agad. Pero ito namang si ano, ang yabang. Sobrang yabang! Yabang! Yabang! Yabang!!!! Hay naku, ang yabang niya talaga! Tapos, nag quiz din kami kanina. 13/15 ako. Sayang naman kasi. Ung DepEd secretary na si Florencio Abad ay tuluyan ng naibaon sa limot. Tapos ung 40 taong gulang ay naging 45 taong gulang! ang tanga ko talaga! Ang dali na nga lang nung test... Sayang talaga.

English: Nag quiz din kami. Ang baba nga ng grade ko! Pramis! Ayoko ng sabihin. ang baba talaga. Ang tanga ko. Hay... Ayun, bagong lesson. Ang gerund...

Math: Pamatay naman ito! ang haba! Ndi na kayang imental. Pag minental mo ang cube ng 69, tiyak sa mental ka babagsak. Pamatay naman un! Sana naman wag magbigay ng ganun si Mr. Chua sa e-cup! Sana lang.

Lunch: Ang saya ko kasi nakita ko ulit si orig. Tapos ayun lang. Wala namang mahalagang nangyari kanina. Kaya ndi ko na lang sasabihin.

Envi Sci: Hay naku, medyo inantok ako dito kanina kasi wala akong maisagot at idea sa topic namin pero sana bukas ay wag na akong antukin. Siguro ito rin ay dahil sa umaga na ako nakatulog kagabi. May nangpuyat kasi sa akin kagabi. Ayan tuloy, heavy tuloy ako ngayon. Heavy pare!

Values: Walang kwenta! Wala si Ma'am Hael! Kami nagsupervise ng sarili naming lesson or whatever you call that... Kanina, pinagkatuwaan lang namin si Hans at paulit-ulit naming pinaulit ang kanyang mga sinasabi. Ung quiz nila. Nakakapagod! Ang yabang kasi sobra!!! Ang yabang niya! Ang hangin talaga! Ang yabang niya! kala naman niya may ipagyayabang siya! Ang yabang ang yabang ang yabang yabang yabang yabang niya!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Basic Statistic: okay lang, madali-dali pa naman ang lesson pero ang nakakalito lang ay ung formula. Eh kasi naman ang daming ewan basta nakakalito ung formula pero madali lang siya pag nakuha mo na. Kanina nga eh, heavy na kaming lahat sa B. Stat. tapos, pinashake niya kami kanina. Hehe...

Yun lang naman po ang nagyari ngayon. Kung meron pang iba, mamaya ko na lang ipopost kasi hindi ko pa maisip kung ano un.

Sige maya na lang po ulit!

isa na namang ordinaryong araw

2005-03-07T20:20:00.000-08:00

As usual, ordinaryong araw lang naman ang araw na ito. Ang susunod na iyong mababasa ay ang mga nangyari ngayong araw na ito at mangyayari o pwedeng mangyari kinabukasan.

Natural Science- Ayan, nagkaroon na naman kami ng pagsusulit tungkol sa "Periodic Trends"... Buti na lang at pasado ako. Hindi ko na babanggitin ang nakuha kong marka dahil nga nakakahiya talaga. Pero at least naintindihan ko na ng onti ung lesson namin. At last! Buti naman. Tsaka nakita ko nga pala ung grade ko ng third quarter sa Nat. Sci... hehe tumaas ako ng one point! Ohyesh!!! Sana tumaas din ngayong 4th quarter kahit one point lang din... Bukas, panibagong lesson. Kung may libro lang sana ako... Makakasagot din ako sa mga tanong ni Mrs. Bael. Pero wala eh. Sayang nga lang. Yan kasi ang hirap sa panganay! Lagi na lang ako ang mali at laging pinapagalitan.. Wawa naman ako... Okay going back to the topic, sana lang matapos na itong chemistry na ito kahit ngayon lang... Sana lang...

Araling Panlipunan- Tingin ko naman malinis naman ang room nang pumasok si Ginoong Semana. Tingin ko lang. As usual, nagdiscuss lang kami pero ang bago ay maikli lang ang takda na ibinigay niya sa amin noong nakaraang Miyerkules!!! YeY. Pero mahaba na ung binigay niya sa amin ngayon. Hay. May extra pang pinapahanap. Ung ilang araw ba daw dapat ibigay ng pangulo sa kongreso ata un ang dahilan sa pagdedeklara ng batas militar at ung isa pa. Hindi ko na maalala. Babasahin ko na lang ung konstitusyon... Wawa naman. Pero okay lang, AP naman eh.

English- May bago rin kaming takda na ipapasa ata sa Friday. Ung pagkakaiba ng To Kill a MockingBird na pelikula at ung nobela. Ang dami nga eh. Hay... Pero lima lamang ang hinihingi with matching dahilan pa ng pagtanggal o pag-iiba ng pangyayari. Ewan ko. May bago ring lesson. Pang-ugnay ata tawag dito sa Tagalog pero para makatiyak, ito ay ang conjunctions... Madali naman ung lesson kasi ilang libong beses na naming napag-aralan un... Pero nakakalito pa rin paminsan minsan.

*Walang Math!!! Bakit kaya? Siguro ay tinatapos ni Ginoong Chua ang aming mga marka kasi daw wala pa kaming grade lahat sa Math. Pero mabuti na rin un dahil nakakain kami ng maaga at naayos ko na ung sa Computer. Buti na lang. Pero malamang bukas meron ng Math at makikita ko na rin ang malagim kong score sa long test! Nakakahiya nga eh first place kami 6 ang score namin. First place sa likuran! Wala kasi akong naitulong. Nawala lahat ng kung ano man ang meron ako nung panahong yaon dahil na mismo kay Mr. Chua. Grrrrr!!!! Pero okay lang mag-aaral na lang ako sa susunod..

early lunch... Ayun nagpunta na kami sa canteen matapos ang pagsasaayos ng Powerpoint presentation ko. May nakita ako.. Hehe. Wala lang. Natutuwa lang kasi ako pag nakikita ko siya. Si ano ndi si ano... Si orig po...

Earth Science- Pamatay naman ito! Eh kasi naman si Ms. Colosaga, nagbigay ng pamatay na open book test! Hay pamatay talaga. Ung hindi mo aakalaing tanong, itatanong! Ohmygolesh! Ang hirap talaga! Pero sana naman pumasa ako... Sana lang..

*Wala ring Tech Wri!!! Yahoo!!! Buti naman kasi wala pa kaming research proposal buti na lang wala.

Computer- Pwede naman palang mag hyperlink! Sayang talaga! Hindi ko nalagay ung picture ng idol ko si chiffon! Sayang! Sayang! Kasi naman sabi nila at pagkakaintindi ko kay Sir Correa. Pero okay lang... Sana magustuhan ni Sir..

Music and Arts- Practice lang kami para sa mala mini variety show namin. Ang gulo nga eh. Ewan ko. Pero sana maging matagumpay ang variety show na ito..

Yun lang po....

Magandang gabi.

elibs!!!

2005-03-05T19:08:00.000-08:00

Ang galing ni Catleya!!!! Waaaaaahh!!!!!!!! Elibs talaga ako. Hindi ko inakalang marunong at magaling talaga siyang mag gitara! Idol! Ito pa, ewan ko lang kung totoo, marunong din palang mag drums si JoY! elibs! Hehe... Nalaman ko lahat ng iyan noong practice namin kahapon kila Yza. Ang galing naman nila. Buti pa sila, talentado... hehe... Kahapon din, pinractice namin ung kanta namin. ung "I Don't Want to be Your Friend" by Nina. Dahil kumanta ako, umulan talaga ng malakas... Whaahaha...
-------------
Kahapon, nagpunta kami ng McDo dun sa malapit kila Yza. Tapos bumili kami ng McFlurry oreo. Tapos gulat kami, nandun din sila Yza at Audrey! Hehe. Nagsayang lang kami ng pamasahe. kasi bumalik din naman kami kila Yza. Ang saya nga eh. Bumaril kami ng mga blue jays. Pati ung toasted dog binaril ko rin... Wahahahahahahahahahaha!!!!!!! Ang saya nga eh. Kaya lang ako pinaka tanga.. Naubos ung bala ko... Hehe... ang saya... Late na nga rin ako nakarating eh... mga 4.00 na ata un... sabi ko pa naman 3.00... hehe
------------

O sige un lang kailangan ko ng magpaalam kasi gagawin ko pa ung powerpoint presentation ko. Hehehehehe...

Sorry, masaya lang talaga ako ngayon kahit na.......

Lalalalalala...

2005-03-04T17:45:00.000-08:00

Hay naku. Nakakainis. Nasayang lang ang oras ko kahapon sa pagpopost kaya lang hindi naman na-post. Wawa naman...

---------------

Ang Reading Carnival na naganap kahapon ay hindi naging matagumpay. Ang mga dumalong studyante mula sa iba't-ibang paaralan ay tinusta lamang sa init ng araw. Mabuti naman at pinauwi rin kami agad. Hindi ko alam kung ano ang tunay na nagyari pero sabi ng isang gurong hindi ko kakilala, may nanunutok daw ng patalim at nangunguha ng pera ng mga estudyante. Hay... Mabuti naman at nakatulog ako ng mabuti.

--------------

Grades:
Yey! Hindi naman ganun kababa ang mga grades ko. Bumaba nga lang naman ako sa AP at sa iba't-iba pang mga subject. Astig ung Earth Sci! Ang taas magbigay ng grade ni Ma'am Colosaga... Hehe... Kala ko bagsak na ako... Buti naman at pasado lahat. Hay... Pati ung sa values, kala ko ay mababa ang grade ko pero ayos ding magbigay si Ma'am Hael. Ewan ko nga lang kung bakit ganun kataas ung binigay niya. Hay, pero nagpapasalamat ako. Kasi kahit papaano hindi ako bumagsak. buti naman! Tapos, Wala pa ung grade namin sa English, Research at Math ata. Kinakabahan ako... Naku, wag naman sana akong bumagsak lalo na sa Technical Writing. Sana pumasa ako lalo na sa Technical Writing at Basic Statistics... Sana lang....

---------------

Change topic naman. Kung inyong napansin, napaka-drama ko nitong mga nakaraang araw at naisip kong katangahan lang pala ang ginawa kong iyon ay sayang lang talaga sa panahon at oras. Siguro ay kailangan ko lang talagang magpadala sa alon ng buhay. Dapat ko na sigurong itigil ang pakikipaglaban at bitawan ang mga bagay na kahit kelan o kahit anong gawin ko ay hindi mapapasa akin... Kailangan ko na lang gawin ang lahat ng aking makakaya para mapagtagumpayan ang bawat laban o pagsubok sa aking buhay. Kailangan ko lang magtiis at pasanin ng tahimik ang aking krus. Hay. Siguro nga. Well, ganun naman kasi talaga ang buhay.

-------------------

Variety Show ng First Years- Ako ay naatasang kumanta. Yun lang naman ang best choice ko. Kesa naman sumayaw ako at mag mukhang tanga sa harapan o kaya naman ay tumugtog ng ano mang instrumentong hindi ko alam tugtugin. Kaya kahit bumagyo ay kakanta na lang ako. Pangako gagawin ko lahat ng aking makakaya para naman hindi ganun kalakas ang darating na bagyo. Oo nga pala, may praktis kami bukas sa bahay ng aming kaklase. Sana ay dumating lahat sa oras at may matapos naman kami. Sana rin ay magising ako ng maaga. Kasi kung hindi, patay ako. Strike two ko na ito. Ayoko namang maka strike 3...

O sige, hanggang dito na lang muna ako. Wala na akong maisip na ipopost eh...

Sige....

hay...

2005-03-03T22:05:00.000-08:00

Ang pagbabasa namin sa Quezon City Memorial Circle ay hindi naging isang magandang pangyayari. Ang mga mag-aaral ng iba't-ibat paaralan ay tinusta at binilad lamang sa araw. Hay. Kala ko pa naman ay magiging masayang araw ang araw na ito. Sayang nga lang. Kanina rin, pinapasok kami sa isang malamig na lugar. Ung facility ek-ek ata un ng Century Club or something... Pero agad ding pinaalis. Nakakainis talaga. Pero kung susuriin kong mabuti, mas maganda na ang nangyari. Nabawi ko na rin sa wakas ang tulog ko. At nakauwi pa ako ng maaga. Buti naman.
--------------------

Ewan ko kung ano nanaman ang nangyayari sa akin. Hindi ko talaga alam. ito kasing flashback na ito eh! Hay. Kasi naman ang tanga-tanga ko talaga! Hay naku ewan ko nga ba kung bakit ganun pero tapos na yun at hindi ko na mababawi pa o mapapalitan pa ang mga nangyaring hindi kanais-nais. At lalong hindi ko na maibabalik ang mga nawalang mga bagay. Hay...
--------------------

Grades- Naku, hindi ko pa nakikita ung mga grades ko pero sigurado ako bumaba lahat un. Nakakainis naman kasi ako. Hindi ako nagseryoso. Lalo na sa mga bagay na dapat seryosohin. Hay. Ayan tuloy, mababa lahat ng grades ko! Ah basta, sana lang magpursige na ako sa aking pag-aaralan at wag gumawa ng mga bagay-bagay na walang kwenta...
--------------------

Sige hanggang dito na lang ako. Naisipan ko lang magpost ngayon kasi wala akong magawa. Sige hanggang dito na lang ako ulit...
Magandang Gabi sa inyong lahat.

ang tagal!

2005-03-03T19:05:00.000-08:00

Ano ba iyan?!

Ang tagal ko ng ndi nakapag-post pero hanggang ngayon, wala pa rin akong maisip na ilagay. Hay. Hindi ko kasi alam kung ano ang dapat maramdaman ko ngayon. Dapat ba akong magalit sa taong iyon dahil... Hindi ko alam o dapat naman akong maawa sa kanya... Ewan ko talaga. Ayan tuloy, imbis na sumaya ako lalo lang akong lumungkot! Alam ko namang ayaw niya akong malungkot pero hindi talaga ako masaya. Ah basta. "Masyadong magulo ang lahat" at ito ay napaka-gulo talaga! Sorry.
Ang taong nandito ay hindi si ano...
Change topic na nga!
-----------
Natural Science- Hay naku. Ako ay nangangamba baka ako ang bumagsak dito! Pero sigurado ako na mababa ako ngayon! Hay, ewan ko nga ba sa akin.

Araling Panlipunan- Tanggap ko na, bumaba na talaga grade ko dito. Kasi napabayaan ko ang pinaka-iirog-irog kong subject. Hay.. Kawawa naman ako!

English- isa pa ito...

*ayoko ng banggitin ang iba pa dahil alam ko namang mababa silang lahat. Iiyakan ko na lang muna sila ngayon.

Sige na, paalam na. Magluluksa pa ako.... Iiyak at magdradrama pa...

umiiyak...

kala ko ba...

2005-03-03T03:02:00.000-08:00

Kala ko pa naman ay magiging maganda ang araw ko ngayon! Nun pala, hindi! Hay, sana aypinatulog na lang kami at hindi na pinapunta sa "Reading Carnival"...... Eh kasi naman! papupuntahin pa kami dun eh wala naman kaming ginawa. Nagbasa nga kaya lang sobrang ingay naman at hindi ko na maintindihan ang aking binabasa. Tapos naman tinusta pa kami sa init ng araw! Hay. Buti na lang may payong sila. Hay... Buti na lang din at pinauwi na kami dahil daw may nanunutok ng kutsilyo at nangunguha ng mga pera sa mga estudyante. Hay, estudyante na nga lang, papatulan pa. Kawawa naman... Pero okay lang. Okay lang, nabawi ko naman tulog ko.
Tapos kanina rin, pinapasok kami sa isang malamig na kung ano man yun ni Ma'am Cavo eh pinalabas din kami nung may ari... Hay... Sayang talaga....
Sana masaya ako ngayon kaya lang hindi.... Kahit na...
Hay...
Sige na nga...
Matutulog na akong muli. At sana bukas pag nakita ko na ung card ko, sana....
kahit alam kong wala ng pag-asang tumaas pa un... Sana meron man lang kahit isa... HaY... Saan kaya ako pupulutin sa second year ? At mapapatalsik kaya ako sa Quezon City Science? Hay... Sige bye!

saya...

2005-02-26T11:30:00.000-08:00

Maraming Salamat nga pala....
--------------------------

Sorry ndi ako nakapagpost kahapon. Kasi naman naghahanap ako at nagpapakahirap akong maghanap ng bagong layout. Pero ndi talaga ako marunong... Kaya may tumulong sa akin. Maraming salamat... Hehe...

Masaya ako kahapon kahit na may problemang kinakaharap. Ito ay tungkol sa isang tao. Gusto ko lang na sabihin dun sa taong iyon na "Sorry hindi ko gustong saktan ka. Hindi talaga. Pwede pa rin naman tayong maging magkaibigan. Sana at wag kang umiwas at mawalan ng pag-asa sa buhay. Sorry talaga." Pero sa halip na malungkot ay tiningnan ko ang mas magandang pwedeng mangyari. Kaya okay na rin para sa akin. Ewan ko lang sa kanya... Gusto ko lang ipaalam na itong taong ito ay hindi si ano... Maaari lang kasing magkaroon ng "misunderstanding" at umiiwas lang ako na mangyari yun...

Masaya nga ako dahil una, nga dahil nakahanap na ako ng solusyon dito sa problemang ito... Masaya rin ako dahil.... Ewan ko basta masaya lang ako sa mga nangyayari ngayon lalo na sa akin. Sana ay wag munang matapos ang kasayahan...

Oo nga pala. May nagkaka-mabutihan na... Ewan ko lang ha... Pero tingin ko ay nagkakamabutihan na sila. Kunwari ay group message (sa YM) ang i-sesend ngunit ito ay nakalaan para lamang sa kanya. Nice naman! Pero mas gusto ko pa rin si ano para sa kanya... Pero okay na rin si ano... At least gusto siya nito hindi tulad ni ano... Ay naku, bahala na nga kayo... Desisyon niyo iyan..

Meron pa. Pero itago na lang natin ang mga sumusunod na tauhan sa iba't ibang variables.
x=ung babae
y=ung lalaking gusto ni x dati ata...
z=ung babaeng gusto ni y
a=ung lalaking gusto ni z *dati
b=ung babaeng gusto ni a ewan ko lang kung ngayon
c=ung unang lalaking gusto ni x ngayon
d=ung pangalawang gusto ni x ngayon
e=kaibigan ni c
f= gusto si e
g=gusto si f
h= walang pakialam sa nangyayari at nagbibigay kasayahan sa akin.

ngayon, itong si x ay hindi malaman kung sino ba talaga ang kanyang gugustuhin. Si y ba, si c ba o kaya naman ay si d na maraming nagugustuhang babae. Sino kaya? Tapos ung iba, wala un, ginugulo ko lang kayo.. Hehe...

Ayan na...
Sige hanggang dito na lang ako..
Mamaya ulit kung may bago...
alis na ako.

....

2005-02-24T00:54:00.000-08:00

Hay... Ang aga ko ng umuuwi ngayon... Pag tapos ng klase ay uwi kaagad at diretso bahay na... Buti naman... Sana ay tumaas na ang aking mga marka ngayon...

Pero bad trip ako ngayon... Kasi nang-asar ako... tapos napikon ata, pero joke lang ata pero parang totoo at ndi ako natawa... na-offend ako... Sorry pero nainis talaga ako dun... Kasi naman ndi talaga nakakatuwa! Sorry. Alam ko nang-aasar din ako pero kala ko kasi ndi nakakapikon un kasi normal na naman un... Ah basta. Sorry na lang, naaasar talaga ako ngayon... Sorry!

change topic naman....
---------------

Kanina sa may jeep ay may matandang lalaki na sumabit nga sa dyip, tapos... Nakakatuwa, nginitian ako... Hehe, tapos tinanong kami kung saan kami nag-aaral... Sabi namin Quezon City Science High School... Hehe, sabi niya... "Ah, may anak din ako dun. Isang first year at isa third (ata o fourth) year... Ung first year nga eh section 22." Nagulat kami. Kahit anong pilit kong pigilan ang aking pagngiti ay ndi ko napigilan... Eh kasi naman si Kyronn... Hehe... Sabi pa nga niya eh tomboy daw dati ung principal... Si Ms. ewan ko... Hehe... Gulat ako... Sinakyan na lang namin pero halata talaga... Pero nahalata din niya at tinanong ulit... Sabi nga namin sa QueSci... Hehe... Napuri pa nga kami. Matalino DAW kami... Hay...

Yun lang... Wala akong masyadong maikwekwento sa inyo kasi nga wala kaming naging klase ngayon...
-----------------

Para sa iyo...
Hindi ako galit sa iyo... Hindi talaga... Nakakahiya lang kasi sa iyo... Hindi talaga ako galit...

--------------

Sige hanggang dito na lang ako./..

ako ulit..

2005-02-22T04:45:00.000-08:00

Tingin ko ay maayos na ang lahat... Buti naman at back to normal na din... Hehe... Back to normal na talaga... ang kaibahan nga lang, mas maganda na ngayon kesa dati... At masaya ako dito...

Masasabi talagang magaling na manunulat sina Harper Lee at John Grisham... Buti na lang at lumikha ang Diyos ng mga taong tulad nila... Ang galing talaga niya! As in!!! Kasi naman elibs ako dun sa takbo ng storya nila... Sabi ko nga kanina ay parang nag-usap sila at napagkasunduan na gumawa ng libro na iisa ang tema... Pero ndi rin... Kasi para sa akin, mas maganda ung kay John Grisham... Ngayon lang ako nakabasa ng ganyan... Equal lang ung justice... Pag guilty si Carl Lee, close kami nun, justice will prevail, dahil pinatay nga niya ung dalawang white men... Tapos naman kung not guilty siya... justice will prevail din kasi naman noh, tingin ko tama lang ang ginawa niya... Walang awang ginahasa at pinagsamantalahan ng dalawang lasinggerong mapuputing lalaki ang walang kalaban-labang maitim na bata... Ang sama nila... Dapat lang silang mamatay... Hehe... Ang sama ko... Pero ang brutal ng pagpatay sa kanila... Pero okay lang... Hehe... Ano ba yan... Ang hilig ko sa mgan tatlong tuldok... At mahilig na rin akong mag"HEHe" pero totoo ba yan? Uhmmmmm... Bakit kaya?! Ewan ko pero napagdesisyunan ko na maging masaya at maligaya... Diba iisa lang un... Ah basta... Un na un... Ang astig talaga nila John at Harper... FC po ako eh... Ah basta idol ko sila... Hehe... Ayan na naman...
Sige na nga... Sobrang kulit ko na tlaga... Ayoko na... Joke lang... Hehe... Sige kailangan ko na ring matulog para harapin ang bagong umaga... I mean para naman magising ako ng maaga, matulog ako ng maaga...
Magandang gabi...
Pagpasensyahan niyo na ang aking kakulitan at walang kwentang pinagpopost dito... Wala lang akong magawa..

Bored!

isang masayang araw...

2005-02-22T03:15:00.000-08:00

Ang pangit ng simula ng araw ko. Naisipan ko ngang hindi pumasok ngayon dahil hindi ako makabangon sa aking kama. Hindi ko rin mamulat mga mata ko... Gustong gusto ko tlagang matulog ng magising ako sa katotohanang marami akong makakaligtaang mga bagong takda at aralin sa iba't-ibang asignatura... Hay... Ayun, napilitan tuloy akong bumangon at maligo ng malamig na tubig para magising ako ng mabuti... at para naman mamulat ko ng maayos ang aking mga mata at gumana ng mabuti ang aking katawan...

Hay... Ang pangit talaga ng simula ng araw ko. Kala ko nga, bad trip ako sa buong araw... Nun pala hindi... Hay... Buti naman at may mga taong nagpasaya sa akin. Sila ay sina... Audrey, Yza, Rizi at aking mga ibang kaklase hindi man sa eskwelahan.... Hala!!! Hehe...

Hay, salamat, AP nanaman bukas.... Ewan ko pero masaya ako pag may AP at dismayado kapag wala dahil tingin ko sayang ang oras na inilalaan ko dito araw-araw para makapag-aral at maintindihan ang mga lessons namin... Pero sa kasamaang palad... Hindi pa rin ako pumapasa sa mga quizzes ni Ginoong Semana... Hay..

O sige na nga... Dito na lang ako...
May gagawin pa kasi ako...
Paalam na at magbabasa pa ako ng isang napaka gandang nobela ni John Grisham, ang "A Time to Kill". Ako ay sadyang naaddict sa ganda ng takbo ng kwento at sa pagkakaparehas nito sa To Kill a Mockingbird ni Harper Lee... Ewan ko pero kasi parang nag-usap sila at nagkaisa ang kanilang mga diwa... Para talagang parehas pero may mga pagkakaiba... Hehe....

Sige na..
Alis na ko... Bye

...

2005-02-21T02:36:00.000-08:00

Parang ang tagal kong ndi nagpost! Eh kasi naman, inatake na naman ako ng aking pagka-GC at napagdesisyunan na tapusin ang mocking bird na dapat ay matagal ng natapos at simulan ang pagtapos sa nobela ni John Grisham...

May Good news nga pala ako! Ayos na... Nag-uusap na nga sila! Yehey!!! Buti na lang at nag-dilang anghel ako na pag natapos ang pagbabago ay sana walang magbago. Para ngang walang nagyari at tuloy ang walang sawang pagkwekwentuhan kanina... Hay... Buti naman... Sayang nga lang dahil hindi pumasok si Audrey. Kasi naman ano ba ang ginawa niya kagabi at siya ay NANGHIHINA!!! Aud ikaw ha!!! hehe... Ipagpaumanhin niyo ang aking lubos na kasayahan... Hay... Ang saya saya ko... Meron pang isang magpapasaya sa akin ng lubusan... Ang hindi pagbagsak sa card... Sana ay walang bumaba... Pero alam kong ito ay imposible na.... Kasi napabayaan ko ang aking pag-aaral at naging pabaya nga... Hay...

Sige na nga..

Alis na ako...

Inupdate ko lang...

Kailangan ko na kasing magbasa, aralin at intindihin ang aming mga lessons at susunod pang lessons...

Sisimulan ko na ring pagplanuhan ang pagpatay sa librong kasalukuyang aking binabasa...

Sige..

Magandang gabi....

ako ulit...

2005-02-19T06:51:00.000-08:00

Anong oras na nga ba? 11:oo na... Pero hindi pa rin ako dinadalaw ng kaantukan. Sa halip na kaantukan ang dumalaw sa akin ay binabagabag ako ng aking konsensya sa mga nagawa ko. Ito ay may kaugnay sa nauna kong post... Ewan ko. Pero isa lang ang tiyak. Hindi ako ito... Ibang-iba sa dating ako... Malayo sa dating Ma. Victoria A. Tiangco at ngayong tinatawag na "Ate Vi", "Ate Bec" at "Victory" ng mga taong ka-close ko at mga taong FC tulad ni... Ibang-iba na talaga... Ito ata ang nagagawa ng pagtungtong sa Highschool lalo, QueSci pa ang napasukan ko. Labis akong yumabang at nawala sa aking sarili. Napabayaan ko ang aking pag-aaral at napako ang aking pangako na mag-aaral ng mabuti at kung anu-ano pa. Hindi na ako ito. Kaya napagkasunduan ng dating ako at kasalukuyang ako ang maging dating ako na lamang na may kaunti at katiting na pagbabago. Ang dating "manang" ay manang pa rin hanggang ngayon pero mas okay na ang itsura niya ngayon kesa dati. Ang dating palaaral at laging nasa library kasama ang dating mga kaibigan nagbabasa at nag-aaral ay wala na ngayon. Siguro ay dahil na rin pag naisipan kong pumunta ng library o kaya naman ng Social Studies Center ay lagi itong mga nakasara at walang tao. Hay. Siguro dahil na rin sa aking mga kaibigan ngayon. Pero masaya na ako sa kanila. Ang dating nasa bahay agad ay madalas na makikita sa McDo kumakain kasama ang kanyang mga kaibigan. Ang dating tahimik at hindi nakikialam sa mga problema ng ibang tao ay malayo na talaga sa kasalukuyan. Para paikliin, Hindi na ako ito... Ibang tao na ako... Hay... Ang dating malinis ang record sa guidance ay nabahiran na ng dumi. Hay...
Ewan ko nga ba... Pero sinikap kong magbago para sa ikabubuti ng lahat. Lalo na ng aking relasyon sa mga taong nasa aking paligid.
Pasensya na... Binabagabag lang talaga ako ng aking konsensya... Siguro dahil na rin sa mga nabasa ko, at inaamin ko na natamaan ako, kahit ako man o hindi ang iyong tinutukoy... Natamaan talaga ako... At napag-isip-isip... Salamat sa iyo... Salamat talaga...

sorry...

2005-02-19T06:36:00.000-08:00

Kahit hindi mo ito mabasa o kahit mabasa mo man, okay lang. Gusto ko lang humingi ng sorry sa lahat ng aking mga nagawang mga pagkakamali at mga bagay na matuturing na "Wala lang para sa akin" at iba para sa iba.
Marahil ay nagtataka ka kung bakit ako madalas magsorry sa iyo sa mga nakaraang araw. Alam ko na ako ay isa sa mga dahilan ng iyong pagka badtrip. Eh kasi naman, kung hindi ko sinulat un at may ginagawa ako, at hindi ako naging pabaya sa aking mga gamit, masaya ka sana ngayon. Kala mo hindi ko napapansin ngunit napapansin ko na lumalayo ka na sa iyong mga kaibigan at nagiging mapag-isa. Kahit hindi mo ito inaamin, napapansin ko lang. Pansin ko lang din na palagi kang bad trip. Sorry. Alam ko na ako ay isa sa mga taong nagpapa-badtrip sa iyo, kahit hindi mo man sabihin, kung iisipin mong mabuti, sa akin mo talaga maibabato ang sisi. Tatanggapin ko ang lahat ng iyong mga sisi dahil alam kong kasalanan ko naman talaga. Alam ko un... Sorry rin dahil naisama ka pa sa problema ng Beakerel. Hindi ko naman sinasadyang idamay ka. Kailangan lang iyong gawin para lumabas ang tunay na may sala. At para hindi siya mag mukhang inosente kasi hindi siya inosente. Sorry talaga. Alam ko badtrip ka na sa akin.
Baka naman sabihin mo na masyado akong mababaw at madrama. Pero sinasabi ko lang at tinatanggap ko ang aking mga pagkakamali. Oo, nagkamali ako. Kahit hindi mo ipahalata o kahit ka galit sa akin, Sorry pa rin talaga. Sorry!!! Sorry na naman. Hindi ko lang masabi ang tamang mga salita at hindi mahagilap sa alapaap ang aking mga diwa... Kaya ang resulta ay hindi ko masasabi sa iyo ng maayos at marahil ay magulo pa ang lahat dahil "hindi pagkakaintindihan." At ayaw ko na itong mangyari muli. Sorry talaga ulit... Hindi na mauulit. Hindi ako nangngako dahil ang mga pangako ay laging napapako... Pero... basta... Paumanhin muli... Sorry...

....

2005-02-18T04:32:00.000-08:00

Ayan, nakapagpalamig na rin ako sa wakas at hindi na nagagalit! Buti naman. Eh kasi naman may mga taong nagbigay sa akin ng mga kadahilanan upang sumaya.

Pero bigla akong nalungkot kanina nang aking mabasa ang blog mo. Oo, alam mo kung sino ka... Oo ikaw nga... Ikaw nga talaga...

Kasi naman ayaw kong masira ang pagkakaibigan natin. Gusto ko lang maayos na ang lahat. Wala akong kinakampihang panig. May pagkakamali ang dalawa. At sa tingin ko ay alam mo na kung anu-ano iyon. At hindi na kailangang banggitin ko pa. Ayoko ng magsalita dahil mahirap na. Kasi baka ako ay maging dahil " minsan" na akong naging dahilan ng isa. Pero naayos din agad ito. Maraming salamat. Ah basta. Ito lang masasabi ko. Ang daanan ng mga langgam na ating tintingnan tuwing umaga ng Nat. Sci ay may tatlong anyo. Sa umaga, sa tanghali at sa gabi. Basta un lang. May mga factors kasing nagcocontribute sa itsura ng highway ng mga langgam... Napansin ko lang kanina. Pero sana, kahit alam kong hindi nagbabago ang pagbabago, sana walang magbago. At kahit alam kong may pagbabago, sana pag natapos na itong pagbabagong ito walang magbago sa ating pagtutunguhan sa isa't-isa. Nais kong malaman mo na hindi ako galit sayo. Naiintindihan kita. Talaga. Hindi mo lang alam pero naiintindihan kita higit sa kahit sino man... At patuloy pa rin kitang naiintindihan at iintindihin sa darating pang mga panahon... Basta, sana lang ay matapos na ito. Pangako, tutulong ako...

Sana ay matapos na ang lahat ng ito. At harapin natin ng magkakapit-bisig ang bagong umaga.

Sige hanggang dito na lang ako. Magandang gabi

bakit?

2005-02-18T00:36:00.000-08:00

Ano nanaman ba ang ginawa kong mali? Ginawa ko lang naman ang nararapat kong gawin. At hindi ako ang unang nagsabi na wala kayo. Sabi ko, wala kayo. Eh ano naman ba ang gusto niyong gawin ko? Maging unfair sa iba? Aba, at ako pa ang naging "masyado?" Hindi ba dapat kayo ang masabihan ng ganyan? Eh kasi naman bakit niyo sinisisi sa akin ang ginawa ninyong pagkakamali. Alam kong marami kayong mga problema at ayaw ko na itong dagdagan pa! Pero naman, ako pa ang naging masyado? Masyadong ano? Kasi kung hindi kayo nag-absent sa klase niya, wala kayong problema ngayon. Kayo lang naman ang gumagawa ng sarili ni ninyong problema at ano naman ang karapatan niyo na ibato sa akin ang sisi? Hindi dahil sa kaklase kita at kaibigan kahit di tayo close ay pagtatakpan kita. Hindi. Ano ba kasing ginawa niyo? Gumawa ng project? O tinamad lang dahil wala naman tayong gagawin? Sa tingin niyo ba ang mga tapos ng gumawa ng gagawin ay gagawin ang ginawa niyo? Kala nio ba kayo lang ang nangangailangang gumawa ng project? Hindi excuse ang paggawa ng project at lalong mali ang pagbato sa akin ng sisi.
Bakit niyo ba ako kimukumpara kay Audrey? Oo isa siya kaibigang matatalik ko. Pero kami ay magkaibang tao. Oo mabait siya at lahat lahat na, pero hindi ako si Audrey!!! BAKIT BA!!! Ginagawa ko lang naman ang gawain ko tapos sasabihan niyo na masyado ako?!??!?!?!? Anong problema niyo? Nakakainis na kayo! Pwede ba sa susunod na mag-cucuting kayo at nalaman ng guro dahil sa so called monitor ng bec-I, pwede wag niyo na ako sisihin! Kasi hindi ko kasalanan yun at ginagawa ko lang ang tungkulin ko. Kung ayaw niyo akong maging monitor niyo dahil sa hindi pagpapalagpas at pagkampi sa inyo, eh mabuti pang-iimpeach niyo na lang ako tulad ng ating ginawa kay Orlie! Matutuwa talaga ako at magiging isang MALAKING tulong ang inyong gagawin! Talaga! Lubos akong magpapasalamat sa inyo kung ito ay inyong gagawin.
-----------

Yun lang po. Gusto ko lang iparating ito sa mga taong mahilig manisi ng kanilang pagkakamali sa ibang tao! Sana ay hindi na ito mangyari muli.

Mamaya na lang po. Magpapalamig muna ako.

...

2005-02-17T01:03:00.000-08:00

Hay...

Ang swerte swerte ko talaga.

Masyang masaya ako sa buhay ko ngayon. Ang tanga ko, nakuha ko pang mainggit sa buhay ng may buhay pero mas dapat palang kainggitan ang simpleng buhay na meron ako ngayonkesa naman sa buhay na maraming surpresa at basta. Masaya na talaga ako sa aking buhay ngayon. Natanggap ko na ang aking buhay at natututunan ko ng tanggapin ang realidad at ang mga kuro-kuro o ang kasarapang dala ng imahinasyon lamang. Snap out of it! Wag ka ng magday dreaming dyan, dahil pagkatapos monggawin yan ay babalik ka na rin sa realidad ng buhay. Sa maingay at magulong mundo. Ang mundong makasarili at madamot. Ang mundong puno ng sakit at pahirap sa bawat buhay ng humihingang nilalang. Ang mundong ibang-iba sa mundong iyong nakita noong iyong kamusmusan. Hindi na ito ang ating mundo sa kasalukyan. Kaya ang aking payo sa iyo ay matutunan mong tanggapin ang kasalukuyan. at matutong harapin ang hinaharap at hintayin ang kinabukasan. Isama mo na rin ang paglingon sa nakaraan at pakikipag-usap sa iyong sarili kahit mag mukha ka pang baliw sa ibang tao, ikaw pa rin ang nakakakilala sa iyong sarili. Tanging ikaw lang at wala ng iba. O kaya naman ay ikaw lang ang makakakilala sa iyong sarili para makilala ng iba. Tanging ikaw lamang talaga. Hay...

tungkol naman sa iyong buhay pag-ibig, unahin mo muna ang iyong pag-aaral dahil sa huli pag ikaw ay nabigo ay maiisip mo na sayang lang ang effort na ibinigay mo, pagmamahal na ibinuhhos mo at patuloy pa ring umaapaw at ang pera mong inubos para matxt o makausap mo lang siya lalo na kung hindi man lang niya ito naibalik at pinalitan pa ng malalim na sugat sa iyong puso. Kung ganyan din naman ay, naku, ibuhos mo na lang ang iyong galit sa pag-aaral at mag-aral ka ng mag-aral hanggang sa makalimutan mo na siya dahil sa bagong natutunan. Ayun lang. Mag-aral ka ng mag-aral at sa huli ay hindi mo aakalaain na ganun na lang ang iyong mararating at maabot sa lipunan. Hindi mo at hindi ko masasabi yan. Tanging ang Diyos lamang ang nakakaalam. Kaya iasa mo na lang ito sa kanya at ikaw ay maniwala. Sabayan mo na rin ng gaw apara lalo kang magtagumpay. At pag ikaw ay nabigo, nadapa, nagkasugat? Ikaw ay bumangon, tumayo at hayaan ang panahon ang maghilom ng sugat na ito. Yun lang naman ang sa tingin ko ay sikreto ng pagiging matagumpay sa buhay....

-------

Wala lang. Naisipan ko lang na ipost yan para wala lang...

Hehe. Makulit lang talaga ako ngayon...

Yun lang naman po.

...

2005-02-17T00:23:00.000-08:00

Alam niyo? Ang ganda ng araw ko ngayon. Ang dami kong nakitang mga bagay na nagpaligaya sa akin at tinanggal ang aking pagka uyam at pagkayamot, isama mo na rin ang pagkabagot sa pang-araw araw na buhay. At dahil sa mga bagay na ito, napagpasiyahan kong magtakda ng ilang mga pagbabago sa aking buhay.

Isa narito ang pagiging masayahin at minsan na lang mabadtrip sa mga taong ganyan talaga araw-araw pero sadyang nakakapang galahiti ng mga kalamnan. Sila ang mga taong nang-iistorbo sa mga gawaing mahahalaga, tinatanggal ang katahimikan at kapayapaan sa silid at mga taong sadyang walang magawa sa buhay at laging nagpapapansin. Ako ay sa wakas ay nasanay na rin sa kanila.

Pangalawa, pagtutuonan ko ng pansin ang aking pag-aaral para naman kahit papaano ay tumaas ang aking mga marka at makabawi ngayong third quarter, kahit hindi pa ibinibigay ang aming card, malakas ang pakiramdam ko na bababa o babagsak ako sa ilang mga asignatura. Hay...

Pangatlo, ang aking relasyon sa Panginoon ay babaguhin ko na rin. Naka naman, may balak ata akong maging madre... Eh kasi naman dati talaga, tinatamad, inaantok at hindi ako nakikinig sa pari tuwing misa. Ang sama ko talaga. Pero dahil na rin sa tulong ni Ginoong Marasigan, namulat ako sa liwanag at kapayapaang dala ng kanyang mga salita at gawa. Nice!

Pang-apat, ang aking pakikitungo sa aking kapawa at sa mga kaibigan ay sa tingin ko ay nabago ko na. Kung ako ay hindi pa rin maganda sa iyong pagtingin, as in ung kagandahan sa katauhan at pakikitungo, well, mas mabuti ata ako ngayon kesa dati... Kasi dati hindi ako nangingiti at laging may batong mga hindi magagandang komento ukol sa aking kapwa.Pero at least ngayon, kahit meron pa rin naman, ito ay hindi na katulad ng dati. Sorry nga rin pala sa mga taong nagalit, nagagalit at magagalit pa sa akin, sa mga taong nainis, naiinis at maiinis sa akin, sa mga taong nabwisit, nabwibwisit at mabwibwisit ko pa sa pang-araw-araw. Sorry sa akin. Sadyang napaka baliw ko talaga at hindi maintindihan. Pasensya na.

Kung meron pang iba ay hindi ko na babanggitin dahil hindi ko pa alam ung iba... Hehe...

Meron pa pala akong sasabihin.

Hindi ko alam kung ano talaga ang nangyari. Maaaring alam ko ngunit hindi ko masasabi kung ano talaga ang nagyari kasi hindi ko alam kung ano ang kanyang panig dito. Basta. Pero sa tingin ko, kung may natitira pa rin namang pagtingin ang bawat isa, bumalik kayo sa piling ng bawat isa. Wag niyong hayaan ang inyong pagkakamali at ang pagkakamali ng isa't-isa ang sumira sa inyong samahan. Sayang rin naman ang pinagsamahan ninyo at mga masasayang alaalang naiwan sa isa't isa kung hindi ito magsisilbing inspirasyon kundi instrumento ng galit at pagkasuklam sa isang tao, diba? Pero kung wala ng nararamdaman ang isa sa inyo ay mabuting putulin na ito ngunit hayaang ang mga pinagsamahan, mga alaala at mga natutunan kung meron ay manatili sa alaala para pag wala kang ginagawa ay maalala mo ito at mangiti ka isang sandali.

Yun lang...

Hehe... Wala lang... Gusto ko lang maayos na ang lahat para happy ending ang storya. Ang ganda kasi ng storya at pangit naman kung magtatapos lamang sa ganito. Ngunit hindi talaga natin masasabi kung ano ang tadhana para sa atin ng kapalaran. Pero diba nga, tayo ang gumagawa ng sarili nating kapalaran at tadhana???

Yun lang...

Balik ako ulit mamaya. Hehe

...

2005-02-16T02:07:00.000-08:00

So far, ito ang pinaka-magandang araw ko.

Bakit?

Ewan ko.

Kaso kanina, na badtrip ako dahil sa ingay ng aking mga kamag-aral lalung-lalo na si Binibining Heverly Bravo. Ang boses niya ay mas malakas pa sa "megaphone" talaga! Kasi kanina, sila ay nagtatakbuhan, nagsisgawan at nagmumurahan sa loob ng klase. Kami naman ay hindi maintindihan ang aming mga binabasa (To Kill a Mocking Bird Chapter 24) dahil sa ingay at kaguluhan sa klase. Sa bawat hakbang nila ay dumadagundong at umuuga ang sahig na nagbabadyang kahit anong oras ay maaari ng gumuho ang "wooden building...

Pero ito ay nawala lahat ng ako ay makauwi ng bahay. Dati rati, ayaw na ayaw ko dito dahil dito naman nagaganap ang isang digmaan. Ngunit, nag-iba ang ihip ng hangin. Umaliwalas at naging mapayapa ang buong kabahayan. Kaya ako ay sadyang natutuwa sa pagbabagong ito.

Pagkatapos kong kumain ng meryenda ay ginawa ko na kaagad ang aming mga takda para sa araw na ito at agad ginawa ang aking parte sa proyekto namin sa Filipino. Natutuwa ako dahil maganda naman ang kinalabasan ng aking ginawa kaya masaya ako...

Ngayon, ang kalooban ko ay puno ng katiwasayan at kapayapaan. Ewan ko ba kung bakit. Pero masya ako ngayon.

Hehe.......

Tapos...

Oo nga pala. May gusto lang akong sabihin.

Bigyan ng pangalawang pagkakataon ang mga nagkasala kung humingi ng paumanhin at bigyan ng oras para kanyang pagnilayan ang kanyang nagawang pagkakamali. Ito ay mas mabuti kesa batuhin mo siya ng mga maaanghang na salita. Kung hindi naman siya humingi ng tawad at ng pangalawang pagkakataon, pakawalan mo na siya at humanap ka na ng iba na mas karapat dapat para sa iyong pagmamahal. Sana pag natapos ang taong ito, mawala ang bahid ng galit at mapalitan ng pagsuportasa iyong "dating" mahal.

Yun lang masasabi ko.

Paalam at magandang gabi

hay naku...

2005-02-15T01:58:00.000-08:00

Kala ko pa naman maganda kakalabasan ng araw ko. Ang ganda ng simula ng aking umaga nang makasalubong ko si Audrey, ang isa sa aking mga matatalik na kaibigan, na may ngiti sa kanyang labi. Ang saya din ng umaga ko dahil maganda tulog ko kagabi. Hay.

Oo nga pala. Kanina, nung Math time namin, nabad trip ako. Kasi naman si Sir Chua... Hay.

Oo nga rin pala. Bad trip ako ngayon kasi nga kahapon, Feb 14, Valentines Day, kala naman ng tatay ko makiki pag date ako... Eh ndi naman. Oo nga may ka date ako at un ay sila Audrey, Yza at Rizi. Kala naman nila... Tapos ito pa, dahil nga sa natanggap kong regalo kahapon, kala rin nila, inuuna ko na ang pagkakaroon ng bf at hindi ang pag-aaral. Oi, ndi noh, kahit sino man ang manligaw sakin ngayon, kahit gano pa rin siya kasikat o kagandang lalaki, wala siyang pag-asa sa kin... Mas uunahin ko muna si Ginoong Semana at ang kanyang mga mala-nobelang takda bago siya. Bahala siya noh!!! Nagkakamali sila!!!

Hay...

Kakainis talaga. Kasi in the first place kung ndi ako binigyan ng ganun, ndi naman nila iisipin yun eh... Kaka asar!!!

Hay, sorry nga pala kung nabuhos ko nanaman dito ang pagka bad trip ko ngayon... eh kasi kung hindi dito, baka sa maling tao ko ito mabuhos. Hay...

O sige na, inaatake nanaman ako ng aking sakit na matagal ng nawala ngunit nandito muli, ang aking pagka-GC masyado! Lalo na sa AP at Nat Sci ngayon!!! O sige na, bukas nalang ulit.

Paalam sa inyo.

Kailangan ko pa kasing gumawa ng aking mga takda at proyekto sa Matematika.

Paalam ulit.

Araw ng mga Puso...

2005-02-14T02:22:00.000-08:00

hay...

Kala ko pa naman magiging espesyal ang araw na ito. Nun pala, isa lang ito sa mga ordinaryong araw ng aking buhay. Maliban sa regalo, rosas at tsokolateng natanggap, wala ng espesyal. Normal na sa akin ang mga sermon ni Ginoong Semana tuwing siya ay papasok sa aming silid-aralan. Kaya lang, kanina iba. Pinapila kami sa labas ng silid at tinawag ang mga Friday cleaners para linisin ang mala-Payatas naming silid. Ewan ko nga ba kung bakit namin natitiis pa naming mag-aral at manatili doon ng pang matagalan.

Ewan ko nga rin ba kung bakit ako nagpapasalamat kay Ginoong Semana sa pagbibigay niya sa amin ng mahabang mga takda, pang-araw araw na sermon at kung anu-ano pa. Pero sa kabila pa rin ng lahat, Nagpapasalamat pa rin ako sa kanya...

Hay, pero masaya pa rin ako kasi marami akong ngagawang improvements ngayon. Binawasan ko na ang aking pang-aasar at pang-araw araw na pambwi2sit sa aking mga kaibigan. Yun lang...

Malungkot din naman ako...

Kasi nga diba, Valentines day, dapat masaya... Pero... may mga ibang tao na hindi... Tulad na lang ng isa sa aking mga kaibigan. May makikita kang mga ngiti sa kanyang labi. ang kanyang "dimples" ay kitang kita ngunit masasabi mo sa tingin ng kanyang mga mata na may inaasam-asam na bagay, o may bagay na nawawala sa kanya ngayon... Malungkot siya sa kabila ng kanyang mga ngiti... At hindi iyon maganda.

Meron pa ngang isa eh... May kilala din ako. Kaibigan ko din pero hindi kami close dahil sa kanyang pag-uugaling di kanais nais, pero siya ay nag-iba na... Kaya nagkakasundo na kami sa maraming mga bagay. Siya ay pinigilan ng mga mala- anghel na kanyang mga kaibigan. Kasi, dapat babasagin na niya ang puso at puputulin ang pag-asa ng binatang manliligaw niya, pero dahil na nga sa kanyang mga kaibigan at dahil nga sa araw ng mga puso ngayon, isinantabi muna niya ang karumal dumal na plano...

Hay...

Oo nga naman...

Wala akong masabi kasi wala na akong maisip.

Hay nanaman...

Basta ako, masaya na ako sa ganito... Ganito lang okay na. Para walang problema... Para happy... Hehe...

Sige hanggang dito na lang ako...

May gagawin pa kasi akong importante...

Hehehehehe...

Sige, magandang gabi.

Bukas na lang ulit.

...

2005-02-13T01:48:00.000-08:00

Bago muna ang lahat, gusto ko lang muling humingi ng paumanhin sa iyo. Sorry. Sana ay maayos at matapos na ang lahat. Oo, alam kong hindi na maibabalik ang dating pagsasamahan, pero sana ay hindi maputol ang pagkakaibigan. Maraming salamat nga pala dahil ikaw ay isa sa mga taong nagmulat ng aking mga mata sa ilang mga kamalian. Sisikapin kong baguhin iyon. Salamat nga pala...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Hay naku...

Araw na naman ng mga puso... Isa sa mga araw na pinaka aabangan ng mga wagi sa pag-ibig. Araw na pinaka hihintay ng mga nanliligaw at ang nililigawan para ibigay ang kanilang mga matatamis na "Oo". Syempre, hindi naman lahat ay wagi sa pag-ibig. May mga ilan din namang bigo at sadyang masasalimuot ang karanasan sa pag-ibig kaya labis nilang kinapupuotan at kinasusuklaman ang araw na ito. Marahil, ang mga taong ito ay ang mga taong takot ng magmahal at mahalin pa ng iba. Pero sana ang mga taong ito ay buksan muli ang kanilang mga puso at makahanap ng bagong iibigin at mamahalin. Hindi pa naman ang katapusan ng mundo ang pagkawasak ng puso.

Mga natutunan ko sa pag-ibig...

Hindi kailangang mahalin ka ng iyong minamahal, kailangan mo lang itong ipakita at ipadama sa kanya. Kung bulag ang iyong minamahal, marahil ay may iba siyang mahal kaya hindi niya naibabalik ang iyong pagmamahal na ibinibigay at inaalay. Kaya ang pinaka-mabuting paraan ay humanap ng ibang mas karapat dapat ng iyong pagmamahal kesa sa iyong minamahal. Pero, bago muna ang lahat, dapat muna ay sabihin mo ito sa kanya. Malay mo, mahal ka na pala ng iyong minamahal ngunit hindi mo alam. Naku, patay! Kung kelan ka nakahanap ng iba, dun ka minamahal ng dati mong mahal...

Hay naku...

Sadyang magulo talaga ang daigdig ng nagmamahalan...

Hay pag-ibig nga naman...

sige, hanggang dito na lang ako...

Wala na ko masasabi eh..

Magandang gabi..

sana ay maging masaya ang araw ng mga puso para sa inyo..

Magandang gabi..

magkaiba tayo...

2005-02-11T18:21:00.000-08:00

oo nga...

birds of the same feather flock together...

hindi maaring pagsamahin ang langis at tubig...

pero sa mga darating na generasyon maaari rin sigurong gawin ang imposible...

Oo.

Natamaan ako sa nauna mong entry dun sa blog mo. Hindi ko naisip na kasamaan ng iyong loob ang idudulot ng mga naisulat ko dito. Gusto ko lang naman na sabihing nagbago ka na... Hindi ko sinasadyang saktan ka o kaya naman paputukin ang isang bulkan...

Hindi ko sinasadyang saktan ka dun sa sinasabi mong pag-reject ko sayo... Hindi yun pag reject... Mapipilit mo bang mahalin ka ng isang taong walang pagtingin sayo? Hindi diba? Ayan lang naman ang tingin ko sayo dati nung sinabi mo sakin ung mga salitang iyon... Oo, dapat hindi ko ginawa iyon kasi alam ko namang masasaktan ka... Pero mas mabuti na rin yun kesa sabihin kong meron at paasahin ka ng paasahin sa wala... Oo, mairita din ako sayo dati kasi na-giguilty ako dahil na nga rin sa ginawa ko sayo... Pero nais ko lang na malaman mo na naintindihan kita nun. Alam ko kung ano yung naramdaman mo nung sinabi kong "Sorry, wala talaga..." Alam ko rin kung gaano ka nasaktan nun, pero hindi ko pinakita yun sayo... Hindi ko sinabi kaagad kung ano ang totoo. Alam ko rin kung ano ung naramdaman mo ng nalaman mo ng si Armin yung nagustuhan ko sa lahat dinami-dami ng tao. Marahil natanong mo sa iyong sarili na "Bakit siya pa?" o marahil hindi rin... Pero alam ko kung anong naramdaman mo. At alam ko ring hindi sapat ang sorry ko...

Sorry rin kasi hindi kita maunawaan dahil sadyang magkaiba lang ang ating mga pananaw sa mga bagay-bagay. Ang pag-intindi ko kay Yza noon ay bunga ng matagal naming pagkakakilanlan kahit hindi kami malapit sa isa't-isa. Sa totoo lang ay magka away nga kami dati. Pero sa kabila ng lahat, natutunan ko pa rin siyang intindihin. Marahil, naramdaman ko kung ano ang naramdaman niya sa oras na iyon. Hindi rin kita maintindihan kasi una, hindi kita kilala... pangalawa, hindi ko alam kung ano ang problema. Kasi hindi mo sinabi. pangatlo, siguro natatakot din akong intindihin ka, hindi ko alam kung bakit.

Hindi ko rin naisip na naghihirap ka tuwing kasama mo kami kasi akala ko, wala kang pakialam sa sasabihin ng iba. Kala ko, pilit mong pinagdurugtong ang mundo ng mga babae at mundo mga lalaki. Kala ko kasi masaya ka. Pero hindi lang din ako ang nagkamali dahil hindi ko alam. Hindi mo agad sinabi. Hindi tayo nagkaintindihan. Hindi nagkaisa ang ating mga diwa.

Oo, naiinis din kami sa iyo dahil sa iyong mga biglaang pagbabago. Hindi ko naisip na kami rin pala ang isa sa mga dahilan ng iyong pagbabago. Lagi na ring mainit ang aking ulo this past few weeks kasi nga dahil na nga rin sa mga problema ko. Oo, sa iyo ko nabuhos ang lahat ng problema ko, not knowing na marami ka na rin palang mga problemang inintindi. Hindi ako perpekto at kahit kelan hindi naging perpekto at magiging perpekto. arami rin akong mga kamalian, katangahan, kabalbalang nagawa dati at ginagawa pa rin hanggang ngayon.

Hindi mo rin naman kasi kami masisisi kasi hindi namin alam na ganoon na pala ang nangyayari. Kung naging OPEN lang sana tayo sa isa't-isa. Hindi ko nga rin pala sinasadyang maleft-out ka. Yung mga binubulong ko kay Audrey ay hindi mo na kailangang malaman kasi nga wala lang yun at baka pag sinabi ko sa iyo ay sabihin mong "so?" kasi walang kwenta yun at isa lang naman un sa mga kalokohan ko. Kung sana nagkaintindihan lang tayo...

Nagkamali ako ng interpretasyon ng aking mga iniisip. Nagkamali ako ng mga akala. Hindi nag-isa ang ating mga diwa at nagkaroon ng isang magulong pakikitungo sa isa't-isa na naging sanhi ng maraming pagbabago sa ating mga buhay-buhay.

Sana ay maayos na ito...

Pero hindi rin iyon mangyayari kung tayo mismo ay hindi magkaintindihan. Sana ay matapos na ito. Patawad. Hindi ko sinasadya.

Hiling ko lang na sana ay magkaintindihan na ang dalawang panig at magkaisa ang ating mga diwa.

Pasensya na talaga... Tao lang tayo...

...

2005-02-11T17:06:00.000-08:00

Oo nga, nagkamali na naman ako...

Cge na...

ndi sila BAD influence...

paumanhin, nagkamali ako ng gamit ng salita... Maaaring sila ay isa sa mga dahilan na nagpabago bigla ng iyong sarili... Pero ikaw pa rin yan at ikaw lang ang higit na nakakakilala sa iyong sarili... Kaya hindi na ako makikialam kung iyon ang iyong pagtingin sa aking ginagawa ngayon... Nagpapayo lamang ako... Pero ako ata mismo ang nagkamali sa mga salitang nabanggit ko... Paumanhin...

pero gusto ko lang magcomment dun sa sinabi mo...

lagi lang kaming nandyan sa tabi-tabi...

hindi kami nawawala...

Malay mo, nasa tabi mo lang kami pero hindi mo pa rin kami nakikita...

tapos ung issue sa sektor ng babae at lalaki sa ating silid-aralan...

tingin ko, wala naman talagang problema dun...

wala namang mga hidwaan ang namamagitan sa dalawang kasarian...

magkakaibigan naman sila...

pero hindi pa rin mapagdurugtong ng isang tulay ay dalawang kasarian kung ang tulay mismo ay may bumigay na at nagpadala na sa malakas na agos ng ilog...

Sa tingin ko, ang problema lang ay kung ano ang iisipin ng mga tao sa ating kapaligiran kapag nakita nila na ang babae at lalaki ay magkasama. Isang halimbawa na lang...

ang nangyari sa akin...

may isa akong kaibigan na bagong kakilala... Tapos, binabati lang naman niya ako, tapos, merong mga tao sa paligid na nagsasabing, "Oi, may gusto sayo yan..." Diba parang maiirita ka na lang at hindi magiging kumportable--> (Tama ba?) sa kanya...

Pero pwede pa rin silang magkaibigan...

Hindi purket lalaki ang isang tao ay nararapat na lamang na pumunta o makibilang sa kinabibilangang kasarian, at hindi rin purket babae ang isang tao ay dapat puro mga babae lang ang kanyang mga kaibigan. Parehas din ito sa mga lalaki.

Kaya nga may mga pilit na nag-uugnay sa dalawang kasariang ito... Ngunit gaya nga ng sinabi ko ay naputol at gumuho na ang tulay na ito... Ewan ko lang kung mabubuo pa muli...

Naiintindihan ko din kung bakit...

Tingin ko, hindi na siya kumportableng maging isang tulay... Kailangan na siguro niyang maghanap ng ibang mga bagay-bagay na kailangan niyang gawin...

Nais ko lang na malaman mo na...

Kahit mabad trip ako sayo araw-araw...

Sana malaman mo na...

Naiintindihan kita...

Kahit ung paraan na pag-intindi ko at pang-unawa ko ay naiiba sa iyong mga pananaw at palagay sa mga bagay-bagay... Naiintindihan pa rin kita kahit sa maliit na paraan man lang...

Gusto ko lang na malaman mo na okay na ang lahat...

makisama ka na lang sa mga kaibigan mo kung saan ka kumportable at masaya...

Susuportahan na lang kita...

Pasensya na...

kailangan ko lang talagang ilabas kung ano ang mga iniisip ko...

Para harapin ang bagong mga umaga na darating pa ng buong tapang at lakas ng walang pag-aalinlangan at ng may ngiti sa aking mga labi...

Maraming salamat...

Hanggang dito na lang ako...

Paalam...

Balik ako ulit..

malaking problema...

2005-02-11T01:38:00.000-08:00

ang daming problema sa buhay...

sobra...

okay lang naman sana kung pa isa isa dumarating ang mga problema sa buhay... kaya lang, parang ulan kung bumuhos...

kasi ganito yan...

meron akong isang kaibigan...

lagi na lang akong bad trip sa kanya this past few days...

and alam kong bad trip din sya sakin...

ibang-iba na talaga sya...

nagbago na...

lumipad na ang kanyang mabuting katauhan kasama ng malakas na hangin at natabunan ang kanyang pagkatao ng madilim na parte ng kanyang sarili...

Iniisip ko nga ito ay marahil sa mga BAGO niyang mga kaibigan... nga malalapit na kaibigan... mga kaibigang kasama sa katatawanan, kalokohan at sa iba't-iba pang bagay... Oo, para sa akin, Bad Influence sila... Dinumihan nila ang pag-iisip ng naturang kaibigan at pinatigas ang puso ng parang bato... Ngayon, ang dating ng kaibigang ito ay isang malamig at walang buhay na bangkay na handang handa ng ilibing sa hukay...

Napag-iisip rin ako... Isa rin kaya ako sa mga dahilan ng kanyang pagbabago? Isa rin kaya ako sa mga taong nag-udyok sa kanya upang maging isang kaibigang walang buhay... Sandali... matatawag ko pa kaya xang isang kaibigan? Maibabalik ko pa kaya ang tunay na siya kung ako mismo ay isang taong hindi nakakakilala sa isang kaibigang iyon? O tuluyan ng malulunod ang aking kaisipan sa mga masasalimuot na mga pangyayaring naganap?

Oo, alam kong mababasa at mababasa mo rin ito... Pero sana lang, bumalik na ang dating ikaw... Sana wag mong gawing bato ang iyong puso, patalim ang iyong dila, manhid ang iyong mga kalamnan-->(Tama ba?), takpan ang iyong tenga at ipikit ang iyong mga mata, bagkus, sana ito ay maging isang mensahe o paalala na sana ay bumalik na ang dating kaibigan at lumabas ang tunay na ikaw...

Pero kung masaya ka na sa pagiging ikaw ngayon... Sige... Pero nais kong malaman mo na hindi ako nasasayahan sa mga pagbabagong nakikita ko sayo...
Pati ang mga tao sa iyong paligid ay nagiging iritable na rin...

Pero kung ayaw mong pakialaman ko ang iyong buhay at iyong mga pananaw sa buhay, sige, titigil na ako...

Sana pag nabasa mo na ito, itago mo na lang ito sa iyong sarili at sana...
Sana... Sana... Sana... sana.............................

isa pang problema...

ang aking sarili...

minsan talaga, ndi ko maintindihan ang aking sarili. Napaka gulo, balimbing, at marami pang iba... Minsan nga eh ndi ko na alam kung ano ang mga dahilan sa mga KATANGAHAN kong nagawa... Ndi ko talaga alam...

isa pa...

Ang aking mga marka ngayong 3rd quarter...

Palagay ko, lahat sila ay bumaba... Pero sana walang bumagsak...

sige...

baka binibigyan ko na kayo ng sakit ng ulo sa pagbabasa ng aking mga problema o suliraning kinakaharap sa buhay...

paalam na...

meron kasing mga matang nakatingin sa akin habang ako ay nag ta-type ng blog ko...

Yung mga taong usisero at usisera... ung mga taong mahilig makialam sa buhay ng may buhay pero ang sarili nilang buhay ay hindi nila maayos...

ewan ko nga ba sa kanila...

sadyang ganun sila nilikha... Bahala na sila...

Sige alis na ko...

GC attack!!!!!!!!!

kailangan ko pang mg-aral para tumaas ang aking mga marka...

4th qurater na kasi...

bye...

2005-02-06T03:45:00.000-08:00

sana bukas...

Nat Sci.
pag iniwasto namin ang aming mga pagsusulit, sana makapasa man lang ako na alam ko namang hindi mangyayari dahil hindi ako nakapag-aral at hinulaan ko lang ang test...

Araling Panlipunan
Sana pagpasok ni Sir Semana sa room, wag niyang makita ung mga nakakalat na gamit sa room... Ehem! tapos sana masayahan xa sa room namin na alam ko namang ndi mangyayari kasi ang dumi ng room namin talaga!!! sana rin mataas ang makuha ko sa perio para naman tumaas ang grades ko... at para naman hindi masayang ang efforts ko...

English
sana wag akong bumagsak

math
sana wag din akong bumagsak

lunch
sana wag ko ng makita si _ _ _ _ _ _ _ _. Kasi naman noh, feel na feel niya!! kala naman niya...

oo nga pala...

sana naman mabusog ako at wag mawalan ng gana sa pagkain...

Envi Sci.
sana pumasa naman...

Bstat...
sana mataas score ko... kung perfect na alam ko namang ndi mangyayari pero sana pa rin para mabawi ko ung score sa long test na kaawa awang 10/40!!! waaaaaaahhhhhhhhhh!!!!!

Computer
sana matapos ko ung project ko!!! at mapresent ko ng maayos para tumaas ang grades ko...

Music and Arts
Sana pasado ako!!!!

Ayun lang naman....

pero puro sana... sana..

sana mawalan na ng mga _ _ _ _ _ _ _ _! Eh kasi naman ung MC DO eh...
eh kasi naman ang ano niya! Ewan ko ba kung bakit ako naaasar sa kanya... Feel naman niya...

sana naman... luminis ang room namin... kahit once lang...

sana...

uhm...

tumaas mga grades ko na alam ko namang ndi mangyayari kasi nga ndi ko ginawa ung best ko...

sana rin...

magpaka GC na ako ngayong 4th quarter! kaya ko toh!!!

sana rin...

mawalan na ako ng mga problema sa buhay... sana lang...

sana itong mga sanang toh ay ndi mapako tulad ng mga pangako na napapako.......

ewan ko...

sana lang...

hehehe...

ang gulo ko...

pasensya na...

sige hanggang dito na lang ako...

bye..

...

2005-02-05T17:40:00.000-08:00

hay naku...

nakakatamad naman...

walang magandang magawa...

ay oo nga pala...

may ndi pala ako nasabi dun sa mga nangyari...

perio...

english...
okay lang, medyo madali pero tingin ko mababa score ko pero sana pumasa ako...

math...
ano ba yan!! dito, talagang bagsak na ako... eh kasi naman nagkaloko loko na ung mga formulas and calculations ko!! Waaaaahhh!!!

ap...
hay salamat, ang bait ni sir semana, madali lang ung test na bingay niya kaya lang kasi ang tanga tanga ko eh!!! si marcos dun sa analogy, nilagay ko sa ilocos sur! Ang tanga ko talaga...

developmental reading
uhm... mahirap ung vocabulary!!! nakaka asar!

2nd day..
nat sci...
mukhang bagsak na naman ako!!! waaaahh!!! kakaasar naman talaga ang buhay... ndi ko kasi naiintindihan ang mga tinuturo ni ma'am bael...

tech wri...
buti na lang at binasa ko ung hand outs na binigay ni ma'am camata... kundi, bagsak na naman ako.. pero sana pumasa naman ako dito..

ano nga bang susunod?!?

bstat..
madali kaso puro computations... pero okay na rin!

values...
pamatay ung essay ! ang sakit sa kamay!

3rd day..
saturday..

envi..
bagsak ako...

filipino...
bagsak din ako... ndi kasi ako nakapagaral..

and..

mapeh..
madali ung test dito sobra... pero bagsak pa rin ako!!!

pinaka gusto kong part is ung break!!! niyahahahahaha!!!

sige na nga....

alis na ko.. ang dami kasing EPAL sa paligid!!!

mamaya na lang ulit ha...

yesss!!!

2005-02-05T01:59:00.000-08:00

masayang masaya ako dahil tapos na ang perio...

pero malungkot din ako kasi nga, bagsak ata ako sa lahat..

wawa naman ako!!!

hay!!!

tapos...

ano nga bang nangyari?!?

ang tagal ko ng ndi nakapag blog ha..

hehe..

oo nga pala ung problema nga pala...

ito un..

itong si Y ay kaibigan si V. Pinakiusapan ni Y si V na hingin kay N ang number ni S. Ito namang si V ay hiningi naman! ang akala tuloy ni S ay may gusto sa kanya si V... kala naman niya... nakakainis naman... pero ndi un mangyayari kasi... loyal ATA ako... hehehehehehehe....

okay...

uhm..

oo nga pala..

may good news ako...

ung pangalay performance namin na move sa Thursday na!! Yipee!!!

ang saya nga naman..

oo inaamin ko... bad trip ako sa mga tao this past few days... pero ngayon... okay na!!! sorry nga rin pala sa pagiging moody ko ha... hehe...

kinakabahan lang naman kasi ako... papalapit na kasi nun ung perio eh...

ayun...

wala ring nagawa ang pag-aaral ko...

bagsak pa rin ako!!!

waaaahhh!!!

hay naku!

okay..

pero ang mga natutunan ko..

wag ng pansinin ang mga taong di naman kapansin pansin at nagdudulot lamang ng sama ng loob... tulad ng mga walang kwentang tao na sobrang kapal na nga ng mukha, pati labi makapal din...

oo, gusto ko na lang ssiyang intindihin kung minsan pero... ndi talaga..

hay..

bayaan na natin siya...

pero magpapadala na lang ako sa agos ng buhay...

hehe..

ah basta!!!!

!!!!!

sige hanggang dito na lang ako...

magbabasa pa kasi ako ng to kill a moking bird...

hehehe....

see you!!!

...

2005-01-28T02:48:00.002-08:00

ang tagal ko ng ndi nagpopost... marami kasing nagyaring ndi magaganda this past few days... ndi talaga maganda....

hay..

wala tuloy akong maisip na ilagay dito...

ung mga nangyari na nga lang..

kanina...

sobrang bad trip ko!

kasi naman ung isa naming kaklase, napaka epal, yabang, papansin at lahat lahat na kaya naiirita talaga akong tunay sa kanya..

tapos may isa, parang ndi lalaki, nahihilo daw xa... ndi dw maganda pakiramdam niya... baka naman nagpapapansin lang xa...

tapos ung classroom ang gulo... sobra..

ang init pa kanina..

nung computer pa... ung mga kagrupo ko... urghhh!!

waahh!!!

wala atang magandang nangyari ngayon..

oo nga pala..
kahapon..

napagbintangan din ako na may gusto sa isang lalaking ndi ko naman gusto..

inamin ko na lang..

eh kesa naman ideny ko pa eh nasabi na niya..

hay naku...

ah basta..
cge na nga..

mag papaka GC na ako!

bye!

magpopost na lang ako as soon as possible..

kung kelan ko gusto..

cge...

...

2005-01-28T02:48:00.001-08:00

...a time to change...

2005-01-18T01:32:00.000-08:00

Hay!!!

ayoko na talaga...

ang tanga tanga ko kasi... bakit ndi kasi ako nagsinungaling...

eh kasi naman...

walang magandang idudulot ang pagsisnungaling...

it will only bring you harm...

ayoko na...

nalilito na ako...

dahil sa nangyari, maraming nadamay... tapos galit sila sakin...

waah!!!

ano ba yan...

ang malas ko talaga...

ah basta...

wala na akong masasabi pa...

ay oo nga pala...

gagalingan ko na ngayong third quarter para mapasama naman ako sa tpo 10...

wish ko lang....

hay...

basta...

bahala na si batman...

sana ay patnubayan ako ng ilaw ng alitaptap at ng 'compass' para aking mabagtas ang tamang daan, ang daan sa kasaganaan, kasayahan, katahimikan, kapayapaan at kagandahan ng buhay...

sana lang...

sige hanggang dito na lang ako..

baka ndi muna ako maka pag post dito kasi mag papaka GC na ako..

sawa na ako sa buhay na ganito...

time na para baguhin...

let's hope for the best...

hay..

cge paalam.

...

2005-01-12T03:18:00.000-08:00

hi!!!

ayan..

masaya na ulit ako...

kasi...

naayos na ang problema...

ko at niya...

ung sakin...

madali lang palang solusyonan...

ako lang pala ang nag aalinlangan...

ung kanya...

nabigla lang pala xa...

ndi niya sinasadyang masabi ang kanyang saloobin..

dapat siguro.. pinili niyang mabuti ang mga salitang lalabas sa kanyang bibig...

hay....

naku ano ba yan..

bakit puro mga elipses...

ewan ko nga ba...

ay oo nga pala....

ap pala kanina...

ang baba ko sa test!!!

mag aaral na talaga ako..

maxado lang na nawala ang aking konsentrasyon..

pero bukas...

ready to fight nanaman ako~!!!

haha!!

eh kasi ganun naman talaga ang buhay..

pagkatapos daanan ang isang prolema eh...

dapat maging handa ka na sa susunod pa...

hay...

ano kaya un...

basta wish ko lang..

managinip na ako...

kasi ilang gabi na akong walang panaginip...

ang babaw ko noh...

hay...

pero totoo, sana talaga sa susunod...

maging maganda ang aking performance sa school...

hay!

this past few days...

nawalan ako ng ganang mag aral...

pero ngayon..

nag aapoy ang aking kalooban na makapag aral at kahit papano naman ay mabilang sa top 10 ng klase... na alam ko ay hindi mangyayari...

babawi na lang ako sa perio... lalo na sa fourth quarter!!!

gagalingan ko na talaga!!!

dapat talagang mag exel>tama po ba?

hay...

basta...

come hell or high water!!!

cge hanggang dito na lang muna ako....

magandang gabi!!!

hay..

2005-01-10T03:10:00.001-08:00

naku po....

late na akong nakatulog kagabi.

mga umaga na..

kasi may nga taong ndi mawala sa aking isipan...

tulad na lang ni..

at ni...

hay..

isa pa ung kay ano nga...

basta...

nais ko lang na sabihing kaibigan niya ako kahit na anong mangyari...

kahit anong lunos ang kanyang pagdaanan...

nasanay na siguro ako sa pag-uugali niya... ndi na ako naninibago...

naiintindihan ko siya..

kahit minsan ako ndi niya naiintindihan..

o marahil...

ndi ko lang alam... kasi nga ndi kami close..

wala akong lakas ng loob na sabihin sa mismong mukha ng isang tao kung ano ang nilalaman ng aking puso't isipan..

kaawa-awang nilalang...

ndi ko lang mapili ang mga tamang salita...

ndi ko ma express ang sarili ko..

siguro...

mahina lang talaga ako sa mga ganitong mga bagay....

tapos...

meron pang isa..

buti pa ung mga ibang tao, naiintindihan ako...

pero ung isa ndi..

ndi ko rin nman xa masisisi kasi ndi niya alam//

ako din...

ndi rin niya ako masisisi kasi ndi ko masabi sa kanya... kasi ndi xa nagseseryoso...

hay...

ewan ko nga ba sa kanya

sandali..

wag muna yan//

uba muna...

ano bang nangyari ngayon?!?

walang kwenta...

nakaka antok!!!

as in grabe!!!

hay...

nakakatamad!!!

hay!!

buhay nga naman..

minsan nga eh gusto kong managinip na lang ng managinip at wag ng gumising..

pero ndi lahat ng panaginip maganda....

meron din namang mga bangungot...

kaya...

kailangang gumising para masilayan ang araw..

hay..

ang mundo nga naman....

sadyang kay gulo...

cge na nga..

kailangan ko pang mag-aral eh...

madaming quiz...

cge hanggang dito na lang ako!!!

magandang gabi..

hay..

2005-01-10T03:10:00.000-08:00

hay...

2005-01-09T05:05:00.000-08:00

sa tingin ko ay alam ko na kung bakit martir ako sa isa kong kaibigan...

ndi lang dahil matagal ko na xang kakilala...

kasi in the first place ndi naman kami close...

mortal pa nga kaming magkaaway eh...

marami rin akong naririnig na hindi magandang kuro-kuro...

pero sa kabila ng lahat..

kaibigan ko pa rin xa...

kahit anong mangyari...

kahit tumalikod na ang mga tao sa kanya...

nais ko lang na malaman niya na nandito lang ako para sa kanya...

bakit ko nga ba nabanggit ang kaibigan kong ito/?

wala lang..

kasi naisip ko lang na marami kaming magkaparehas na pag-uugali...

wala lang...

hay...

ang bigat ng dinadala ko ngayon...

ano ba yan...

naguguluhan ako...

bakit kaya nangyari pa ito?!?

pero sigurado akong ndi magbabago iyon...

kasi....

sakin na lang yon...

hay...

o sige na nga...

change topic na... kasi alam ko namang ndi niyo to naiintindihan...

ano bang nangyari ngayon?

ah...

kausap ko si Audrey...

katelebabad actually...

tapos gumawa ng mga takda...

tapos...

nagsimba at nasilayan ang mga taong...

ayun..

tapos ngayon, nag bloblog na ko...

hay,

nakakainis talaga!!!

kahit na anong gawin at isipin ko...

tinatamad pa rin ako...

siguro ay nararapat lamang na ako ay magpaalam na...

kasi...

lumalalim na ang gabi...

hay!!!

oo nga pala..

magandang gabi sa inyong lahat..

at...

sorry nga pala sa mga walang kakwentahang pinagsusulat ko ngayon...

naghahanap lang ng taong mapaglalabasan ng damdamin..

kasi pag inipon yan,

sasabog at ung lakas ng pagsabog ay doble..

kaya payo lang ha...

ilabas yan.. wag ipunin kasi ndi maganda ang mangyayari...

magandang gabi ulit!!!

hay...

2005-01-08T21:53:00.001-08:00

nakakainis talaga...

bakit ba lagi ko na lang nakakalimutan ang mga bagay bagay?!?

ung sa filipino...

may naisip na ako bago ako matulog...

pag gising ko kanina, nakalimutan ko na ito...

nakakainis talaga...

dapat isinulat ko na lang talaga!

tapos ung dapat na itanong ko sa isang tao, nakalimutan ko rin...

ayan, napilitan tuloy akong magtanong ng walang kwentang tanong....

hay!!!

tapos...

kagabi...

may iniisip akong kalunus-lunos na bagay na maaaring mangyari,

nakalimutan ko din...

ay ano ba yan!!!

hay...

nakakainis talaga...

pero sa kabila ng lahat, masaya pa rin ako kasi...

nagka ayos na ang mga taong dapat magka ayos...

isa na ako dun at si ano...

mas mabuti na talagang wala ka ng kinalaman sa mga problema ng bawat tao...

wag ng makisawsaw at ipagdasal na lang ang lahat ng ito sa Panginoon...

hay...

oo nga pala...

ndi pala ako naka pag post dito kahapon kasi may pinuntahan kami...

hay...

wala na akong masabi eh...

kaya paalam na muna...

hay...

2005-01-08T21:53:00.000-08:00

nakakatamad!!!

2005-01-07T04:37:00.000-08:00

hay!!!

nakakatamad talaga ngayon!!!

walang magawa sa buhay...

nakakainip pa...

buti na lang bukas aalis kami patungong malayong malayo!!!

hay nanaman..

ano nga pala nangyari kanina???

ah..

as usual, ndi mawawala ang araw-araw na pang-aasar sa akin ng aking mga kaklase kay...

eh kasi naman, ung taong un, ang taong laging bumabati sa akin.

hay...

tapos, wala naman kami halos klase kaya nakakatamad talaga as in super...

napagalitan nga kami ni Ma'am Bael kasi maingay kami... ang masaklap pa dito, group 3 lang...
ang ingay kasi namin, ndi kami nakikinig... kaya nagalit samin..

tapos math, ayan, medyo madali na ung cartesian plane, naiintindihan ko na... medyo..

tapos, ung computer, super boring at nakaka antok talaga!!!

muntik na nga akong makatulog eh... jowk lang... buti na lang nangapit computer ako...

hehe..

hay, wala namang nangyari buong araw na kapana panabik..
...

buong linggo:
a. Achievements
-palagay ko wala akong binagsak na subject.. Yehey!!!

*un lang naman ata eh...

b. (pano ko ba sasabihin ung mga pagkakamali ko??? ewan ko nga ba?!)
- pagiging maingay tuwing nat sci...
- pagiging maantukin
- pagiging manhid at walang paki alam sa problema at buhay ng may buhay...
- pag-away sa aking kapatid na babae...
- ndi ako nakakanood ng lovers in paris at spirits...

un lang naman..

ay oo nga pala..

isang buong linggo kami nasa mcdo...

dapat may most valuable customer of the week...

sana kami un...

hehe..

wala lang..

hanggang dito na lang...

kita kits sa monday...

;D

hay!!! bad trip naman

2005-01-06T03:56:00.000-08:00

hay!!!

nakakabad trip today!!!

eh kasi naman...

puro mga kabwisitan ng aking mga kaklase ang aking nasaksihan...

ito ha...

ung papauwi na kami, isang maliit na walang buhok na mukhang ET ang umaway samen...

sayang nga ndi namen napaiyak nila Kyronn...

jowk...

ang bad ko...

pero sorry na rin kasi alam kong nabwisit din xa samen

eh kasi naman xa eh...

ang yabang niya!

porket ililibre lang niya kami, kala niya wala kaming pera para mamasahe..

hay naku, ewan ko sa kanya...

bukas na naman..

magagalit sakin yun...

wag naman sana...

pangalawa..

nung kumakain kami sa McDo, ung aking mga kaklase sa kabilang mesa ay nakakairitang tunay!

hay!!!

ewan ko nga ba sa kanila...

kung bakit, sakin na lang yun.

hay!!!

pangatlo, pagdating ko sa bahay ay umiral nanaman ang ka-anuhan ng kapatid ko...

nagngangangawa nanaman!!!

ewan ko nga ba sa kanila...

ang gugulo..

ndi ako bigyan ng katahimikan..

magdrama daw ba dito...

dapat may ipopost ako dito eh...

napaka haba pa naman...

kaya lang nawala ang aking koneksyon sa Internet...

may tumawag kasi...

ehem!!! sino kaya un?

uhm...

wala namang magandang nangyari today except sa... basta..

tapos..

ay ito pa pala...

bakit kaya pinapalakpakan ng mga tao ang mga nagkakalat o nanalo ang sabotahe ang pagtatanghal sa entablado???

bakit kaya????

pero bad trip talaga!!!

hay!!!

kung alam niyo lang!

o sige, onlyn ako ulit mamaya...

gagamitin lang ng *kapatid ko!!!

sandali lang ha..

magpopost ako ulit..

ang kulit ko noh??

eh wala lang akong magawa...

hehe.

2005-01-04T05:29:00.000-08:00

nakakatamad as in grabe!!!

walang magawa...

este, marami pala...

ung write-up sa Nat. Sci.

ung "short quiz" sa A.P.

ung never heard assignment sa Technical Writing

pati ung project sa Basic Stat...

hay...

ako na naman...

bakit kaya?

bakit ako na lang ang laging pinagdidiskitahan???

sa bahay ako...

sa aking mga kaibigan ako...

sa attendance at mga homeworks ako nanaman...

wala na bang kayo???

...sa bahay, ganito kasi yan...

ate ko(kasama sa bahay) lagi na lang akong "BINUBUNGANGAAN" at sadyang nakakatorete ang tinis ng kanyang boses...

sa ako naman minsan ndi makasabay sa agos ng buhay.

hay...

sa attendance???

eh kasi ako ang naturingang secretary ng bec-I...

tapos... kanina sa Computer, hiningi sa akin ni Sir Correa ung attendance...

pero wala pa akong nagagawa...

ewan ko nga ba..

eh kasi naman eh...

hay...

ayun lang naman..

buti na lang AP na bukas..

yahoo@!!!

hay...

sa mga taong mababait dyan..

pwedeng paki turuan ako anything you know about blogging..

ako ay nagmamaka awa...

sana ay mahabag kayo sa akin..

hanggang dito na lang dahil mag-aaral pa ako para maipasa ko ang mga quizzes namin.

magandang gabi..

;)

hay!!!!

2005-01-03T06:18:00.000-08:00

nakakainis talaga!!!

ako na lang ng ako!!!

ako, ako, lagi na lang ako...

sa bahay ako nanaman!!!

ano ba naman yan oh...

kala ko pa naman maganda pasok ng taon..

oo sa umaga mahusay... ehem!

pero pag lubog ng araw at pagtapak ko sa sahig ng aming bahay ay may karumaldumal na mga pangyayari...

ung kasama namin sa bahay...

ewan ko talaga sa kanya...

hay...

pero wag muna siya kasi lagi na lang siya...

pasensya na sa kakulitan ko ha...

pangalawang post ko na to...

ndi kasi ako makatulog...

ndi ko pa kasi tapos ung Takdang aralin namin sa Computer na dapat ipasa bukas kay Ginoong Correa... ang hirap naman kasi nun..

saang lupalop ng mundo ako makakahanap nun?

ewan ko nga ba...

pero okay pa rin...

kasi kahit papano ay maganda naman ang pasok ng taon..

pero pag lubog nga naman talaga ng araw...

may mga pangyayari sa ating buhay na dapat ng kasanayan pero...

sadyang ndi ka masanay dahil meron lang talagang mga bagay na kahit lagi mong nararanasan ay sadyang nakapapanibago-->tama po ba???

hay....

bakit ba ndi ako makatulog?!?

pano ba yan?

pahirapan na naman sa pag gising bukas!!!

ano ba yan..

baka ndi ko na matupad ang aking new year's resolution!!!

pano ba yan..

pero sisikapin ko pa ring matupad iyon kahit papano...

ayan..

dapat pala isa sa mga new year's resolution ko ang matulog ng maaga para maagapan ang pagkalat ng mga 'pimples' hay....

ang pangit talaga nila...

ako din...

kahabag habag na mukha!!!

sandali, pano ba napunta diyanang topic?

ewan ko nga ba...

pero sana talaga mawala silang lahat..

grrr...
ayan ay natutunan ko mula sa aking paligid...

ewan ko nga ba...

ano ba pwedeng gawin para dalawin ng antok?

magbilang ng mga tupa na tumatalon sa ulap?

ndi un ung nakikita ko... mga palaka...

uminom mg gatas?

kape nainom ko...

ano ba?

pikit mga mata ko?

nakakakita pa rin ako...

ano ba??

help!!!

sige na nga...

hanggang dito na lang...

tatapusin ko na ang aking pagiging makulit at sadyang pagiging 'ignorance'

cge...

magandang gabi sa inyong lahat...

nawa ay managinip kayo ng kaaya-aya at magising bukas ng may mga ngiti sa labi...